1. Ćwiczenia wzmacniające: Regularna, długotrwała aktywność fizyczna, zwiększenie czasu spędzanego na świeżym powietrzu w celu oddychania świeżym powietrzem i poprawy ogólnego krążenia krwi oraz metabolizmu. Odpowiednie aktywności to spacery, jogging, tai chi i ćwiczenia zdrowotne. Zwiększona aktywność fizyczna ułatwia większe zatrzymywanie wapnia w kościach, zwiększając ich gęstość i skutecznie zmniejszając ryzyko złamań.
2. Ekspozycja na słońce: Światło słoneczne stymuluje syntezę witaminy D, która jest niezbędna do metabolizmu wapnia. Promienie ultrafioletowe zawarte w świetle słonecznym sprzyjają tworzeniu się i wchłanianiu wapnia w organizmie, utrzymując prawidłowy metabolizm wapnia i fosforu. Zwiększa to zawartość wapnia w kościach, poprawiając w ten sposób ich gęstość.
3. Środki zapobiegawcze: Osoby starsze powinny unikać zatłoczonych lub ruchliwych miejsc. Powinny powstrzymać się od wychodzenia na zewnątrz podczas deszczu, śniegu lub gdy powierzchnie są oblodzone, aby zapobiec upadkom prowadzącym do złamań. Powinny unikać wchodzenia po drabinach lub wspinania się na wysokości oraz trzymać się z dala od stromych zboczy, ponieważ osłabione kończyny dolne i spowolnione reakcje zwiększają ryzyko upadku.Wychodząc na zewnątrz, należy poruszać się w umiarkowanym tempie. Należy ograniczyć wychodzenie z domu, jeśli występują takie objawy, jak niewyraźne widzenie, utrata słuchu lub zawroty głowy. Jeśli wyjście z domu jest konieczne, należy zapewnić sobie pomoc w chodzeniu lub używać laski. Przed wstaniem w nocy, aby skorzystać z toalety, należy na chwilę usiąść na łóżku, aby aktywować mięśnie nóg i zapobiec przejściowemu spadkowi ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji.Podczas kąpieli należy przygotować mały stołek, na którym można usiąść podczas zakładania spodni i butów, aby zapobiec upadkom.
4. Dieta: Należy spożywać duże ilości warzyw, białka i produktów bogatych w witaminy, aby zapobiec wystąpieniu i postępowi osteoporozy. We wczesnych etapach gojenia złamań należy stosować lekką dietę, aby wspomóc rozproszenie zastoju krwi i zmniejszyć obrzęk. W późniejszych etapach należy wybierać bardziej treściwe posiłki, wybierając odpowiednie produkty odżywiające wątrobę i nerki, co sprzyja gojeniu złamań i przywróceniu funkcji.
5. Ścisłe monitorowanie: W przypadku urazu i podejrzenia złamania należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Podczas transportu należy zapewnić niezbędne tymczasowe unieruchomienie. W przypadku złamań kończyn górnych należy unieruchomić ramię za pomocą szyny sięgającej powyżej i poniżej miejsca złamania. Alternatywnie można przywiązać złamane ramię do klatki piersiowej w celu stabilizacji.W przypadku złamań kończyn dolnych należy unieruchomić zranioną kończynę za pomocą długiej szyny rozciągającej się od pachy do pięty lub unieruchomić ją, przywiązując do kończyny nieuszkodzonej. Złamania kręgosłupa wymagają przeniesienia przez dwie osoby na szynę w celu unieruchomienia. W przypadku złamań szyjnych należy przed transportem do szpitala zabezpieczyć obie strony głowy workami z piaskiem, aby ograniczyć ruchy.W przypadku krwawienia należy nałożyć czystą szmatkę jako tymczasowy opatrunek, a następnie zabezpieczyć opaską uciskową. Zasadniczo opaska uciskowa nie powinna być stosowana dłużej niż przez godzinę. Co godzinę należy zwalniać opaskę uciskową na jedną do dwóch minut, aby obserwować przepływ świeżej krwi, zapobiegając niedokrwieniu kończyny i martwicy spowodowanej długotrwałym uciskiem.Po unieruchomieniu złamania za pomocą gipsu lub podobnych metod należy przez 24 godziny uważnie obserwować kolor skóry i obrzęk w dystalnej części kończyny. W przypadku nasilenia obrzęku lub pojawienia się fioletowego zabarwienia należy natychmiast zgłosić się do lekarza w celu poluzowania lub usunięcia gipsu. Zapobiega to niedokrwieniu kończyny, zaburzeniom krążenia i martwicy spowodowanej nadmiernym uciskiem. W okresie unieruchomienia należy przestrzegać harmonogramu wizyt kontrolnych.