Wystąpienie o podwyżkę wynagrodzenia dzięki sumiennej i ciężkiej pracy. Podejście to może wydawać się tradycyjne, ale tradycyjne metody często charakteryzują się trwałą skutecznością.
Reprezentacyjną postacią jest Dula La na początku swojej kariery, przedstawiona w „Dzienniku awansu Duli La”. Była sumienna i pracowita, chętnie podejmowała się dodatkowych obowiązków bez narzekania. Chociaż była wykorzystywana, nie zdając sobie z tego sprawy, ostatecznie nie poniosła żadnych długoterminowych strat, a wręcz przeciwnie – później zebrała znaczne korzyści.
2. Szkoła nowoczesna
Same umiejętności nie zastąpią umiejętnego negocjowania. Podwyżki nie spadają z nieba; kluczem do sukcesu jest komunikowanie się z pracodawcą na równych warunkach i z taktem. Podczas gdy tradycyjne poglądy kładą nacisk na posłuszeństwo, nowoczesne perspektywy podkreślają równość, stąd określenie „nowoczesne”.Dzięki naciskowi na pragmatyzm, równość i odrobinę taktu podejście to jest powszechnie preferowane przez młodsze pokolenia.
Reprezentatywnymi postaciami są tu osoby z pokolenia tzw. „post-80” lub „post-90”. Priorytetowo traktują one poczucie własnej wartości i namacalne korzyści, preferują natychmiastowe rezultaty i odważnie przedstawiają pracodawcom wiele żądań – jest to postawa pewna siebie i współczesna.
3. Podejście zorientowane na przyszłość
Nie poprzestawaj na ciężkiej pracy, odważ się wyobrazić sobie przyszłość.Wybierz wcześnie przedsiębiorstwa osiągające wysokie wyniki w branżach wschodzących. Nawet jeśli osobiste dochody danej osoby są jedynie średnie w ramach organizacji, często znacznie przewyższają one dochody osób z innych sektorów lub firm. Szkoła ta podchodzi do rozwoju z długoterminowej perspektywy, opierając się na teraźniejszości, ale zorientowana na przyszłość, stąd jej nazwa „szkoła futurystyczna”.
Przedstawiciele tej szkoły są obecni w niemal każdym pokoleniu i często są to osoby bardziej wyrachowane, których kariera zazwyczaj przebiega płynnie.
4. Podejście oparte na kompetencjach
Wydajność służy jako dźwignia do podwyżek wynagrodzenia, a kompetencje stanowią podstawę. Aby zapewnić sobie podwyżkę, należy kompleksowo wyposażyć się od wewnątrz. Podejście to kładzie nacisk na merytorykę, kompetencje i osiągnięcia, stąd jego nazwa „podejście oparte na kompetencjach”. Osoby stosujące to podejście wykazują się motywacją, charyzmą i osiągają znakomite wyniki w pracy. Często jednak mają one wyraziste osobowości, co może stanowić pewne „ukryte ryzyko” podczas negocjacji wynagrodzenia i awansów, i często padają ofiarą podstępnych taktyk.
Jeśli na każdym etapie spotykają patronów, często są wykorzystywani jako „flaga” (lub „pies roboczy”, w przeciwieństwie do „osoby osiągającej sukcesy” – co sugeruje, że zdolny pies jest ostatecznie wykorzystywany). Jeśli los nie sprzyja im tak bardzo, zazwyczaj prowadzą raczej nieszczęśliwe życie.
5. Frakcja „ambitnych”
Wysokie stanowisko wiąże się z hojnymi wynagrodzeniami, a awans pozostaje najpewniejszą drogą do zwiększenia wynagrodzenia. Zamiast skupiać się na drobnych korzyściach, dążą do awansu za pomocą pośrednich środków. Ambicje polityczne nie są z natury wadliwe; sprawowanie urzędu z korzyścią dla swojego regionu, a im wyższe stanowisko, tym większy potencjał pozytywnego wpływu. Dlatego „ambicja” jest tutaj umieszczona w cudzysłowie.
Ponieważ frakcja „ambitnych” skupia się wyłącznie na awansie, poświęcając wszystko inne, często wydają się nieprzyjaźni, paląc za sobą mosty. Może to łatwo prowadzić do izolacji. Jednak otoczeni aurą władzy, utrzymują powierzchownie imponującą fasadę.
6. Frakcja „pochlebstwa”
Zdobywają przychylność swoich przełożonych poprzez wczesne wstawanie, późne godziny pracy, niestrudzoną pracowitość i bezinteresowne oddanie, aby zapewnić sobie podwyżki.
Chociaż termin „pochlebstwo” może wydawać się tutaj surowy, taktyki te zasadniczo nie różnią się od „słodkich słówek” – obie schlebiają preferencjom szefa, różniąc się jedynie sposobem prezentacji.
Nawet prezydent Stanów Zjednoczonych stosuje pochlebstwa
Weźmy na przykład prezydenta Stanów Zjednoczonych: aby zapewnić sobie zwycięstwo w wyborach, schlebia wyborcom („twarde stanowisko w polityce zagranicznej” jest kolejną formą pochlebstwa, choć bardziej subtelną); aby uzyskać władzę ustawodawczą, schlebia Kongresowi; aby zapewnić sobie dostawy ropy, schlebia OPEC (Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową).
To, że osoba o takiej pozycji wszędzie schlebia innym, może wydawać się oznaką braku charakteru, ale można zadać pytanie: kto z nas nigdy w życiu nie uciekł się do schlebiania?
W tym przypadku „schlebianie” jest więc jedynie neutralnym terminem, ani pochlebnym, ani obraźliwym.
7. Obóz podstępnych taktyk
Wykorzystywanie przebiegłych i złośliwych intryg w celu uzyskania podwyżki wynagrodzenia. W tym przypadku „przebiegłe i złośliwe” oznacza „krzywdzenie innych dla osobistych korzyści”. Relatywnie rzecz biorąc, „poniżanie innych w celu wywyższenia siebie” należy do najbardziej „otwarcie uzasadnionych” taktyk.
8. Frakcja otwartej strategii
Osiąganie podwyżek wynagrodzenia poprzez szereg jawnych, uczciwych strategii. W tym przypadku „otwarta strategia” oznacza „przynoszenie korzyści zarówno innym, jak i sobie, poprzez bezinteresowne poświęcenie”. Chociaż wezwanie do „bezinteresownego poświęcenia” może wydawać się szlachetne, często stanowi ono subtelne pozbawienie praw lub interesów jednostki przez organizację. Dlatego też podejście to nie jest tutaj zalecane, choć głęboko szanujemy tych, którzy naprawdę praktykują bezinteresowne poświęcenie.
9. Obóz beztroski
Członkowie tego obozu pracują głównie w przedsiębiorstwach państwowych. Biorąc pod uwagę słabą korelację między podwyżkami wynagrodzeń a wynikami oraz niechęć do rezygnacji z obecnych stanowisk i świadczeń poprzez zmianę pracy, poszukują oni alternatywnych sposobów na osiągnięcie „podwyżki” lub po prostu znalezienie radości.Oczywiście członkowie frakcji beztroskiej istnieją również w działach administracyjnych dużych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub prywatnych; w przeciwnym razie nie byłoby potrzeby prowadzenia tak głośnych kampanii przeciwko biurokracji.
Sprytne sposoby na pośrednie zwiększenie dochodów
Chociaż podwyżka wynagrodzenia jest z pewnością mile widziana, ponieważ nie zależy od nas samych, nie należy się zniechęcać, gdy nie następuje – należy ją zaakceptować ze spokojem lub wybrać inne sposoby na pośrednie zwiększenie swoich dochodów.
Niektóre z tych „metod” są uczciwe, np. umiejętne zarządzanie finansami; inne pozwalają osiągnąć równowagę, np. kultywowanie szczęścia poprzez zmianę nastawienia i poszerzanie kręgu znajomych; jeszcze inne są jak picie trucizny, aby ugasić pragnienie, np. zwiększanie dochodów poprzez sprzedaż aktywów firmy. Takie osoby są naprawdę nierozsądne.