Do gotowania chińskich ziół niezbędne jest odpowiednie naczynie. Wybór garnka ma kluczowe znaczenie – jaki garnek najlepiej nadaje się do gotowania ziół?
Optymalne naczynie do gotowania chińskich ziół
Najbardziej odpowiednie są gliniane garnki i ceramiczne słoiki; dopuszczalne są również naczynia szklane lub emaliowane (w idealnym stanie); nigdy nie należy używać garnków żelaznych, miedzianych, aluminiowych ani cynowych. Wynika to z faktu, że skład chemiczny chińskich ziół jest bardzo złożony. Metale takie jak miedź, żelazo i aluminium mają reaktywne właściwości chemiczne, które łatwo wchodzą w interakcje ze składnikami ziół.Na przykład żelazo łatwo reaguje z taninami, tworząc taninian żelaza, który powoduje ciemnienie wywaru i nadaje mu smak rdzy, co zmniejsza jego skuteczność. Aluminium reaguje z kwasami organicznymi, tworząc związki, które po wchłonięciu gromadzą się w narządach takich jak wątroba i nerki, powodując szkody. Naczynia miedziane utleniają się pod wpływem ciepła, wytwarzając szkodliwą zieloną patynę. Wszystkie te czynniki pogarszają jakość wywaru, bezpośrednio wpływając na jego skuteczność kliniczną.
Ponadto niektóre osoby mogą używać do gotowania wywarów domowych glinianych garnków. Należy je dokładnie umyć, aż po spłukaniu wodą nie będzie widoczna warstwa oleju, ponieważ pozostałości tłuszczu mogą osłabiać skuteczność leczniczą.
Kontrola temperatury wywaru
Optymalna jest średnia lub niska temperatura. Doprowadź do wrzenia na średnim ogniu, a następnie zmniejsz ogień do niskiego. Utrzymuj delikatne gotowanie, podczas którego wywar tworzy małe bąbelki, nie wykipiając. Uwaga: Jeśli zioła się przypalą, wyrzuć wywar; nie dodawaj wody i nie gotuj ponownie.
Czas gotowania wywaru
Czas należy mierzyć od momentu, gdy wywar zacznie się gotować. W przypadku około 100 gramów ziół zazwyczaj wystarczy 15-20 minut. W przypadku większych ilości należy wydłużyć czas o trzy do pięciu minut, a w przypadku mniejszych ilości nieco go skrócić. Na przykład dawki pediatryczne około 20 gramów mogą wymagać tylko dwóch do trzech minut po ponownym zagotowaniu wody.Nadmierne gotowanie wywaru powoduje, że staje się on niesmaczny, a płyn zamienia się w przegotowaną wodę, w której powiększone skupiska cząsteczek wody utrudniają przepuszczalność komórkową. Czas gotowania wywaru należy dodatkowo skrócić w przypadku preparatów zawierających głównie kwiaty lub liście.
Ilość wody do zaparzania
Jeśli jest to możliwe, zaleca się dodanie nieco więcej wody niż podaje lekarz w miarce. Wielu osobom trudno jest ocenić wielkość miarki, ale standardowa miarka o pojemności 200-250 mililitrów sprawdza się dobrze.Dodanie większej ilości wody pozwala na dokładne zaparzenie ziół, ułatwiając rozpuszczenie się substancji czynnych. Chociaż powoduje to zwiększenie objętości wywaru, poprawia to wchłanianie przez organizm. Na około 100 gramów ziół zazwyczaj przygotowuję 250-300 mililitrów na dawkę (co odpowiada połowie butelki wody mineralnej). W przypadku dawkowania dwa razy dziennie należy przygotować około 600 mililitrów, a w przypadku dawkowania trzy razy dziennie – 900 mililitrów.
Alternatywnie można obliczyć objętość wody w następujący sposób: zioła wchłaniają dwukrotność swojej masy w wodzie. W przypadku 100 g ziół (z wyłączeniem odmian kamienistych) odpowiada to 200 ml wchłoniętej wody (1 g wody = 1 ml). Gotowanie na wolnym ogniu przez 25 minut powoduje zazwyczaj odparowanie 150-200 ml, co daje ostateczną objętość wywaru.W związku z tym całkowita objętość wody (ml) = całkowita waga ziół (g) × 2 + 150 + 300 × liczba dawek. Do przybliżonego pomiaru można użyć butelki wody mineralnej; dopuszczalny jest niewielki nadmiar.
Przechowywanie wywaru
Wywary przygotowane przez apteki można przechowywać przez dłuższy czas, jeśli są szczelnie zamknięte i przechowywane w chłodnym, suchym miejscu. Przygotowanie zapasu na cały tydzień jest całkowicie wykonalne.