De tijd stroomt zachtjes voorbij, als water. Terwijl de seizoenen veranderen, vertrekt de winter met tegenzin en werpt een laatste blik vol genegenheid. Koude harten verlangen naar de warme lentebries.
De lente komt met een stralende glimlach, brengt alles weer tot leven en luidt een nieuw begin in.
In dit seizoen van aanhoudende koustreelt de lentebries de wangen met een zachte koelte, wat inderdaad zeer aangenaam is. Nieuwe knoppen verschijnen aan de bomen, levendige bloemknoppen ontspruiten uit kleine struiken en grassprietjes gluren door het gazon en glimlachen stiekem terwijl ze van de zoete dauw nippen. Perzikbloesems en pruimenbloesems bloeien in overvloed en versieren de aarde met een kleurenpracht.
Af en toe komt de zon tevoorschijn en baadt alles in haar warmte. Dit zachte, heldere licht verwarmt het hart en zet iemand ertoe aan verzen te reciteren die dit gevoel uitdrukken: "De schoonheid van de lente vult de tuin, maar kan niet worden ingeperkt; / De warmte van de lentestroom is als eerste bekend bij de eenden"; "De lentebries maakt de zuidelijke oever weer groen; / De februari-bries is als een schaar"; "Als de lente aanbreekt, wordt het rivierwater azuurblauw en kondigen duizend tinten paars en rood altijd de lente aan."
Het gras groeit hoog en de wielewalen vliegen in de tweede maand van de lente, waar vogelgezang en bloesems de drukte van het seizoen aankondigen. Badend in de zoete dauw van de lente zijn de bergen zo donker als inkt en het water zo schilderachtig als een schilderij. De lucht is zo fris, het zonlicht zo helder, vol met de vreugde van de lente, de hoop van de lente, de verwachting van de lente.
De plannen voor het jaar beginnen in de lente, wanneer de bladzijden van het leven zich ontvouwen als een groen gedicht. Februari markeert het begin van de lente – een tijd om te ploegen, te zaaien en hoop te koesteren die vrijelijk ontkiemt en bloeit in de omhelzing van het seizoen. De geur van bloesems inademend, dwaalt men af in mijmeringen: de zachte bries draagt eindeloze charme, haar warmte doordrenkt het hele seizoen.
Karmozijnrode bloesems, smaragdgroene wilgen – rood vol verlangen en vurigheid, groen dat jeugd en kracht belichaamt. Wilde bloemen in overvloed, betoverende bloemenzeeën, die een scène van levendige vitaliteit onthullen. Alle dingen komen tot leven, de geest van de lente is alomtegenwoordig, bloeiend en bloeiend.
Dromen gaan altijd in de lente van start, hijsen het schip van hoop, vol vertrouwen en streven vooruit. Hoop nestelt zich altijd in het lentelicht, zorgvuldig uitgedacht. De komst van de lente ontsteekt de hoop van het seizoen, stuwt de dromen van de tijd voort en verzacht het verstrijken van de jaren.
Eerlijk gezegd woont de lente in ons hart! Gesterkt door de beproevingen van de winter komen we volwassen en vastberaden tevoorschijn, verlangend naar de komst van de lente.
Nu de lente is aangebroken, voelen we ons alsof we worden omringd door een zacht briesje. Onze geest wordt ruimhartig en vrolijk, ons hart wordt groter en we koesteren ons in de gunst van de lente. De tijd wordt zachter, de jaren worden milder en al het moois begint met de lente.