W tym miejscu chciałbym poruszyć kwestię wchłaniania tłuszczu po autologicznym przeszczepie tłuszczu. Szczerze mówiąc, od dawna zamierzałem omówić tę kwestię, ale dlaczego zwlekałem? Ponieważ nadszedł odpowiedni moment.Powszechnie uznaje się, że autologiczny przeszczep tłuszczu przynosi znaczną poprawę, niezależnie od tego, czy jest stosowany w przypadku piersi, czy twarzy. Jednocześnie jednak wiele osób wyraża obawy dotyczące wysokiego wskaźnika wchłaniania tłuszczu.
Stanowi to wyraźny paradoks: podczas gdy zabiegi poprawiające wygląd twarzy są postrzegane jako wyraźne, oczekuje się również znacznego wchłaniania tłuszczu. W rzeczywistości te dwa wyniki nie mogą współistnieć.
Rozbieżność ta wynika z faktu, że często pomija się kluczowy czynnik w autologicznym przeszczepie tłuszczu: wstrzykiwana substancja jest mieszaniną tłuszczu i wody, a nie czystym tłuszczem. Czysty tłuszcz autologiczny nie może być wszczepiany za pomocą minimalnie inwazyjnych technik iniekcyjnych; musi zostać poddany przetworzeniu w celu utworzenia wolnych kuleczek tłuszczu lub komórek w nawodnionej matrycy.
Ponadto woda odgrywa istotną rolę w tej mieszaninie. Nie tylko ułatwia równomierne rozprowadzenie tłuszczu w organizmie, ale także generuje i przenosi zewnętrzną siłę rozprężającą wywieraną na tkankę po wstrzyknięciu. Pozwala to skórze i tkankom miękkim rozciągnąć się i rozszerzyć poza swój pierwotny stan, tworząc przestrzeń dla osadzenia się tkanki tłuszczowej, jednocześnie zmniejszając ucisk na komórki tłuszczowe. Takie środowisko sprzyja przeżywalności komórek tłuszczowych.Coraz więcej badań wskazuje, że tłuszcz przetworzony metodą statyczną wykazuje wyższy wskaźnik przeżywalności właśnie z tego powodu. Ogólnie rzecz biorąc, zawartość wody w tej mieszaninie nie powinna być zbyt niska i zazwyczaj wynosi od 25 do 30%. Jednocześnie podczas chirurgicznego pobierania tłuszczu zawartość wody w samym tłuszczu autologicznym jest wyższa niż normalnie występująca w organizmie człowieka, około 10% wyższa, ze względu na wpływ ciśnienia hydrostatycznego.W związku z tym, na podstawie tych proporcji, całkowita zawartość wody w przeszczepie tłuszczu wprowadzanym do organizmu wynosi od 35 do 40%, a czysty tłuszcz stanowi 60–65%. Ten czysty tłuszcz może ulec dalszemu uszkodzeniu podczas pobierania, przetwarzania i wstrzykiwania – około 10% w rękach wykwalifikowanego lekarza. Ta część jest wchłaniana przez organizm, pozostawiając 50–55% czystego tłuszczu.Jest to niezwykle zgodne z powszechnie panującym przekonaniem, że przeżywalność tłuszczu wynosi 50%. W istocie postrzegana ogólna przeżywalność na poziomie 50% oznacza w rzeczywistości zatrzymanie ponad 90%. Zasada ta ma zastosowanie nie tylko do zabiegów na twarzy, ale także do moich zabiegów powiększania piersi tłuszczem autologicznym, co chciałbym wyjaśnić dla zrozumienia wszystkich. Można by zatem zapytać: skoro tak dobrze rozumie Pan mechanizm działania, doktorze Hu, dlaczego po prostu nie uzupełnić tych 50%?
Dlaczego? Po pierwsze, spowodowałoby to prawdopodobnie podwojenie obrzęku, co niewielu by przyjęło z zadowoleniem. Po drugie, nie można przyspieszać tego procesu: nadmierne wstrzyknięcie w stosunku do lokalnego ukrwienia grozi przepełnieniem, co ostatecznie szkodzi przeżywalności tłuszczu. Po trzecie, indywidualne wskaźniki przeżywalności tłuszczu pozostają nieprzewidywalne. Jak można zauważyć, obawy dotyczące nadmiaru tłuszczu znacznie przeważają nad obawami dotyczącymi jego niedoboru!
Powiedziawszy to wszystko, chcę po prostu przekazać: skoro wszyscy zgadzają się, że przeszczep tłuszczu autologicznego daje korzystne wyniki, nie ma potrzeby roztrząsać tego niewielkiego wskaźnika przeżywalności. Po prostu przyjmij to z radością!
Dodatkowo należy pamiętać, że przeszczep tłuszczu autologicznego należy do zabiegów kosmetycznych o minimalnej inwazyjności. Zmiany, jakie oferuje, są subtelne i stopniowe, a nie rewolucyjne.