Dikkat: Bebeğinizin güvensizliğini gösteren üç davranış
 Encyclopedic 
 PRE       NEXT 
Erken çocukluk döneminde, beynin fizyolojik yapısı olgunluğa doğru gelişir, psikolojik aktiviteler yavaş yavaş ortaya çıkar ve dil becerileri hızla ilerler. Bu aşamada, çocukların davranışları genellikle duyguları tarafından yönetilir; dışa dönük, ifade gücü yüksek ve değişken ruh halleri sergilerler, sık sık bir anda gözyaşlarından kahkahalara geçerler.
Senaryo Bir: "Korku" veya "Utangaçlık" Anaokuluna yeni başlayan Jie Jie, genellikle neşeli ve canlıdır, akranlarıyla çok iyi anlaşır – uyum yeteneği olağanüstü bir çocuktur. Ancak öğretmeniyle etkileşime girdiğinde, tamamen farklı bir kişiye dönüşür: kendisiyle konuşulduğunda, sanki suçluymuş gibi hemen başını eğerek göz teması kurmaktan tamamen kaçınır;Ellerini sürekli hareket ettirir ve son derece gergin görünür.
Öğretmen tarafından soru sorulduğunda, sınıf arkadaşlarıyla birlikte yüksek sesle cevap vermiş olsa bile, öğretmen onu tek tek çağırdığında yüzü kıpkırmızı olur. Konuşması kekelemeye ve kesik kesik olmaya başlar, sesi sivrisinek vızıltısı kadar yumuşak olur.Bu neden oluyor? Temelde, özellikle öğretmeninden güvenlik hissi alamıyor. Sonuç olarak, öğretmenin yanında kendini çok güvensiz hissediyor, sürekli temkinli ve saygılı davranıyor, hata yapmaktan korkuyor. Kılavuz İlke: Sevgi Dolu İletişim Öğretmenle etkileşimde bu gerginliği gösterdiğinde, ilk yaklaşım "durumun farkında değilmiş gibi" davranmaktır.Onun gerginliğine sadece beden dili veya ifadelerle yanıt veririm — örneğin, başını nazikçe okşayarak, çömelip ona şefkatle bakarak veya sıcak bir gülümsemeyle. Bu eylemler dolaylı olarak "öğretmen dost canlısıdır" mesajını iletir ve onun tedirginliğini "azaltmaya" yardımcı olur. Bu aşamada, aşırı ilgi göstermek veya doğrudan sözlerle müdahale etmek, onun gerginliğini ve rahatsızlığını sadece artıracaktır.
Bunu ilk yaptığımda, Jie Jie temkinli bir tepki gösterdi. Ancak ikinci ve üçüncü karşılaşmamızda da bu dostça sinyalleri vermeye devam ettiğimde, şüpheciliğinden yavaş yavaş tamamen kabul etmeye geçti ve sonunda gülümsemeyle karşılık verdi.
Psikolojik rehberlik sırasında, ona sorular sorarken yanına yaklaşır ve göz teması, sözlü güvence ve fiziksel jestlerle onu sürekli cesaretlendirirdim.Doğal olarak, bu teşvik, çocuğun gerçekten algılayabileceği samimiyetle dolu olmalıdır. Cevapları doğru ya da yanlış olsun, öğretmen onu onaylamak için olumlu yönler bulmak için her türlü çabayı gösterdi. Bu, onun öğretmenin övgüsünün samimiyetini daha da takdir etmesini sağladı. Ebeveynleri onu almaya geldiğinde, öğretmen onlara "Jiejie olağanüstü iyi gidiyor" gibi ifadeler kullanarak onun ne kadar harika olduğunu anlatırdı.
Kısa süre sonra, Jie Jie'nin öğretmeninin önünde hissettiği gerginlik azaldı. Cevapları "kekelemekten" "tam anlatımlara" dönüştü, ardından "cevap vermek için elini kaldırmaya" ve "net, eksiksiz açıklamalar" yapmaya ilerledi. Bazen Jie Jie öğretmene yaklaşır, gülümser veya ona hafifçe vurur ve sonra uzaklaşırdı. Sessiz olsa da, bu küçük jest, öğretmene olan derin güvenini açıkça ortaya koyuyordu.Bu nedenle, ebeveynler olarak çocuklarımızın psikolojik ihtiyaçlarını hemen fark etmeli ve duygusal zekalarını aktif olarak geliştirmeliyiz!
İkinci Senaryo: Annenin Varlığında veya Yokluğunda Dramatik Bir Değişim
Sınıfımdaki Xiaoyu adlı çocuk, annesine aşırı bağımlılık gösteriyor. Evde: dadısına karşı mükemmel davranıyor, ancak annesi eve döndüğü anda ona yapışıyor.Dadısı onu kreşe bıraktığında, gayet mutludur. Ancak annesi onu getirdiğinde, Xiaoyu kaçınılmaz olarak gözyaşlarına boğulur: "Annemı istiyorum! Annemı istiyorum! Anne, gitme..." Annesi yokken, Xiaoyu mantıklı ve makul davranır; ancak annesi yanındayken, tamamen inatçı, mantıksız hale gelir ve hatta yüksek sesle tantrumlar yapar.Xiaoyu, annesi yanında olduğunda ve olmadığı zaman neden tamamen farklı bir çocuk oluyor? Bunun temel nedeni, anne sevgisinin yetersizliğinden kaynaklanan güvenlik eksikliğidir. Xiaoyu gibi çocuklar günlük hayatta hiç de nadir değildir. Toplumun hızı artarken ve yaşam standartları yükselirken, çocuklar arasında bu fenomenin görülme sıklığı da artmaya devam ediyor.Çalışmakla meşgul olan birçok ebeveyn, çocuklarını sık sık büyükanne ve büyükbabalarına veya dadılara emanet eder. Bu çocuklar maddi olarak hiçbir şeyden mahrum kalmasalar da, okul öncesi çağındaki çocuklar için çok önemli olan anne sevgisi genellikle ihmal edilir.Kılavuz İlke: Bol Anne Sevgisi Ebeveynler, "anne sevgisini" iletmek veya telafi etmek için bol miktarda atıştırmalık, oyuncak ve güzel giysiler kullanıyor olsalar da, en önemli unsur göz ardı edilmektedir: Bir çocuğun güvenlik duygusunun temeli, annenin sağladığı titiz, ten teması yoluyla duygusal uyarılmadır. Çocuğun duygusal iyiliği için, onunla çeşitli şekillerde samimi iletişim kurmak bir ön koşuldur.Xiaoyu'nun "semptomları" açıkça "anne sevgisi eksikliği"ni göstermektedir. Ebeveyn-çocuk arasında doğrudan iletişimin olmaması, duygusal yoksunluğa yol açarak çocukta güvensizlik hissi uyandırmıştır. Bu durum, sağlıklı bir kişilik ve duygusal düzenleme gelişimini engelleyerek çocuğun duygusal zekasını ciddi şekilde olumsuz etkilemektedir.
Titiz dokunsal duygusal uyarım sağlamak, bir bebeğin güvenlik duygusunun ve iç huzurunun temelini oluşturur. Aynı zamanda, bir annenin bebeğine sunduğu çeşitli duygusal iletişim, bebeğin ruhsal mutluluğunun ve hayata neşeyle bakmasının temelini oluşturur. Çocuğa yeni bir giysi veya oyuncak satın almak ikincil öneme sahiptir; asıl önemli olan, onunla oynamak ve etkileşim kurmak için bolca zaman ayırmak, duygusal ihtiyaçlarını karşılamak ve ebeveyn-çocuk bağını derinleştirmektir. Bu, son derece önemlidir.
Üçüncü Belirti: Dışarıdan Agresif, İçten Hassas Küçük Kai-kai sık sık akranlarıyla çatışır. İstekleri karşılanmadığında, "zafer" elde etmek için "yumruklarına" başvurur. Öğretmenler onun davranışını düzelttiğinde, genellikle "yüksek sesle ağlayarak" protesto eder veya doğrudan öğretmene "saldırır".
Neden bu kadar küçük bir çocuk bu kadar inatçı ve aşırı davranışlar sergiliyor?
Bu tür çocuklar genellikle uyumsuz bir aile ortamından gelirler veya ebeveynlerinin tutumu sert ve eğitim yöntemleri uygunsuzdur, bu da çocukları olumsuz etkiler. Bu durum, çocuğun her şeye karşı temkinli ve dirençli bir zihniyet geliştirmesine neden olur ve bu da davranışlarına yansır.Dışarıdan görünen sertlikleri, paradoksal bir şekilde içlerindeki hassasiyet ve kırılganlığı ortaya çıkarır ve bu da alaycı ve kin dolu bir dış görünüşe neden olur.
Kılavuz İlke: Uyumlu Bir Aile Ortamı Yaratmak Gerçekten de, güvenlik eksikliği çocuklarda çekingenlik, utangaçlık, hassasiyet, içe dönüklük, sosyalleşmeye isteksizlik ve aşırı inatçılık olarak ortaya çıkabilir.
Bu nedenle, bu tür çocuklar için ebeveynlerin kendilerini geliştirmeye başlamaları önerilir: otoriter bir ebeveynlik tarzından demokratik bir yaklaşıma geçmeleri. Yavaş yavaş uyumlu, demokratik ve mantıklı bir aile ortamı oluşturun, ebeveynlerin "rol model" rolünü tam olarak kullanarak çocuğu sakin, dostane bir mizaç ve sosyal alışkanlıklar geliştirmeye nazikçe yönlendirin.
Editörün özeti: Bir çocuğun özgüven eksikliği, inatçılığı veya yaramazlığı... bunların hepsi güvensizliğin tezahürleridir. Ebeveynler, çocuklarının özgüvenini ve bağımsızlığını geliştirmeye odaklanmalı, uygun anlarda yeteneklerini onaylayarak ebeveyn-çocuk bağını güçlendirmeli ve çocuğun kendine inanmasına yardımcı olmalıdır.
 PRE       NEXT 

rvvrgroup.com©2017-2026 All Rights Reserved