W tym roku po raz pierwszy na rynku pracy pojawili się pracownicy urodzeni po 1990 roku. Niedawna ankieta przeprowadzona przez Uniwersytet Fudan wykazała, że ogólny wskaźnik rezygnacji wśród pracowników urodzonych po 1990 roku sięga aż 30%. Powody odejścia są różne: kiepskie jedzenie w stołówce, złamane serce, małżeństwo, niechęć do pracy w nadgodzinach, a nawet brak dostępu do internetu w akademiku. Ta nowa generacja pracowników, którzy „pakują się i odchodzą pod wpływem kaprysu”, sprawia, że wielu pracodawców ma trudności z radzeniem sobie z tą sytuacją.
Zgodnie z powszechną opinią nowi pracownicy powinni być pokorni, pracowici i chętni do wykonywania brudnych lub żmudnych zadań. Jednak pojawienie się pokolenia urodzonego po 1990 roku, choć wniosło świeżą krew do miejsc pracy, obaliło również te utrwalone przekonania na temat nowych pracowników.Charakteryzujący się niejasnymi aspiracjami zawodowymi, niską tolerancją na stres i słabym poczuciem odpowiedzialności, pracownicy urodzeni po 1990 roku często zmieniają pracę. Ich rezygnacje z pracy przestały być indywidualnymi wyborami, a stały się gorącym tematem publicznym.
Chociaż rezygnacja z pracy jest osobistą wolnością i nie jest z natury rzeczy niepożądana, nadmierna zmiana pracy powoduje znaczne straty dla pracodawców, utrudnia rozwój kariery pokolenia urodzonego po 1990 roku i zaostrza i tak już ostrą konkurencję na rynku pracy, stając się źródłem niepokojów społecznych.Skłonność osób urodzonych po 1990 roku do „wychodzenia za drzwi” powoduje nie tylko wymierne straty finansowe dla pracodawców, powodując utrudnienia w działalności i zwiększając koszty zatrudnienia, ale co ważniejsze, częste odejścia nowych pracowników mają negatywny wpływ psychologiczny na tych, którzy pozostają, utrudniając poprawę wyników pracy.
Wady wysokiego wskaźnika rotacji wśród osób urodzonych po 1990 roku są oczywiste. Jeśli jednak uznamy to za „wagę”, nie można za to obwiniać wyłącznie ich samych. W gruncie rzeczy zmiana pracy nie jest jedynie zjawiskiem ekonomicznym, ale jest zakorzeniona w strukturach sieci społecznościowych i ma głębokie przyczyny społeczne.Z perspektywy odgrywania ról społecznych rezygnacja oznacza zarówno zakończenie obowiązków związanych z daną rolą, jak i zniesienie norm związanych z tą rolą, pozostawiając jedynie dochodzenie praw związanych z tą rolą.
Dzięki zwiększonej świadomości swoich praw pokolenie Z stało się bardziej wrażliwe na kwestie związane z pracą, które mają bezpośredni wpływ na ich interesy. Kiedy rzeczywistość znacznie odbiega od oczekiwań płacowych lub przewidywanej ścieżki kariery, dysonans psychologiczny staje się wyraźny;Kiedy pracodawcy podnoszą progi wejścia, co prowadzi do niewykorzystania talentów i nieefektywnego wykorzystania umiejętności; kiedy cechy osobiste ostro kolidują z atmosferą organizacyjną, kulturą miejsca pracy lub stylem zarządzania; oraz kiedy praktyczne przeszkody okazują się trudne do pokonania w krótkim czasie, osoby urodzone po 1990 roku często decydują się na rezygnację jako zdecydowany środek odłączenia się od istniejących sieci społecznościowych i zbudowania całkowicie nowej platformy zawodowej.
Jakże uderzająco przypomina to bajkę o migracji kruka! Kruk, który nie zmieni swojego głosu, pozostanie niepożądany, gdziekolwiek poleci.Podobnie, aby osoby urodzone po 1990 roku odniosły sukces w miejscu pracy, praktyka „przeskakiwania z jednej pracy do drugiej” nie może być utrzymywana w dłuższej perspektywie. Zamiast tego muszą one ustalić jasną pozycję zawodową, skutecznie zarządzać konfliktami czasowymi i napięciami związanymi z rolą oraz osiągnąć rozsądną równowagę między oczekiwaniami a rzeczywistością.
W dzisiejszej erze zwiększonej mobilności społecznej ani pracodawcy, ani społeczeństwo nie powinni postrzegać wysokiego wskaźnika rotacji wśród osób urodzonych po 1990 roku jako plagi. Pracodawcy muszą szanować ich interesy, priorytetowo traktować zarządzanie zorientowane na człowieka, wzmacniać mechanizmy motywacyjne i poprawiać ekosystemy w miejscu pracy; pracownicy urodzeni po 1990 roku powinni zmienić swoje podejście do miejsca pracy i zwiększyć samokontrolę. Tylko wtedy, gdy obie strony będą działać aktywnie, wskaźniki rotacji będą stopniowo spadać.