Istnieją dwie główne kategorie przyczyn, które powstrzymują przyszłe matki przed wyborem naturalnego porodu. Pierwsza kategoria obejmuje „czynniki położnicze”, w przypadku których poród drogami natury jest nieodpowiedni wyłącznie ze względu na stan fizjologiczny płodu i matki. Druga kategoria dotyczy „schorzeń”, w przypadku których pewne rzadkie problemy zdrowotne sprawiają, że poród naturalny jest niewskazany.
Kobiety w ciąży z ciężkim zapaleniem wątroby nie powinny decydować się na poród naturalny.
1. Ciąża powikłana chorobą serca Wrodzona wada serca w czasie ciąży może prowadzić do niewydolności serca, niedotlenienia z sinicą, zakrzepicy żylnej i zatorowości płucnej. Ciężkie przypadki mogą być śmiertelne dla matki. W związku z tym kobiety w ciężkich przypadkach powinny unikać ciąży, a te, które są już w ciąży, powinny poddać się wczesnej aborcji.
W przypadku łagodniejszych schorzeń lekarze planują poród z wyprzedzeniem w późnym okresie ciąży, decydując się na cesarskie cięcie w odpowiednim czasie. Wynika to z faktu, że wysiłek fizyczny wymagany podczas naturalnego porodu może zwiększyć obciążenie serca, potencjalnie wywołując zagrażającą życiu niewydolność serca.
2. Ciężkie zapalenie wątroby
Chociaż poród drogami natury jest generalnie możliwy w przypadku powszechnych zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu B i C, w przypadku pogorszenia się stanu zdrowia konieczne jest natychmiastowe wykonanie cesarskiego cięcia w celu ratowania życia. Obejmuje to takie objawy, jak utrata apetytu, wodobrzusze, szybko postępująca żółtaczka, wyraźnie nieprawidłowa czynność wątroby, postępująca atrofia wątroby, zapach wątrobowy, zaburzenia krzepnięcia z tendencją do krwawień lub poważne powikłania, takie jak encefalopatia wątrobowa, zespół wątrobowo-nerkowy lub ostra niewydolność nerek.
3. Idiopatyczna plamica małopłytkowa
Schorzenie to stanowi częste powikłanie położnicze związane z zaburzeniami hematologicznymi. Objawy przed ciążą obejmują zazwyczaj krwotoki miesiączkowe i krwawienia z dziąseł. W przypadku wykrycia małopłytkowości płodu w późnym okresie ciąży poród drogami natury jest przeciwwskazany w celu zmniejszenia ryzyka krwotoku śródczaszkowego u noworodka; zaleca się wykonanie cesarskiego cięcia.Nadczynność tarczycy
W przypadkach, gdy nadczynność tarczycy nasila się w późnym okresie ciąży, preferowaną metodą porodu jest planowe cięcie cesarskie po aktywnym leczeniu choroby podstawowej w celu zapobieżenia kryzysowi tarczycowemu.
5. Ciężkie infekcje układu moczowo-płciowego
Schorzenia takie jak brodawki narządów płciowych mogą powodować utrudnienia w porodzie i stwarzać ryzyko infekcji noworodka podczas porodu, dlatego preferowaną opcją jest cięcie cesarskie.
6. Cukrzyca ciążowa
Około 5% kobiet w ciąży zapada na cukrzycę ciążową, której głównym zagrożeniem jest makrosomia (duża masa urodzeniowa). Może to wymagać użycia kleszczy lub próżnociągu podczas porodu naturalnego.
Wcześniej przyszłe matki martwiły się przede wszystkim tym, czy ich odżywianie jest wystarczające i czy potrzeby dziecka są zaspokajane. Obecnie nie ma powodu do takich obaw. Większość dzieci nie jest niedożywiona, a raczej nadmiernie odżywiona. Od samego początku ciąży matki są często chronione przez rodziny, spożywają różne suplementy diety i nie wykonują wystarczającej ilości ćwiczeń fizycznych. Łatwo prowadzi to do nadmiernego przyrostu masy ciała, co skutkuje zbyt dużym rozmiarem dziecka i ostatecznie koniecznością wykonania cesarskiego cięcia podczas porodu.Dlatego od samego początku monitorowałam swoją wagę, dążąc do ograniczenia całkowitego przyrostu masy ciała w ciąży do 12-15 kilogramów. Cel ten został ustalony na podstawie porad ekspertów i mojej osobistej kondycji fizycznej. Porady ekspertów: Idealny przyrost masy ciała w ciąży wynosi około 2 kilogramów w pierwszym trymestrze (do 3 miesięcy), a następnie po 5 kilogramów w drugim trymestrze (3-6 miesięcy) i trzecim trymestrze (7-9 miesięcy), co daje łącznie około 12 kilogramów.Przekroczenie całkowitego przyrostu masy ciała wynoszącego 20 kg grozi urodzeniem zbyt dużego dziecka. Jednak ponieważ sama jestem wysoka i dobrze zbudowana, moje dziecko prawdopodobnie będzie nieco większe od średniej, potencjalnie przekraczając idealny zakres. Dlatego ustaliłam nieco łagodniejszy osobisty cel. Kontrolowanie masy ciała we wczesnej ciąży jest stosunkowo proste. Kobiety doświadczające porannych mdłości często tracą w tym okresie kilka kilogramów, podczas gdy kobiety bez znaczących objawów przybierają na wadze niewiele. Kluczowym okresem dla zarządzania i kontroli jest drugi i trzeci trymestr.
Gdy mdłości ustępują i rozpoczyna się faza stabilizacji, przyszłe matki często odzyskują apetyt i wszystko wydaje im się niezwykle smaczne. W tym okresie niezbilansowana dieta lub złe nawyki żywieniowe mogą prowadzić do zaburzeń równowagi żywieniowej, potencjalnie powodując niepostrzeżony wzrost masy ciała.
W trzecim trymestrze ciąży matki zazwyczaj zaczynają przygotowywać się do porodu lub doświadczają zmniejszenia obciążenia pracą i poziomu aktywności. Ta zmiana rytmu życia sprawia, że przyrost masy ciała jest powszechny i oznacza okres szybkiego wzrostu.Z własnego doświadczenia wiem, że przyrost masy ciała znacznie przyspieszył w tym ostatnim okresie, a w ciągu jednego tygodnia wzrosła o ponad 2 jin (około 1 kg).
Na szczęście pomiar masy ciała jest standardowym elementem każdej wizyty prenatalnej, a śledzenie tych danych ma kluczowe znaczenie dla kontrolowania masy ciała w trakcie ciąży. W późnym okresie średni tygodniowy przyrost masy ciała powinien wynosić około 300 g, a maksymalnie 500 g.
Około 34 tygodnia ciąży szpitale zazwyczaj wymagają od starszych lekarzy wykonania pomiarów miednicy. W połączeniu z oceną kształtu i wielkości płodu przez lekarza poprzez badanie palpacyjne brzucha oraz szacowaną masą płodu, ocena ta pozwala ustalić, czy poród naturalny jest możliwy. Jeśli lekarz przewiduje, że masa dziecka przekroczy 4 kilogramy (w terminologii medycznej określane jako makrosomiczne dziecko), ryzyko trudnego porodu znacznie wzrasta. W takich przypadkach zazwyczaj zaleca się cesarskie cięcie.
Po drugie, korzystne są odpowiednie ćwiczenia, takie jak gimnastyka przedporodowa.
Ćwiczenia przedporodowe nie tylko pomagają kontrolować przyrost masy ciała w ciąży, ale także ułatwiają poród z następujących powodów:
1. Gimnastyka zwiększa napięcie i elastyczność mięśni brzucha, lędźwi i dna miednicy, jednocześnie rozluźniając stawy i więzadła. Sprzyja to rozluźnieniu mięśni podczas porodu, zmniejsza opór w kanale rodnym i umożliwia szybsze przemieszczanie się płodu przez kanał rodny.Wyniki badań wskazują, że kobiety, które regularnie wykonują ćwiczenia prenatalne, znacznie częściej rodzą naturalnie niż kobiety, które tego nie robią, a poród trwa krócej. 2. Ćwiczenia prenatalne łagodzą zmęczenie i stres u przyszłych matek, wzmacniając ich pewność siebie w zakresie naturalnego porodu.
Ciąża pozostaje oczywiście wyjątkowym procesem fizjologicznym. Kobiety w ciąży powinny zwracać uwagę na czas trwania ćwiczeń, ich intensywność i odpowiednią rozgrzewkę, aby zapobiec nadmiernemu wysiłkowi i uniknąć skurczów macicy. Ponadto ćwiczenia prenatalne są przeciwwskazane dla kobiet z historią nawykowych poronień, przedwczesnych porodów, łożyska przodującego w bieżącej ciąży lub poważnych schorzeń podstawowych.Podczas pierwszej wizyty byłam zaskoczona, widząc tak wiele przyszłych mam. Słuchałyśmy wyjaśnień instruktorki, oglądając filmy demonstracyjne, a następnie zaczęłyśmy samodzielnie ćwiczyć. Okazało się to bardzo skuteczne – po każdej sesji moje ciało było naturalnie rozluźnione, a kończyny rozciągnięte.
Po trzecie, przygotuj się do naturalnego porodu, zdobywając odpowiednią wiedzę.
Strach wynika z nieznanego, ale zrozumienie nieuchronnie zmniejsza niepokój i obawy.Poród jest normalnym, naturalnym procesem. Powinniśmy zaufać sile natury i własnemu potencjałowi, podchodząc do doświadczenia macierzyństwa z pewnością siebie. Po przejściu tej drogi poczujesz dumę ze swojej siły i odwagi!
W ramach tej wiedzy kluczowe znaczenie ma zrozumienie etapów naturalnego porodu i nauka skutecznych technik oddychania podczas naturalnego porodu. Powolne oddychanie znacznie uspokaja i relaksuje przyszłą mamę, ułatwiając przebieg porodu.Ponadto skupione oddychanie odwraca uwagę od bólu, łagodząc w ten sposób dyskomfort w jamie brzusznej. Dodatkowo nauka technik oddychania pomaga przyszłym matkom zrozumieć przebieg porodu, umożliwiając im podejście do porodu z większą pewnością siebie.
W pierwszym etapie porodu matki zazwyczaj doświadczają skurczów, przy rozwarciu szyjki macicy sięgającym 1-3 centymetrów i skurczach występujących co 5-10 minut.Macica zaczyna się kurczyć. Zacznij od jednego głębokiego oddechu, następnie powoli wdychaj powietrze przez nos i powoli wydychaj przez usta. Zacznij oddychać w rytmie trzech uderzeń, co pomoże zachować spokój umysłu i ciała.
W drugiej fazie bóle brzucha nasilają się i zaleca się szybkie udanie się do szpitala. Rozwarcie szyjki macicy osiąga 4-7 centymetrów, a skurcze występują co 5-6 minut.W miarę nasilania się bólu szybsze oddychanie może przynieść ulgę. Spróbuj oddychać w rytmie dwutaktowym: weź jeden głęboki wdech, następnie wdychaj powietrze przez pół taktu i wydychaj przez pół taktu. W trzecim etapie, kiedy zaczyna się parcie, szyjka macicy rozszerza się do 8–9 centymetrów, a skurcze występują co 2–3 minuty. Kiedy zaczyna się skurcz, najpierw weź głęboki wdech. Po wdechu wydychaj powietrze szybko i gwałtownie dwa razy, a następnie przy trzecim oddechu wydychaj powietrze głęboko.
W czwartym etapie porodu będziesz leżeć na łóżku porodowym. Przy rozwarciu szyjki macicy do 10 centymetrów i skurczach występujących co 1–2 minuty, parcie jest nieuchronne. Postępuj zgodnie z instrukcjami położnej: kiedy każe ci parć, wydychaj mocno powietrze, kierując wysiłek w stronę dna miednicy. Po wydechu weź wdech przez nos; nie wstrzymuj oddechu podczas parcia.
Kluczowe czynniki wpływające na poród naturalny
Po pierwsze, skurcze macicy.
Zasadniczo silniejsze skurcze przyspieszają poród. Jednak czynniki takie jak wiek matki, jej stan fizyczny i waga płodu mogą wpływać na siłę skurczów, co sprawia, że są one kluczowym czynnikiem decydującym o możliwości porodu naturalnego.
Po drugie, wymiary miednicy.