Nauka raczkowania jest ważnym ćwiczeniem behawioralnym, które pozwala budować siłę fizyczną i doskonalić funkcje mózgu. Podczas nauki raczkowania przez dziecko nie można pominąć dwóch kluczowych kwestii.
Kluczowa kwestia nr 1: Czas i metoda nauki raczkowania
Po 6 miesiącach: Często układaj dziecko w pozycji na brzuchu. Umieść zabawkę w zasięgu ręki, aby zachęcić dziecko do raczkowania do przodu.
7 miesięcy: Czołganie się na brzuchu, charakteryzujące się wijeniem się brzucha i nieregularnymi ruchami kończyn. Należy pamiętać, że zazwyczaj wiąże się to z poruszaniem się do tyłu, a nie do przodu.
8–10 miesięcy: Przejście do raczkowania na czworakach, z użyciem rąk i kolan. Ostatecznie rozwija się to w raczkowanie na rękach i stopach z wyprostowanymi pośladkami i nogami.
Przypomnienie: Konsekwentne ćwiczenia na brzuszku, wielokrotne wzmacnianie mięśni nóg oraz doskonalenie równowagi i ruchów pozwalają niemowlętom szybko opanować raczkowanie.
Kluczowa kwestia druga:Wskazówki dla rodziców dotyczące rozwoju raczkowania
Rodzice mogą umieścić przed raczkującym niemowlakiem lustro wykonane z nietłukącego się materiału, zabawki o kontrastowych wzorach lub proste figurki zmieniające kształt. Przyciąga to uwagę dziecka i zachęca je do wykonywania ruchów sięgających, co skłania je do poruszania się do przodu. Następnie należy ustawić te lustra lub wzory w różnych kierunkach — z przodu, z tyłu, z lewej lub z prawej strony — aby skłonić dziecko do raczkowania w różnych kierunkach, zwiększając w ten sposób jego elastyczność.
Ta różnorodność kierunków raczkowania poszerza kontakt dziecka z różnorodnym otoczeniem. W porównaniu z zabawą w miejscu pozwala to na obserwację bardziej żywych kolorów, różnorodnych wyrazów twarzy osób w różnym wieku i różnej płci, przedmiotów o różnych rozmiarach oraz kalejdoskopowego świata. Wystarczająca praktyka raczkowania zaspokaja wrodzoną ciekawość dziecka, poprawiając w ten sposób rozwój neurologiczny.