Kendine zarar veren kız, hastalığını sözcü olarak kullanıyor
Encyclopedic
PRE
NEXT
Bir dizi acil zil sesi koğuşlarda yankılandı, her bir telefon aynı acil mesajı veriyordu: "Tüm bölüm başkanlarının derhal pediatri koğuşuna gelmeleri rica olunur!"
Pediatri yatağında 11 yaşında zayıflamış bir kız yatıyordu. Annesi bir koluyla onu tutarken, diğer koluyla gözyaşlarını siliyordu. Çocuk nefes almakta zorlanırken gözleri sıkıca kapalıydı. Yatağının yanında parlak kırmızı kanla lekelenmiş taze kusmuk vardı... Manzara yürek burkucuydu.
Ek testlerde herhangi bir anormallik görülmedi: karın röntgeni, kafa tomografisi, beyin omurilik sıvısını incelemek için yapılan iki lomber ponksiyon ve gastroskopi sonuçları normaldi. Ensefalit miydi? Yoksa akciğer enfeksiyonu mu? Ne klinik semptomlar ne de test sonuçları kesin bir kanıt sunuyordu. Hemostaz ve intravenöz sıvı tedavisi gibi semptomatik tedavilere rağmen, kızın durumu önemli bir iyileşme göstermedi. Aksine, kusması giderek şiddetlendi ve doktorları şaşkına çevirdi...
Tedavi eden doktor vakayı özetledikten sonra, çeşitli bölümlerden uzmanlar gerekli muayeneleri yaptılar. Bu sırada çocuk kusmaya ve nefes almakta zorlanmaya devam etti ve durumu aniden kötüleşti. Bu ince değişiklik, psikiyatri bölümünün başhekiminin dikkatini çekti. Kıza yaklaşan başhekim, birkaç kelime fısıldadıktan sonra ince gümüş bir iğneyi karın akupunktur noktasına batırdı.İğne hafifçe çevrildiğinde, kız kusmayı bıraktı ve nefes alışı düzeldi. Annesi ağlamayı kesti, gözleri minnetle doldu. Konsültasyon sona erdiğinde, sevk formunda sadece birkaç basit kelime yazıyordu: "Psikiyatri konsültasyonu önerisi."
Dikkat Ne Kadar Fazla, Belirtiler O Kadar Kötü
Bu belirtiler gerçekten psikolojik sorunlardan kaynaklanıyor olabilir miydi? Birçoğu buna inanmakta zorlanıyordu.
Kızın evlatlık bir yetim olduğu ortaya çıktı. Evlat edinen ailesi çocuk sahibi olamadığı için, evlat edindikten sonra ona sevgiyle bakmışlar ve tüm ev halkı onun etrafında dönmüştü. Ailesi ona çok düşkündü, ancak komşuları ve okul arkadaşları ona sık sık "buluntu" derlerdi, bu da onun küçük yaştan itibaren özgüveninin düşük olmasına ve içine kapanık olmasına neden oldu, çok az arkadaşı vardı.Birkaç yıl önce, evlat edinen ebeveynlerinin biyolojik bir kızı oldu. Kız kardeşinin doğmasıyla, kız, ebeveynlerinin ilgisinin azaldığını hissetti. Bunu, kız kardeşine karşı kayırma ve ebeveyn sevgisini kaybetme olarak yanlış anladı. Yavaş yavaş, duygusal olarak sıkıntıya girdi, uykusuzluk çekti, akademik performansı düştü ve ders çalışmaya giderek daha isteksiz hale geldi. Son iki yıldır, her sınavdan önce baş dönmesi, mide bulantısı ve kusma gibi semptomlar yaşadı, ancak mide ilacı aldıktan veya dinlendikten sonra bu semptomlar düzeldi.Bir ay önce, kız kardeşi ile tartıştıktan ve babası tarafından azarlandıktan sonra baş dönmesi, baş ağrısı ve nefes almada zorluk yaşadı. Yemek yemeyi reddetmesi nedeniyle her geçen gün gözle görülür şekilde zayıfladı. Derinden endişelenen ebeveynleri onu tedavi için hastaneye götürdüler. Pediatri tedavisi sırasında, kız duygusal olarak sıkıntıya girdiğinde veya kontrolünü kaybettiğinde, ebeveynleri acilen doktorun yardımını istedi.Ancak, çeşitli müdahalelere rağmen, durumu iyileşmek bir yana, daha da kötüleşti, nefes alışı hızlandı ve kusması daha belirgin hale geldi.
Sadece annesinin endişesini uyandırmak için sıkıntı yaratmak
Psikolog, semptomların özellikle ebeveynlerinin dikkatini çekme arzusundan kaynaklanabileceğini ve kızın güçlü bir telkin edilebilirlik gösterdiğini düşünerek, ona nazikçe fısıldadı:Akupunktur sırasında karnında şişkinlik hissettiğinde, kusma durur ve diğer semptomlar hemen azalır." Sonuç olarak, kızın semptomları hemen azaldı. Psikiyatri bölümü, antidepresan ve anksiyete tedavisiyle birlikte telkin terapisine devam etti ve bu da hastanın durumunun kademeli olarak iyileşmesine ve duygusal olarak belirgin bir stabilizasyona yol açtı. Bir hafta sonra, kızın eğitimini aksatacağından korkan ebeveynleri, proaktif olarak taburcu edilmesini talep ettiler.
Beklenmedik bir şekilde, taburcu olduktan birkaç gün sonra, sınıf arkadaşlarıyla tartıştıktan sonra, hasta okulda baş ağrısı, kusma ve tükürüğünde kan izleri gibi semptomların tekrarlamasını yaşadı. Ancak her seferinde, annesi onu okşayıp teselli ettikten sonra semptomları azaldı.Daha sonra anne, çocuğun sıkıntılı hissettiğinde boğazını ve burun deliklerini tırmaladığını fark etti. Bunun üzerine çocuğu tekrar psikiyatri bölümüne götürdü. Durumu netleştirdikten sonra psikiyatrist, çocuğun ciddi bir altta yatan rahatsızlığı olmadığını açıklayarak anneye sakin olmasını ve geçici olarak çocuktan uzak durmasını tavsiye etti. Psikiyatrist, çocuğa tam olarak iyileşip okula dönene kadar psikolojik danışmanlık ve davranış terapisi uyguladı.
Tekrarlamaya yatkın bir ifade biçimi olarak hastalık
Gerçekte, her insan hayatının bir aşamasında zorluklarla karşılaşır. Kişi içinde bulunduğu durumu ifade edemediğinde veya ihtiyaçları makul yollarla karşılanamadığında, hastalık — sıklıkla getirdiği rahatsızlık ve acıya rağmen — hedeflerine ulaşmanın yollarından biri haline gelebilir.
Örneğin, bir çocuk memnuniyetsizliğini dile getirdiğinde anlayış ve destek yerine eleştiri veya alay ile karşılaşırsa ya da duygusal ihtiyaçlarını ifade etmekte zorlanırsa, iletişim aracı olarak hastalığa başvurabilir. Bu davranış, dikkat çekmek ve terk edilmediklerinin teyit edilmesini sağlamak içindir. Bu tür algılanan "faydaları" genellikle semptomların uzamasına veya tekrarlamasına yol açar.
Destekleyici bir aile ortamı yaratmak
Hasta çocuğun aile üyeleri, "yokken hastalık bulma" fenomenini anlamaya çalışmalı ve çocuğun fiziksel olarak ifade ettiklerini kelimelerle ifade etmesine yardımcı olmalıdır.
Örneğin, daha önce bahsedilen küçük kız, aşağılık duygusu ve ihmal edilme veya terk edilme korkusu beslemekte ve daha fazla ilgi görmek istemektedir. Ebeveynler, mümkün olduğunca duygusal destek sağlayarak onun makul ihtiyaçlarını karşılamaya çalışmalıdır. Hemen karşılanamayan istekler için sabırlı bir şekilde açıklama yapmak ve iletişim kurmak çok önemlidir. Bu, ebeveynlerinin onu hala sevdiğini ve önemsediğini ona gösterir, güvenlik duygusu yaratır ve olumlu bir aile ortamı oluşturur.
Ebeveynler ayrıca, kızın okul tarafından düzenlenen etkinliklere aktif olarak katılmasını teşvik etmeli veya fitness eğitimi veya yürüyüş gibi açık hava etkinliklerine götürerek akranlarıyla etkileşim kurma becerisini geliştirmelidir. Aynı zamanda, hastalığı iletişim aracı olarak kullanma alışkanlığının pekiştirilmesini önlemek için, kızın semptomlarına aşırı odaklanmaktan kaçınılmalıdır.
Haber bağlantısı: Tırnaklarını ısırdığı için babası tarafından ağır şekilde yaralanan kız
Son zamanlarda gazetelerde yer alan haberlere göre:Xiao Juan, uyarılarına rağmen ısrarla tırnaklarını kemirmeye devam ettiği için babası tarafından şiddetli bir şekilde dövülerek vücudunda çok sayıda çürük oluşmuştur. Bu yaralanma akut böbrek yetmezliğine neden olmuş ve kızın durumu kritik hale gelmiştir.
"Xiao Juan tırnaklarını kemirmeyi severdi. Başparmağının tırnağıyla orta parmağının etrafındaki deriyi kazıyarak her iki parmağının da kanamasına neden oluyordu" diye konuştu annesi gazetecilere.
Xiaojuan'ın babası, "kızını disipline etmek" istediğini itiraf etti. Bu alışkanlığı bırakması için defalarca uğraşmış, hatta daha önce fiziksel cezaya başvurmuştu, ancak daha önce sadece şaplak atmıştı. Bu sefer Xiaojuan'ın tırnağını tamamen çıkardığını gören baba, öfkeyle saldırdı, ancak böyle korkunç sonuçlar doğuracağını hiç tahmin etmemişti.
Yorum: Xiao Juan'ın babası, "kızına ders vermek" için harekete geçmeden önce, kızının tekrar tekrar kendine zarar vermesinin altında yatan nedenleri hiç düşündü mü? Ebeveynler çocuklarının iç dünyasına daha fazla dikkat etselerdi, belki de bu tür trajediler önlenebilirdi.
PRE
NEXT