Presja w miejscu pracy odnosi się do przytłaczającego poczucia napięcia odczuwanego w środowisku zawodowym. Jest to prawdopodobnie najczęściej zgłaszana skarga wśród osób pracujących. Współczesne miejsce pracy przypomina ogromny szybkowar, w którym każdy pracownik odczuwa ciężar tych presji. Duże obciążenie pracą, obawy przed upadkiem firmy, zwolnienia, obniżki wynagrodzeń, skomplikowana polityka biurowa, nadmierne godziny pracy, częste zmiany kierunku pracy i niejasne definicje ról – wszystko to przyczynia się do tego obciążenia. W poważnych przypadkach takie presje mogą prowadzić do problemów ze zdrowiem psychicznym.Stres w miejscu pracy jest formą presji wynikającą z różnych źródeł: charakteru samej pracy, dynamiki relacji międzyludzkich, czynników środowiskowych i innych. Chociaż prawdą jest, że brak presji powoduje brak motywacji, a umiarkowana presja może sprzyjać spełnieniu i ambicji, nadmierne lub długotrwałe napięcie może przejawiać się w postaci barier psychologicznych, takich jak niepokój, drażliwość, depresja i niepokój, potencjalnie eskalując do zaburzeń zdrowia psychicznego.
Skąd zazwyczaj bierze się stres w miejscu pracy?
Obciążenie pracą
Lata nieustannej pracy, działanie na granicy możliwości, w połączeniu z szybkim rozwojem nowej wiedzy wymagającej ciągłego dostosowywania się, uzupełniania i szybkiego opanowywania. Jest to szczególnie prawdziwe, gdy ma się pecha spotkać nierozsądnego przełożonego, który wymaga wykonania wielu zadań w niemożliwie krótkim czasie.Albo gdy rodzina wymaga Twojej uwagi, a partner i dzieci konkurują o Twój czas; gdy do firmy dołącza nowa grupa młodych profesjonalistów, którzy konkurują z Tobą o awans. Jak dokonać wyboru pod presją tych wszystkich czynników? Jak dostosować swój stan umysłu?
Relacje międzyludzkie
Każde miejsce pracy charakteryzuje się złożoną dynamiką relacji międzyludzkich.Podwładni źle rozumieją uprawnienia przekazane im przez przełożonych; współpracownicy nie ufają sobie nawzajem; uprzedzenia kierownictwa sprzyjają tworzeniu się nieharmonijnych środowisk pracy. Zanurzeni w takiej dynamice odczuwamy zmęczenie psychiczne. Zwłaszcza gdy radzenie sobie z tymi relacjami wymaga działań sprzecznych z naszym systemem wartości, czy nie rodzi to wewnętrznego zamętu i niepewności?
Awans
Kiedy wyjątkowe osiągnięcia przynoszą Ci podwójny awans, presja na Twoich barkach odpowiednio wzrasta. Tak szybki rozwój kariery niesie ze sobą lawinę wyzwań ze wszystkich stron, często przekraczających Twoje możliwości. Wątpliwości co do Twoich prawdziwych kompetencji ciążyły Ci na sercu.Z drugiej strony, gdy możliwości awansu są ograniczone i po raz kolejny omija Cię jedno wolne stanowisko, możesz czuć się przytłoczony poczuciem bycia pomijanym, co sprawia, że Twoje cele zawodowe pozostają niepewne.
Presja środowiskowa
Wielu absolwentów marzy o pracy w wysokich biurowcach, z których widać błękitne niebo i białe chmury. Nie zdają sobie sprawy, że pracownicy umysłowi pragną uciec z takiego środowiska po dłuższym czasie.Międzynarodowe badania potwierdzają, że środowisko biurowe wywiera niematerialną presję środowiskową. Ograniczona przestrzeń może wywoływać napięcie psychiczne i zmęczenie. Te niewidoczne czynniki stresogenne przyczyniają się do niepokoju i dyskomfortu.
Trzy kroki, aby stawić czoła presji w miejscu pracy
Po pierwsze, zachowaj spokój i rozładuj napięcie
Niezależnie od tego, czy spotykasz się z krytyką ze strony współpracowników, czy przełożonych, i niezależnie od tego, kto ma rację, naszą pierwszą reakcją powinno być zachowanie ciszy na zewnątrz i spokoju w środku, aby uniknąć eskalacji konfliktu.W tym przypadku sugerujemy zastosowanie podejścia stosowanego w przypadku dzieci: kiedy dziecko ma napad złości, im bardziej rodzice próbują je przekonać, tym bardziej dziecko płacze. Zastosowanie metody „ochłonięcia” przynosi jednak zauważalne rezultaty, a dziecko szybko się uspokaja. Wymiana krytycznych uwag tylko podnosi ciśnienie krwi wszystkich i nie przyczynia się do rozwiązania problemu.
Po drugie, popraw błędy tam, gdzie one istnieją; staraj się poprawiać tam, gdzie ich nie ma.
Po zachowaniu milczenia następnym krokiem jest poczekanie przed udzieleniem odpowiedzi. Czasami powolna reakcja nie jest szkodliwa. Przynajmniej pokazuje opanowanie, dając jednocześnie czas na analizę sytuacji. Jednocześnie wewnętrznie oceń przyczyny krytyki. Zazwyczaj dzielą się one na trzy kategorie: prawdziwy błąd osobisty, okoliczności niezależne od danej osoby lub zły nastrój przełożonego.Po dokładnej analizie odpowiedz w odpowiedni sposób. Jeśli to naprawdę Twoja wina, przyznaj się do tego i postanów, że to się nie powtórzy. Uczenie się na błędach i dbanie o to, aby podobne błędy nie powtórzyły się w przyszłości, jest czymś, co moim zdaniem każdy może zrozumieć. Jeśli przyczyną były czynniki zewnętrzne (nie moja wina), nie ma potrzeby kłócić się z drugą stroną; fakty ostatecznie mówią same za siebie. Co więcej, okazywanie innym szacunku jest dla nas korzystne, a nie szkodliwe.Jeśli szef jest w złym humorze (jak wspomniany wcześniej szef GIP), potraktuj to jak spotkanie szczekającego psa na ulicy – nie szczeka się w odpowiedzi, ani nie należy brać tego do serca.
Po trzecie, określ swoje cele, aby osiągnąć sukces w miejscu pracy
Jak wspomniano wcześniej, podstawą radzenia sobie z presją jest „określenie celów rozwoju kariery”.Kiedy zadania się piętrzą, presja naturalnie wzrasta, a praca staje się bardziej intensywna. Jeśli jednak mamy jasno określone cele zawodowe, ta intensywność staje się celowa i uzasadniona. Bezcelowe pędzenie tylko wpędza nas w błędne koło: „większa presja powoduje więcej błędów, a więcej błędów podważa wiarę w nasz rozwój”.
Doskonałą metodą określenia takich celów jest ustalenie planu na trzy lub pięć lat.Jeśli jesteś obecnie młodszym programistą, określ, ile czasu zamierzasz poświęcić na osiągnięcie poziomu starszego programisty. Jeśli jesteś już starszym programistą, ile czasu zamierzasz poświęcić na awans do roli architekta lub analityka systemowego? Zacznij formułować swoje cele natychmiast. Przypomina to sytuację osoby przemierzającej ciemną jaskinię: świadomość, że przed nami pojawi się światło słoneczne, pozwala wytrwać w ciemności do samego końca.Kiedy już wyznaczymy sobie cel, nawet najcięższe zadania stają się znośne — ponieważ przed nami czeka lepsza przyszłość!
Krótko mówiąc, poruszanie się po miejscu pracy i radzenie sobie z presją wymaga prawidłowej analizy jej źródeł, jasnego określenia celów zawodowych i wdrożenia ustrukturyzowanych strategii. Takie podejście zapewnia wybitne osiągnięcia w naszej karierze.