Ofis Günlükleri: Fikirlerinizi Kim Etkiliyor?
Encyclopedic
PRE
NEXT
Her gün en sık yaptığımız şey seçimler yapmaktır. Mümkün olsun ya da olmasın, iyi ya da kötü, hangisi daha iyi, kimi destekliyorsunuz... İki seçenek arasından birini seçmek ya da bir dizi kapalı alternatif arasından en uygun seçeneği seçmek gibi sorular sürekli karşımıza çıkıyor, değil mi? Ancak çoğu zaman, görünüşte basit olan bu kararlar hiç de kolay değildir.
Tongfu Inn'de her gün benzer sahneler yaşanır: İşletme sahibi Tong Xiangyu, Xiao Bei'nin dövüş sanatları eğitimi alıp almaması, Xiao Guo veya Wushuang'ın kalıp kalmaması gibi önemli kararlar da, tabaktaki tek yengeci kimin alacağı gibi önemsiz konular da, her zaman çalışanlarına danışır ve fikir birliği sağlamaya çalışır.Görüşler çok farklıysa, herkes kendi görüşünü dile getiriyor ve bir çözüm görünmüyorsa, onun bir çözümü vardı: elbette oylama.
Herkesin oy kullanıp tutumunu açıklamasının zamanı geldiğinde, ister Lao Bai, ister Xiao Guo, ister Bilgin, ister Büyük Ağız olsun, "ben" kolektif "biz"den çıkmak zorundaydı. Spot ışığı altında, kişi tek başına durur, izleyicilerin incelemesi ve yargısına maruz kalır ve o seçimin getirdiği sonuçların tüm yükünü üstlenir.
İş yerinde, patronun "Plan A mı, Plan B mi? Ya da belki Plan C mi, Plan D mi?" diye görüş istediği bu tür senaryolar herkese aşinadır.Bu seçenekler satış planları, potansiyel ortaklar, seçkin çalışan adayları, öğle yemeği mekanları veya yıllık gala için departman performanslarını temsil edebilir. Her birinin avantajları ve dezavantajları vardır. Nasıl karar vermelisiniz?
Bazıları görüşlerini yalnızca anlık içgüdü ve hislerine dayandırır. Doğaları gereği dürtüsel olan bu kişiler, diğer her şeyi göz ardı ederek kendilerine en iyi gelen seçeneği seçerler.Bir de, görüşleri her zaman başkalarının etkisinde kalanlar vardır. Bir konu hakkında ne kadar güçlü hissederlerse hissetsinler, başkalarının da aynı duyguyu paylaşıp paylaşmadığını, seçimlerinin rahatsızlık veya sıkıntı yaratıp yaratmayacağını, hatta başkalarının kararlarını nasıl algılayacağını düşünmek zorundadırlar.
Diğer bir deyişle, bu kişilerin görüşleri dış faktörlerden kolayca etkilenir.
Bu tanım oldukça geniş görünebilir, bu yüzden hem ekran hem de ekran dışı anlatılardan bazı örnekler inceleyelim.
Bai Zhantang ve Tong Xiangyu, Guo Furong ve Lü Xiucai — bu iki çift, ofis içinde birbirinden ayrılamaz, karşılıklı çıkarlar üzerine kurulu ittifaklar oluşturur. Belki de aralarındaki yakın bağlar nedeniyle, ya da sadece nezaketen, fikirlerini dile getirirken her zaman bir dereceye kadar kısıtlama gösterirler.Xiao Bei'nin dövüş sanatları öğrenip öğrenmemesi konusundaki tartışmayı ele alalım: Karşı oy kullanan Madam Tong'un tek bir bakışı, Yaşlı Bai'nin onun tutumunu desteklemek için kararlı bir şekilde sağ elini kaldırması için yeterliydi. Tersine, dövüş sanatları eğitimini kararlı bir şekilde savunan Küçük Guo, hafifçe öksürdüğünde, Bilgin Lü hemen muhalefet kampından ayrıldı ve "Yaşayarak öğrenirsin. Bir beceri edinmenin zararı olmaz" dedi.
Sosyal yükümlülükler baskı yaratır. Bir arkadaşın bakışları, sanki "benim tarafımda olmalısın" der gibi, sözsüz bir beklenti taşır.
Bu tür dinamikler iş yerinde sıkça görülür. Bir arkadaşım, kritik bir proje için geçici bir görev gücü oluşturmakla görevlendirildi. Bu büyük ekip içinde, bu rol sadece prestij getirmekle kalmayıp, yıl sonu ikramiyelerine de doğrudan etki ediyordu. Dikkatli bir değerlendirmeden sonra, ekibin en yetenekli üyelerinden oluşan geçici bir liste hazırladı.Toplantı sırasında isimleri okurken, arkadaşı Z'nin tepkisini dikkatle gözlemledi. Z, ona dikkatle bakıyordu, gözleri beklenti ve hafif bir sitemle doluydu, sanki "Neden beni seçmedin?" diye soruyordu. Son anda, Z'nin adını listenin sonuna eklemeye karar verdi. Beklenmedik, ancak anlaşılabilir bir durumdu. Bir başka klasik örnek ise, patronuyla uyum içinde olmayı öncelikli olarak gören Li Bigmouth'tur.Birkaç oylamada, konu ne olursa olsun, tereddüt etmeden patronun karısının yanında kararlı bir şekilde durdu. "Uyum sağlama" diye bir terim vardır. Bu, bir ast olarak, üstünüz için en önemli olan şeyin ne olduğunu, hangi görevlere özellikle değer verdiğini açıkça anlamanız ve onlardan gelen acil taleplerin programınızda öncelikli olması gerektiği anlamına gelir. Memnun olmasanız bile, onların reddettiği kararları terk etmelisiniz.
Bu "uyum" ilkesi nedeniyle, birçok kişi fikirlerini söylemekten çekinir. Karar vermeden önce liderlerinin tercihlerini ölçmek umuduyla belirsiz tutumlar sergilerler. Bu yaklaşım, hakim görüşle çelişmeyi önlerken, olumlu bir izlenim yaratır.
Bazı kişiler bu sanatı mükemmel bir şekilde icra ederler. Şu basit örneği ele alalım: İş arkadaşları ekip yemeği için Sichuan restoranını önerdiğinde, patron "Orası oldukça baharatlıdır, değil mi?" diye sorduğu anda, biri hemen fırsatçı bir şekilde güçlü bir itirazda bulunur: "Son zamanlarda midem biraz rahatsız, daha hafif bir yer seçelim."
İnsan, onların kurnazlığını takdir etmekten kendini alamaz — asla ilk önce fikirlerini söylemezler, ancak hakim olan duygular ortaya çıkmadan önce fırsatçı davranışlarda bulunurlar. Ancak, yemek gibi önemsiz bir konuda bile ortamı okumakla bu kadar meşgul olmak biraz aşırı görünüyor.
Hiyerarşik ilişkilerde, bireysel yargı yine arka planda kalır — liderin görüşü her zaman doğrudur, liderin iyi bulduğu şey gerçekten iyidir ve liderin değerleri tüm ekip üyelerinin tercihlerini belirler. Böyle bir ortamda, bu beceriyi ustaca kullanmak gerçekten de hızlı bir ilerleme ve mesleki başarıya giden yolu açabilir.Peki ya beklenmedik bir durum ortaya çıkarsa?
Kişisel ve ekip gelişimi için tek bir kişiye güvenmek, doğası gereği yüksek risklidir — körü körüne itaat etmek, üstünüzü yanlış yolda daha da ileriye götürebilir. Anlık avantajlar cazip görünebilir, ancak işler sonunda ters giderse, sonuçlarına tek başına siz katlanmak zorunda kalırsınız.
"İşyerinde birinci kural: patron her zaman haklıdır. İkinci kural: patronun hatalı olduğunu fark ederseniz, birinci kurala başvurun." Bu cümle, patronun çalışanlar üzerindeki mutlak otoritesini vurgular, ancak bu, verilen her emri yerine getirmeniz gerektiği anlamına gelmez. Bu nedenle, "tutarlılık" sadece evetçi olmakla ilgili değildir; iletişim temelinde görüşleri özgürce ifade etmek, üstünüzün bir kararın ardındaki fırsatları ve riskleri görmesine yardımcı olmak ve kararı iyileştirmek için çaba göstermekle ilgilidir.Doğal olarak, iletişim beceri gerektirir; en iyi tavsiye bile lideri kamu önünde utandıracak bir şekilde sunulmamalıdır. Başarı, insan iradesine bağlıdır ve ılımlılık sanatını ustaca kullanmak çok önemlidir.
Ailevi veya kişisel bağlar tarafından ele geçirilmiş ya da hiyerarşik baskılar altında ezilmiş olsun, bazı bireylerin görüş ve tutumlarının dış etkilere son derece duyarlı olduğu açıktır. Başkalarının kendileri hakkındaki algılarına aşırı derecede takılırlar, çevreleriyle "uyum"u aşırı derecede ararlar ve en gerçek içsel duygularını ihmal ederler.
PRE
NEXT