Obserwując pełne udręki min kobiet podczas porodu, czy zbliżające się narodziny wywołują uczucie potwornego bólu, który wydaje się rozrywać duszę? Jak można złagodzić takie cierpienie?
Badania wskazują, że ucisk kanału rodnego pomaga płodowi wydalić płyn owodniowy i śluz z płuc, nosogardzieli i jamy ustnej, ułatwiając oddychanie dziecka. Jednocześnie proces ten korzystnie wpływa na rozwój układu nerwowego dziecka. Jak zapewne słyszałaś, dzieci urodzone przez cesarskie cięcie znacznie częściej cierpią na zaburzenia integracji sensorycznej. Pod warunkiem, że lekarz dokładnie oceni stan zarówno matki, jak i dziecka, wskaźnik powodzenia porodu naturalnego powinien sięgać 80%.
Techniki oddychania łagodzące ból są najbardziej preferowane przez przyszłe matki
W obliczu porodu naturalnego przyszłe matki często szukają sposobów na złagodzenie bólu porodowego. Eksperci medyczni opracowali różne metody, aby to osiągnąć, wśród których techniki oddychania są szczególnie popularne ze względu na ich duży potencjał samokontroli i udowodnioną skuteczność.
Techniki oddychania łagodzące ból
1. We wczesnej fazie porodu, znanej również jako faza utajona (rozwarcie szyjki macicy o 2–3 centymetry), skurcze macicy są stosunkowo łagodne, trwają 30–50 sekund, a przerwy między nimi wynoszą 5–6 minut.
Przyszła mama może skupić wzrok na stałym punkcie, wdychając powietrze przez nos i wydychając je przez usta, jednocześnie maksymalnie rozluźniając brzuch.Należy utrzymywać stałe tempo oddychania wynoszące 6–9 oddechów na minutę, dbając o równowagę między wdechem a wydechem. Pamiętaj: „Wdech dwa, trzy, cztery; wydech dwa, trzy, cztery”. 2. Następnie, wraz z przyspieszeniem rozwarcia szyjki macicy w fazie aktywnej (rozwarcie 4–8 cm), skurcze stają się najczęstsze i najintensywniejsze w całym porodzie, co stanowi najtrudniejszy okres.Skurcze występują co 2–4 minuty i trwają około 60 sekund. Podczas tych skurczów przyszła mama powinna starać się zrelaksować, skupiając wzrok na stałym punkcie. Należy kontynuować oddychanie przez nos i wydychanie powietrza przez usta, przyspieszając tempo wraz z nasileniem skurczów i zwalniając je wraz z ich ustępowaniem.
Pamiętaj: „Wdech dwa-trzy-cztery, wydech dwa-trzy-cztery; wdech dwa-trzy, wydech dwa-trzy; wdech dwa, wydech dwa; wdech-wydech, wdech-wydech, wdech-wydech; wdech dwa, wydech dwa; wdech dwa-trzy, wydech dwa-trzy; wdech dwa-trzy-cztery, wydech dwa-trzy-cztery”.
3. Gdy szyjka macicy zbliża się do pełnego rozwarcia, skurcze stają się częstsze, występują co 30–90 sekund i trwają 60–90 sekund. Szyjka macicy szybko rozszerza się z 8 cm do 10 cm.
Na tym etapie przyszła mama powinna utrzymywać wysokie położenie oddechu pochodzącego z gardła, wdychając i wydychając powietrze przez lekko otwarte usta (wydając dźwięk „hee hee hee”). Należy zapewnić zrównoważoną objętość wdechu i wydechu, aby uniknąć hiperwentylacji.Podczas każdego skurczu wykonaj 4–6 szybkich oddechów, a następnie głęboki wydech.
Mnemonik: „Wdech, wdech, wdech, wdech, wydech; wdech, wdech, wdech, wdech, wydech”.
4. Podczas drugiego etapu porodu aktywna współpraca matki ma kluczowe znaczenie dla szybkiego porodu. Dlatego też należy wykonywać wysiłek podczas skurczów i całkowicie odpoczywać, gdy ustaną.
Kiedy zaczyna się skurcz, weź głęboki wdech i wstrzymaj oddech, jednocześnie mocno parając w dół. Podnieś głowę, aby spojrzeć w kierunku pępka, wysuwając brodę do przodu. Jeśli to możliwe, wstrzymaj oddech na 20–30 sekund. Po wydechu natychmiast weź kolejny głęboki wdech, wstrzymaj oddech i paraj, aż skurcz się skończy.
5. Kiedy szyjka macicy jest prawie całkowicie rozwarcie, a część płodu osiąga dno miednicy, matka może odczuwać mimowolną potrzebę parcia. Aby zapobiec przedwczesnemu parciu, które powoduje obrzęk szyjki macicy i utrudnia postęp porodu, można zastosować technikę „dyszenia”. Metoda ta jest również stosowana podczas prezentacji czubka głowy, aby uniknąć nadmiernej siły powodującej pęknięcia krocza; położne poinstruują matkę, aby dyszała.
Chociaż techniki oddychania łagodzące ból są stosowane podczas porodu, należy je ćwiczyć i powtarzać pod okiem profesjonalisty od późnego okresu ciąży (około siódmego miesiąca). Udział i współpraca męża są wyrazem troski o żonę i pogłębiają intymność małżeńską.
Podczas ćwiczeń należy skupić się na świadomym doświadczaniu i unikać nadmiernego wysiłku.
W przypadku pojawienia się objawów przedwczesnego porodu, takich jak skurcze, bóle brzucha, krwawienie z pochwy lub uczucie ciężkości, należy natychmiast przerwać ćwiczenia i bezzwłocznie udać się do szpitala.
Ostateczną decyzję o stosowaniu technik oddechowych powinien podjąć położnik po rozpoczęciu porodu. Techniki te mogą być stosowane, gdy: pozycja płodu jest prawidłowa i nie ma dysproporcji między głową a miednicą; nie występuje niedotlenienie płodu; nie ma poważnych powikłań ciąży ani chorób współistniejących.
Oprócz opisanych powyżej technik oddychania, przyszłe matki powinny również zwrócić uwagę na pewne szczegóły przed porodem lub w jego trakcie, aby lepiej radzić sobie z bólem.
1. Unikaj izolacji. Obecność innej osoby podczas porodu zapewnia wsparcie emocjonalne, które może pomóc złagodzić odczuwanie bólu.
Osoby wspierające powinny zwracać uwagę na stan emocjonalny matki, zapewniając jej w odpowiednim momencie wsparcie, aby rozwiać niepokój, złagodzić napięcie i samotność, jednocześnie nieustannie wzmacniając jej pewność siebie. Przyszłe matki powinny również ćwiczyć afirmację siebie, kultywując pozytywne i optymistyczne nastawienie.
2. Unikaj nadmiernego zmęczenia.Nadmierne zmęczenie może nasilać odczuwanie bólu. W miarę zbliżania się terminu porodu należy priorytetowo traktować odpoczynek, aby lepiej radzić sobie z dyskomfortem związanym ze skurczami. 3. Unikaj napięcia i niecierpliwości. Nadmierny niepokój w połączeniu z intensywnym bólem porodowym wywołuje u matki szereg reakcji neuroendokrynnych. Może to zwiększyć zużycie tlenu, dodatkowo obciążyć serce, zmniejszyć przepływ krwi, spowodować cierpienie płodu i osłabić skurcze.
Podczas skurczów należy skupić się na głębokim oddychaniu, aby się zrelaksować psychicznie.
4. Nie należy obawiać się bólu. Brytyjski naukowiec Read zaproponował teorię „syndromu strachu, napięcia i bólu”, zgodnie z którą negatywne emocje przed porodem zwiększają wrażliwość na bóle porodowe.Z drugiej strony intensywny ból porodowy potęguje strach, napięcie i niepokój, tworząc błędne koło.
Podczas porodu skup się na rozpraszaniu uwagi, zamiast rozmyślać o bólu skurczów; skoncentruj się raczej na zbliżającym się przyjściu dziecka na świat.
5. Zdobądź wcześniej wiedzę na temat porodu.Jeśli przyszli rodzice nie są w ogóle przygotowani do porodu i nie rozumieją całego procesu, matka może doświadczać różnych negatywnych emocji wynikających z niewiedzy. Jednocześnie może nie być w stanie zastosować odpowiednich metod łagodzenia bólu podczas porodu, stając się nadmiernie spięta i zdezorientowana w obliczu nieoczekiwanych sytuacji.
Przed porodem przeczytaj odpowiednie książki, poproś o radę osoby z doświadczeniem i rozważ udział w zajęciach przedporodowych organizowanych przez szpital.
6. Naukowo zbilansowana dieta może również pomóc w łagodzeniu bólu porodowego. Posiłki powinny być niewielkie, urozmaicone i pożywne, zazwyczaj spożywane często w niewielkich porcjach. Należy odpowiednio kontrolować wielkość porcji, szczególnie w przypadku produktów wysokobiałkowych i wysokotłuszczowych. Nieograniczone spożywanie takich produktów na tym etapie może prowadzić do nadmiernego wzrostu płodu, co komplikuje poród.Tłuste potrawy zawierają wysoki poziom cholesterolu. Nadmiar cholesterolu w krwiobiegu może znacznie zwiększyć lepkość krwi. W połączeniu z działaniem toksyn ciążowych może to podwyższyć ciśnienie krwi. W ciężkich przypadkach może to prowadzić do encefalopatii nadciśnieniowej, takiej jak krwotok mózgowy. Potrawy powinny być lekko przyprawione; należy unikać potraw zbyt słonych. Dzienne spożycie soli powinno być utrzymywane poniżej 7 gramów, a nadmierne spożycie wody jest niewskazane.