Introwertyczna MISSLI uważa się za osobę, która lubi samotność i ma trudności z integracją w grupach. Bardzo martwi się tym, jak skutecznie zarządzać relacjami w miejscu pracy. Co powinna zrobić? Jak może dostosować się do środowiska zawodowego i nawiązać lepsze relacje z kolegami?
Dostosowanie się do środowiska
Niektórzy twierdzą, że zmęczenie pracą wynika z nawiązywania relacji, a nawet z obaw przed nimi.
Uważam, że poza pracą to, czy zachowujesz dystans lub samotność, jest wyłącznie twoją sprawą – inni nie mają prawa się w to wtrącać. Jednak w miejscu pracy interakcje z innymi są nieuniknione. Dlatego trzeba nauczyć się dostosowywać, aktywnie szukać okazji do komunikacji i interakcji z kolegami, maksymalizować wspólne punkty widzenia, szanując jednocześnie różnice, i starać się zintegrować z grupą. Nie tylko poprawia to wydajność w miejscu pracy, ale także pozwala rozwinąć swoje osobiste talenty.Szczerze mówiąc, włączenie się do zespołu nie jest trudne. Traktuj innych z szczerością i życzliwością, a odkryjesz, że każdy pragnie być akceptowany i rozumiany, pragnie przyjaźni i wsparcia. Odważnie próbuj nowych podejść. Jak mówi przysłowie: „Potrzeba trzech słupków, aby zbudować płot, i trzech rąk, aby stworzyć bohatera”. Relacje międzyludzkie odgrywają istotną rolę zarówno w pracy, jak i w życiu.Twoje obecne obawy dotyczące relacji międzyludzkich mogą wynikać z lat zgromadzonych doświadczeń. Chociaż zmiana z dnia na dzień może być trudna, musisz zebrać się na odwagę i podejść do swoich współpracowników z pozytywnym nastawieniem.Obserwuj, jak komunikują się i wchodzą w interakcje w codziennych sytuacjach. Dzięki temu nauczysz się rozmawiać na tematy, które są zarówno lekkie, jak i interesujące dla wszystkich. Pomocność jest również łatwym sposobem na nawiązanie kontaktu z innymi i zdobycie ich sympatii. W miarę swoich możliwości pomagaj współpracownikom w drobnych trudnościach, a szybko zintegrujesz się z grupą.
Jeśli uważasz, że praca w pojedynkę zapewnia Ci najwyższą wydajność, a Twoi współpracownicy podzielają tę opinię, nie ma potrzeby zmuszania się do współpracy. Jednak w okresach mniejszej presji spróbuj pracować razem z kolegami. Być może miło Cię zaskoczy odkrycie, że powiedzenie „w jedności siła” ma w sobie sporo prawdy. Ostatecznie wyjście z izolacji i nawiązanie dobrych relacji wymaga odwagi, by spróbować.
Wydajność jest ważniejsza niż relacje
Nigdy nie byłem biegły w polityce biurowej, ale osiągnąłem sukces zawodowy, pełniąc przez kilka lat funkcje kierownicze. Dlaczego unikać dynamiki interpersonalnej? Uważam, że zadania przydzielone przez przełożonych należy wykonywać, wykorzystując własne umiejętności. Dzięki kompetencjom nie ma obaw o niezadowolenie kierownictwa.Ponadto, negocjując umowy biznesowe samodzielnie, podejmuję decyzje autonomicznie, bez uzyskiwania zgody od nikogo – pod warunkiem, że generuję zyski dla firmy.
Okazuję szczere zainteresowanie moim podwładnym, zdobywając ich szacunek. Unikam jednak zbytniego zbliżania się do nich. Jeśli zbliżysz się do nich zbytnio, będą nieustannie prosić cię o przysługi. Jeśli odmówisz, oskarżą cię o zadzieranie nosa; jeśli się zgodzisz, będą prosić o więcej – zakłócając zarówno pracę, jak i życie osobiste.Takie podejście dotyczy zarówno współpracowników w firmie, jak i kontaktów zewnętrznych. Praca to praca; poza nią realizuję swoje zainteresowania swobodnie, bez przeszkód. Cóż za wyzwalający sposób życia! Jeśli ktoś jest kompetentny w swojej roli i dba o swój zespół, zyska uznanie szefa i szacunek pracowników. Nie ma potrzeby nawiązywania sztucznych relacji. Osobowość jest wrodzona; nie można jej całkowicie zmienić według własnej woli.Oczekiwanie, że introwertyk zmieni się w ekstrawertycznego, towarzyskiego i powszechnie uwielbianego mistrza nawiązywania kontaktów, jest prawdopodobnie zbyt wygórowane. Moim zdaniem, jeśli podchodzisz do swojej pracy z sumiennością i odpowiedzialnością – współpracując z kolegami w razie potrzeby, komunikując się z przełożonymi i podwładnymi zgodnie z wymaganiami oraz sumiennie wypełniając swoje obowiązki – nie ma potrzeby obsesyjnego dbania o relacje. Interakcje będą przebiegać naturalnie i swobodnie. Jeśli priorytetowo traktujesz nawiązywanie kontaktów zamiast rzeczywistej pracy, może to wyglądać nienaturalnie.Poza pracą to, czy cenisz samotność, czy lubisz spotkania towarzyskie, jest całkowicie twoim osobistym wyborem. Dojrzali profesjonaliści, niezależnie od tego, czy są introwertykami, czy ekstrawertykami, mogą przekroczyć ograniczenia swojego temperamentu i osiągać sukcesy w miejscu pracy, traktując priorytetowo swoje obowiązki.
Dlatego też osoby preferujące samotność nie muszą na siłę nawiązywać kontaktów towarzyskich, aby zintegrować się w miejscu pracy. Najpierw skup się na doskonaleniu się w swojej roli i zwiększaniu swoich umiejętności zawodowych. Często relacje międzyludzkie stają się mniej zniechęcające, gdy priorytetowe traktowanie pracy pozwala przezwyciężyć ograniczenia związane z osobowością.