Co powoduje powszechny niepokój wśród dzisiejszych dzieci?
Znaki trzeciego stopnia nauczane w przedszkolu
Wiele przedszkoli angażuje się w nadmierne ćwiczenia rozpoznawania znaków, nadmierną liczbę arkuszy ćwiczeń i nadmierną ilość zadań domowych. Nawet China Education Daily donosi, że niektóre przedszkola wprowadzają takie znaki do swoich programów nauczania, a nawet drukują je w książkach w ramach programu „500 znaków przedszkolnych”. Podam kilka przykładów do rozważenia – jak małe dzieci mają je rozpoznać?Znak „korzeń lotosu” (藕), znak „ławka” (凳), znak „sos sojowy” (酱), znak „taniec” (舞) – te znaki, składające się z tak wielu kresek, są przeznaczone dla uczniów trzeciej klasy. Jak można oczekiwać, że przedszkolaki je rozpoznają? Tego rodzaju nauka wywołuje niepokój, ponieważ dzieci nie rozpoznają znaków, nie potrafią ich zapamiętać, a jeśli nie potrafią ich napisać, nie są dobrymi dziećmi. Jeśli twierdzisz, że nie wywołujesz niepokoju, to czym innym jest to?
Jak my, rodzice, powinniśmy bronić dzieciństwa naszych dzieci?
Po pierwsze, bronić ich prawa do swobodnego wyrażania opinii. Jedno z dzieci odpowiedziało na pytanie dotyczące symetrii, mówiąc: „Proszę pani, dwa pośladki człowieka są symetryczne. Dwie małe kulki chłopca są symetryczne, a moja mama...”. Nauczycielka rzuciła: „Siadaj! Nie wiem, co chcesz powiedzieć, i nie wolno ci mówić bzdur”.W chwili zakończenia lekcji nauczyciel wezwał jego matkę: „Myśli twojego syna są zbyt skomplikowane. Musisz go odpowiednio wychować”. Dzieci mówią, dorośli drżą.Jedno z dzieci napisało wiersz: „Świecę latarką, żeby pojawiło się słońce, spójrz, jak świeci jak słońce”. Czasami język i wyrażenia dzieci – zarówno pisane, jak i mówione – zawierają ogromną kreatywność. Ta kreatywność jest cenna, ponieważ odzwierciedla perspektywę i sposób myślenia dziecka. Musimy ją chronić i wspierać z całego serca. Dlatego prace dzieci zasługują na szczególne, dodatkowe wsparcie.
Rozdział poświęcony rodzinie
Istotą edukacji jest nauczanie dzieci, jak być dobrymi ludźmi
Osoby pełne współczucia, odpowiedzialności i kreatywności odnajdują szczęście
Jaka jest istota edukacji?
Chociaż przekazywanie wiedzy jest ważne w edukacji dzieci, najważniejszym aspektem jest kształtowanie zdrowej osobowości. Dlaczego? Zastanów się: jacy ludzie odnajdują szczęście w życiu? Czy osoby z wysokimi kwalifikacjami akademickimi i doskonałymi ocenami są naprawdę szczęśliwe?Niekoniecznie. Raczej ci, którzy są empatyczni, odpowiedzialni, godni zaufania i kreatywni, prowadzą szczęśliwsze życie. Te ostatnie cechy składają się na zdrową osobowość. Co zatem definiuje zdrową osobowość? Możemy nakreślić najbardziej dostępne, podstawowe kryteria. Po pierwsze, najważniejsze jest współczucie. Po drugie, miłość do nauki – proaktywność i entuzjazm w nauce.Po trzecie, osoby te mają silne poczucie odpowiedzialności. Po czwarte, wykazują się samokontrolą lub umiejętnością zarządzania sobą. Po piąte, okazują szacunek innym. Te pięć cech, dzięki szeroko zakrojonym badaniom i dyskusjom z psychologami, stanowi najważniejsze standardy osobowości dla dzieci i młodzieży.
Jak można pielęgnować współczucie u dziecka?
Podarowanie dziecku pomarańczy jest aktem miłości; podarowanie mu całego owocu, nie jedząc go samemu, jest wyrazem uczucia. Jednak takie zachowanie może sprzyjać rozwijaniu się zaborczości i egoizmu, wpajając dziecku przekonanie, że pożądane rzeczy należą wyłącznie do niego.Pamiętam matkę, która wiedziała, że jej córka uwielbia winogrona. Po zakupie ogłosiła: „To jest dla ciebie”. Dziecko zapamiętało to jako „kupione dla mnie”. Kiedy matka zjadła jedno sama, córka zażądała: „Mamo, to moje! Wypluj to!”. Dzieci potrafią stać się tak zaborcze. Właśnie dlatego chińskie przysłowie ostrzega, że rozpieszczanie dziecka jest równoznaczne z zabiciem go.Prawdziwa miłość rodzicielska wymaga długotrwałej opieki. Tylko taka dalekowzroczność przynosi korzyści dzieciom; powierzchowne pobłażanie ostatecznie szkodzi im.
Jak kultywować samokontrolę?
W wielu chińskich rodzinach dzieci nie uczy się czekania. Teraz, gdy mamy pieniądze i zasoby, dajemy im jedną rzecz, a one żądają dwóch – po co czekać? Po co znosić opóźnienia? Ostatnie badania pokazują, że wielu nastolatków należy do pokolenia „chcę to teraz”. Przekonasz się, że nadmiernie rozpieszczane dziecko nie potrafi znaleźć prawdziwej radości; prawdopodobnie stanie się uparte i zepsute. Takie dzieci nieuchronnie cierpią. Dlatego musimy kultywować ten nawyk u naszych dzieci.Międzynarodowe badania wskazują, że dzieci, które w takich eksperymentach potrafią poczekać piętnaście minut lub pół godziny przed jedzeniem, dorastają jako osoby bardziej niezależne i odpowiedzialne niż te, które nie potrafią czekać. Osiągają więcej. Kształtowanie zdrowej osobowości opiera się więc na bardzo konkretnych zasadach i metodach. Dzieci muszą nauczyć się czekać i znosić opóźnienia. Takie dzieci uczą się samokontroli i samodyscypliny. Tylko wtedy są zdrowe i mają przed sobą świetlaną przyszłość.
Rozdział poświęcony sukcesowi
Każde dziecko może odnieść sukces
Rozwój dziecka jest sukcesem
Każde dziecko może osiągnąć sukces, ale jak go zdefiniować?
Dla dzieci jest to rozwój. Sukces polega na postępie w stosunku do obecnego stanu. Sukces nigdy nie polega na byciu lepszym od innych. Jeśli dziecko wcześniej nie potrafiło podciągnąć spodni, a teraz potrafi, nauczyciel i rodzice powinni je pochwalić: „Brawo! Potrafisz już podciągnąć spodnie – to znak dorastania”. To jest sukces.Wiązanie sznurowadeł, samodzielne jedzenie, opanowanie sztućców – to wszystko są sukcesy, każdy z nich ma ogromne znaczenie dla dziecka. Korzystanie z toalety bez pomocy, samodzielna kąpiel. Sukces to rozwój. Każda poprawa lub postęp w stosunku do obecnego stanu stanowi sukces.
Każde dziecko wyróżnia się w swojej dziedzinie – czy możemy nazwać to sukcesami w różnych dziedzinach?
Sukces jest kwestią wyboru. Co to oznacza? Ty wyróżniasz się w tej dziedzinie, ja w tej. Ty jesteś świetny z matematyki, ja z języków. Ty jesteś świetny w sporcie, ja w grach. Jestem świetna w wycinaniu z papieru, jestem bardzo uprzejma, pięknie śpiewam, jestem dobra w rękodziele – to wszystko są sukcesy.Sukces jest kwestią wyboru. Wykorzystanie swoich mocnych stron i realizacja swojego potencjału stanowi sukces. Ponadto sukces polega na harmonii. Oznacza on poczucie zadowolenia, utrzymywanie dobrych relacji z innymi i umiejętność nawiązywania kontaktów towarzyskich – to jest sukces.
W jaki sposób rodzice mogą odkryć potencjał swojego dziecka do osiągnięcia sukcesu?
Nauczyciele również muszą odkrywać mocne strony każdego dziecka. Zacznij od zidentyfikowania ich zalet, a nie wad. Gdy mocne strony zostaną rozpoznane, im bardziej dziecko odkrywa swoje zalety, tym bardziej staje się pewne siebie i odporne. Następnie rozważ oceny: przy stosowaniu jednolitych standardów niektóre dzieci nieuchronnie zajmują niższe miejsca w rankingu. Obserwuj jednak następujący wzorzec: im więcej sukcesów dana osoba osiąga, tym mniej boi się niższych miejsc w rankingu. Rozumie, że „w tym jestem świetny, ale w tej dziedzinie jestem przeciętny”.Albo: „Nie jestem tak dobry jak inni, ale to nic złego”. Najbardziej niebezpieczna jest sytuacja, w której dziecko czuje, że „nie jest dobre w niczym, jest gorsze pod każdym względem i nie ma żadnych zalet”. Takie dzieci są zagrożone; stanowi to porażkę edukacji. Można zauważyć, że każde dziecko jest geniuszem. Kluczem do sukcesu jest odkrycie jego potencjału i poprowadzenie go ścieżką, która jest dla niego odpowiednia – wtedy stanie się geniuszem.