Zabiegi z użyciem preparatów do wstrzykiwania zyskały w ostatnich latach popularność wśród osób pragnących poprawić swój wygląd, oferując łatwe poprawy za pomocą zaledwie kilku zastrzyków. Niektórzy twierdzą jednak, że sztywność po zabiegu może utrudniać subtelne mimikę twarzy. Czy rzeczywiście tak jest? Popularne wypełniacze do wstrzykiwania to kwas hialuronowy, toksyna botulinowa i autologiczny tłuszcz. Przyjrzyjmy się im:
Toksyna botulinowa
Toksyna botulinowa „rozluźnia” wybrane mięśnie twarzy, zmniejszając powierzchowne napięcie mięśniowe, które powoduje powstawanie zmarszczek. Zmniejsza to aktywność mięśni odpowiedzialnych za fałdy na twarzy, co skutkuje gładszą, młodziej wyglądającą skórą i skutecznie opóźnia oznaki starzenia. Po wstrzyknięciu toksyny botulinowej w celu wyszczuplenia twarzy osłabienie siły mięśnia żwacza może prowadzić do nienaturalnych mimicznych ruchów twarzy, które zazwyczaj pojawiają się stopniowo około siedmiu dni po wstrzyknięciu.
Nadmierna dawka lub nieprawidłowe umiejscowienie wstrzyknięć może nasilić ten efekt.
Kwas hialuronowy
W przeciwieństwie do toksyny botulinowej, kwas hialuronowy pełni przede wszystkim funkcję wypełniającą skórę i nawilżającą. Na tym poziomie nie wpływa on zasadniczo na mimikę twarzy.
Jednak mięśnie mimiczne twarzy tworzą skomplikowany i złożony system. Nawet najmniejsze skurcze mięśni mogą przekazywać określone znaczenia.Na przykład, gdy kwas hialuronowy jest wstrzykiwany w kości policzkowe, nadmierna objętość może zajmować znaczną przestrzeń. Powoduje to ucisk obszaru, w którym mięśnie kurczą się podczas mimiki twarzy, co może wpływać na niektóre mikroekspresje. Przeszczep tłuszczu autologicznego Aby zwiększyć przeżywalność tłuszczu, w przeszczepie tłuszczu stosuje się techniki wielowarstwowe i wielotunelowe. Zapewnia to kontakt każdej komórki tłuszczowej z otaczającymi tkankami.Podejście to polega na wykonywania zastrzyków warstwowych od skóry aż do powierzchni kości. W konsekwencji siła skurczowa mięśni twarzy może zostać pośrednio zmniejszona, co ostatecznie wpływa na niektóre mikroekspresje. Podsumowując, wszystkie trzy zabiegi z użyciem preparatów do wstrzykiwania mogą w różnym stopniu wpływać na mikroekspresje, chociaż efekty są ogólnie uważane za akceptowalne. Jak w przypadku każdego zabiegu, istnieją pewne kompromisy, które wymagają od pacjentów samodzielnego rozważenia korzyści i wad.