Unikaj bezpośredniej konfrontacji z „współpracownikami z obsesją na punkcie stażu pracy”
Studium przypadku: Po ukończeniu studiów dołączyłem do firmy handlowej jako asystent administracyjny. W miejscu pracy kładziono duży nacisk na staż pracy, a moi współpracownicy byli znacznie starsi ode mnie. Dwie osoby w szczególności znane były z ciągłego podkreślania swojego stażu pracy.
Te dwie osoby, mające obsesję na punkcie stażu pracy, nieustannie ingerowały w moją pracę i życie osobiste, udzielając mi nieproszonych wskazówek, jakby były doświadczonymi weteranami, co ograniczało moją zdolność do skutecznego działania. Często nie mogłem znieść ich ciągłej ingerencji i krytyki, ale nie mogłem zrezygnować z pracy z powodu tak drobnych spraw. Nie wiem, co mam zrobić.
Porada eksperta:Spokojna analiza sposobu myślenia tych „osób z długim stażem” może pomóc w zrozumieniu ich zachowania. Pojawienie się młodszych nowicjuszy może sprawiać, że czują się zagrożeni, co wywołuje instynktowną wrogość. Ich skłonność do pouczania i podkreślania swojego stażu pracy można postrzegać jako formę samoobrony w odpowiedzi na postrzegany „wpływ” nowicjuszy.
Podczas pracy z takimi osobami kluczowe znaczenie ma pokonanie bariery pokoleniowej. Mają one ogromną władzę, mogąc albo zapewnić nowym pracownikom ogromne wsparcie, albo stworzyć im poważne przeszkody — to, czy staną się sojusznikami, czy przeciwnikami, zależy wyłącznie od podejścia nowych pracowników.W kontaktach z takimi „osobami o długim stażu pracy” w miejscu pracy pierwszym krokiem jest okazanie szacunku i zrozumienia. W obliczu ich nieproszonych rad można grzecznie przyjąć postawę uważnego słuchacza, ale postępować zgodnie z własnymi metodami. Po osiągnięciu wyników rozsądnie jest podziękować za „wskazówki” udzielone przez osobę o długim stażu pracy.
Zrozumienie i szacunek dla tych „starszych postaci” to najmądrzejsze podejście do pokonania przepaści pokoleniowej z osobami, które obnoszą się ze swoim stażem pracy. Spojrzenie na takie osoby z innej perspektywy ujawnia, że ich zachowanie w pewnym stopniu stanowi wskazówki i lekcje dla nowych pracowników. Dzięki ich „naukom” można szybko zapoznać się z pracą i zintegrować się z zespołem.
Oczywiście nie należy bezkrytycznie pobłażać takim osobom ani im schlebiać, aby nie postrzegali cię jako osoby niezdolnej do podjęcia decyzji i samodzielnego ponoszenia odpowiedzialności. Jednakże, gdy rzucasz im wyzwanie, ważne jest, aby zachować ich godność i stosować taktyczne metody. W miarę możliwości unikaj publicznych konfrontacji i bezpośrednich konfliktów; zamiast tego wyrażaj odmienne poglądy podczas prywatnych, szczerych rozmów.