Wśród materiałów protetycznych stosowanych w plastyce nosa najczęściej stosuje się silikon, choć często wykorzystuje się również autologiczną chrząstkę. W porównaniu z zabiegami opartymi na silikonie, autologiczna plastyka nosa ma wyraźne zalety, które zapewniają jej pozycję na rynku plastyki nosa.
Zalety autologicznej plastyki nosa:
1. Zabieg jest prosty, a materiał pochodzi z własnego ciała pacjenta, co eliminuje ryzyko odrzucenia;2. Tekstura jest naturalna. Po autologicznej plastyce nosa nie ma potrzeby unikania normalnego kontaktu z nosem; czubek nosa można delikatnie naciskać, jest miękki i wygląda naturalnie. Autologiczna chrząstka jest zazwyczaj pobierana z ucha, przegrody nosowej lub żeber. 3. Autologiczna chrząstka jest idealnym materiałem do plastyki nosa. Wykorzystanie chrząstki ucha pozwala na precyzyjne ukształtowanie czubka nosa, a autologiczna plastyka nosa eliminuje ryzyko deformacji czubka lub perforacji.
3. Przeszczep autologiczny zapewnia doskonałą kompatybilność i stabilność tkanki, płynnie integrując się z lokalnymi tkankami nosa, co zapewnia bezpieczne zamocowanie i minimalne ryzyko przemieszczenia.
4. Przeszczepy autologiczne charakteryzują się niskim wskaźnikiem resorpcji i zachowują żywotność bez dopływu krwi.
Kwestie pooperacyjne:
Należy unikać dotykania rany pooperacyjnej rękami i zapobiegać jej kontaktowi z wodą.Szwy wewnątrznosowe są usuwane 5-7 dni po operacji. Miejscowy obrzęk zazwyczaj ustępuje stopniowo po czterech dniach. Aby zapobiec infekcji, zaleca się 3-5-dniową kurację antybiotykową. Przez siedem dni po operacji należy unikać pikantnych lub drażniących potraw, a przez dwa tygodnie powstrzymać się od palenia tytoniu. Należy ograniczyć do minimum forsowne aktywności, aby zapobiec przemieszczeniu implantu. Przez dwa miesiące po zabiegu należy unikać gwałtownych uderzeń.Uwaga redakcji: Wybierając chrząstkę przegrody nosowej jako autologiczny materiał przeszczepowy, należy pamiętać, że jej ograniczona ilość pozwala zazwyczaj tylko na powiększenie czubka nosa i przegrody nosowej. Następuje częściowa resorpcja, zazwyczaj poniżej 15%.
W przypadku wyboru chrząstki żebrowej do autologicznej plastyki nosa, w miejscu nacięcia na klatce piersiowej pozostaną blizny. Metoda ta wiąże się z nieco większym urazem, a przeszczepiona chrząstka żebrowa może być podatna na wyginanie się lub deformację.
W przypadku wykorzystania chrząstki małżowiny usznej do autologicznej plastyki nosa, jej ograniczona ilość pozwala jedynie na podwyższenie czubka nosa, co sprawia, że nie nadaje się ona do kolumelli. Naturalna krzywizna chrząstki małżowiny usznej może powodować pooperacyjne odchylenie kolumelli, a stopień resorpcji wynosi zazwyczaj poniżej 15%.