Kariyer Avantajı: Araba Kullanabilir misiniz?
Encyclopedic
PRE
NEXT
Ben bisiklet sürüyorum, siz sedan araba kullanıyorsunuz. İşyerine giriş engelleri arttıkça, araç sahibi olmak mesleki statünün somut bir göstergesi haline geldi. Şirketler genellikle çalışanlarına araba için destek sağlar.
Bir zamanlar, 'ayrıcalıklı azınlık' üniversite yıllarında temellerini atardı: prestijli firmalarda staj yapmak, CET-4 veya CET-6 gibi İngilizce yeterlilik sertifikaları almak, ehliyet almak.Ancak bu taktikler artık herkesin malumu. Aynı prestijli üniversite diplomaları, benzer nitelikler ve eşdeğer mesleki yeteneklerle... iş yerinde nasıl öne çıkılabilir? Birçoğu, sadece ehliyet sahibi olmanın yeterli olmadığını, artık bir araca sahip olmanın da şart olduğunu söylüyor! İş ilanlarında nadiren açıkça belirtilse ve kesinlikle zorunlu olmasa da, bu değerli bir varlık olarak görülüyor. Çok az işveren böyle bir avantaja itiraz eder.Dahası, internet kullanıcıları araba sahibi olmayanların yarışın dışında kaldığını savunuyor. Bu avantaj sadece iş başvurularında değil, yıllardır iş yerinde ilerleme kaydetmeden çalışanlar için de geçerlidir!
İşe Alım: Araba Sahiplerine Öncelik Veriliyor mu?
Bazı sektörlerde araba sahiplerine gerçekten öncelik verilmektedir.Spor markası satış müdürü Sandy, geçen yılın sonunda şirketi için personel alımı yapıyordu. Resmi olarak şirketin işe alım sorumlusu olmasına rağmen, kararı fiilen kendisi veriyordu.Aynı niteliklere sahip iki aday arasında kararsız kalmıştı: Li, son dakika teslimatları için kurye olarak ek iş yapabilen, çalışkan bir taşra göçmeni; Xiao Lin ise, 80.000 yuan değerinde bir sedan arabası olan, ailesiyle birlikte yaşayan bir yerli. Li teslimatları yapabilirdi, ancak Xiao Lin'in aracı müşteri toplantıları için daha fazla esneklik sağlıyordu — ancak maaş beklentisi daha yüksekti.Araç sahibi olmak Sandy'nin işe alım kriterleri arasında başlangıçta yer almamasına rağmen, sonunda Xiao Lin'i seçti. Gerekçesi şuydu: "Seçim yapmam gerekirse, Xiao Lin'in arabası olması iş operasyonlarını daha kolay hale getiriyor." Doğal olarak, şirket Xiao Lin'in aylık "ulaşım masraflarını" karşılayacaktı, ancak bu yine de şirket araçları sağlamak, araba kiralamak veya teslimatları kurye firmalarına yaptırmakla karşılaştırıldığında bir maliyet tasarrufu anlamına geliyordu.
Benzer şekilde, sık seyahat etmesi gereken bölge müdürleri, yöneticilere düzenli olarak müşteri toplantılarına eşlik eden satış temsilcileri, reklamcılık uzmanları ve satın alma görevlileri de kendi araçlarına sahip adayların özellikle değer gördüğü pozisyonlardır.Bir şirketin insan kaynakları sorumlusu, işe alım sürecinde araç sahibi adayların özgeçmişlerini bir kodla işaretlediklerini açıkladı. Süpervizörler ve bölüm müdürleri başvuruları incelerken, bu adaylara doğal olarak öncelik veriliyor. Bu "sözsüz kuralı" bilen adaylar, özgeçmişlerinde "××× sedan araba sahibi" olduğunu açıkça belirtiyorlar. Bu uygulama daha önce şoför veya asistan pozisyonları için geçerliydi.
Çift amaçlı şoför
Beyaz yakalı çalışanlar arasında yapılan araştırmalar, araba sahibi olmanın kişinin popülaritesini artırabileceğini ve "patron" ile daha yakın ilişkiler kurmasını kolaylaştırabileceğini gösteriyor. Kariyer beklentileri üzerindeki etkisi kesin olarak bilinmese de, araba satın alanlar, "araba bakmanın" maddi yükünden şikayet etseler de, işyerinde kendilerini daha güvende hissettiklerini belirtiyorlar.
Bir Japon şirketinde çalışan Yönetici Huang, kısa süre önce baba oldu ve küçük bir araba satın aldı. Artık karısını ve oğlunu okula götürmenin yanı sıra, Huadu'daki iş yerine de arabayla gidiyor.Yöneticisi, Huang'ın araba sahibi olduğunu öğrenince, onu müşteri toplantılarına ve sektör toplantılarına götürmeye başladı. Bunun iki amacı vardı: Huang'ı iş operasyonlarına alıştırmak ve yemek ve içki sonrası eve güvenli bir şekilde ulaşmasını sağlamak. Araç gerektiren kişisel işler için patron, rutin olarak Yönetici Huang'dan yardım "isterdi". Huang, sektör bilgisinin hızla derinleştiğini fark etti. Yıl sonunda, patronunun olumlu değerlendirmelerinin de etkisiyle, önemli bir maaş artışı ve ek ulaşım ödeneği aldı.Araç masraflarını azaltmak için, Huang aynı bölgede yaşayan meslektaşlarıyla günlük işe gidip gelmek için araba paylaşıyordu. İş arkadaşları, evden erken çıkmak zorunda kalmamalarının rahatlığını memnuniyetle karşıladılar ve yolculuk boyunca neşeyle sohbet ettiler; bir an ofis dedikodularını paylaşırken, bir an sonra ebeveynlik hakkında tartışıyorlardı. Bu, kısa sürede dostluğu pekiştirdi ve Huang, yetenekli bir sürücü ve güvenilir, çalışkan bir kişi olarak ün kazandı.Yönetici Huang, araba sahibi olmanın önemli maliyetler getirse de, aracın kendisine önemli "getiriler" de sağladığını ve bunun kariyerinde ilerlemesine yardımcı olacağını düşünüyor.
Öte yandan, araba satın alan beyaz yakalı çalışanlar genellikle şehre bakış açılarının önemli ölçüde genişlediğini fark ederler ve bu da şüphesiz ufuklarını genişletmeye yardımcı olur.Sally, arabasını satın aldıktan sonra sık sık iş arkadaşlarını ve arkadaşlarını şehir dışına alışveriş gezilerine götürdü. Şehir merkezinin dışındaki çoğu restoran ücretsiz otopark ve makul fiyatlar sunuyordu, bu da onu arkadaşlarının gözünde akıllı bir gurme yapıyordu – bu statüden çok memnundu. Sally, "Bir zamanlar araba sahipleriyle ortak bir paydam olmadığını düşündüğüm konularda yavaş yavaş ortak bir payda buldum" dedi. "Müşterilerle daha fazla konuşma konusu olması özgüvenimi artırdı."
Satın almadan önce bakım maliyetlerini önceliklendirin
Bu avantajlar göz önüne alındığında, ben de iş için araba satın almalı mıyım? Yaptığımız röportajlar, beyaz yakalı araba sahiplerinin satın alma konusunda oldukça rasyonel davrandıklarını ortaya koydu. Genellikle, işleri araç bakımına belirli kolaylıklar sağladığında satın almayı düşünüyorlar. Ayrıca, satın almadan önce bakım maliyetlerini iyice planlamamızı tavsiye ediyorlar.
Yabancı bir şirkette çalışan Tommy, şirketinin araba sahibi çalışanlarına üç ayda bir 1.000 yenlik yakıt yardımı sağlaması nedeniyle bir araç satın almayı düşünüyor. Bu yardım, yakıt kartları aracılığıyla dağıtıldığından, aracı olmayanlar bu yardımdan yararlanamıyor.Tommy, şirketin bu avantajı servis otobüsü maliyetlerini azaltmak için getirdiğini biliyor, bu nedenle bu avantajın kalıcı olmayabileceğini düşünüyor. Yine de, şirketin geçici olarak araç masraflarını sübvanse etmesi ve ücretsiz otopark sunması nedeniyle, araba kullanmanın rahatlığından yararlanmanın değer olduğunu düşünüyor.
Sandy ve Müdür Huang, araç satın alma ve bakım konusunda şirketin desteğinden önemli ölçüde yararlanıyor.Satış departmanında çalışan Sandy, sık sık şehir içinde çok sayıda numune taşımak zorunda kalıyordu. Şirket, satın alma maliyetini 50-50 olarak paylaşmayı ve yakıt masraflarını gerçek giderleri üzerinden geri ödemeyi teklif etti, ancak Sandy bazı teslimat görevlerini üstlenecekti. Yaklaşık 50.000 yuan ve haftada beş gün fazla mesai karşılığında bir ticari araç aldı. Bakım masrafları çoğunlukla yıllık muayene ücretleri ve otopark ücretlerinden oluşuyordu. Çalışma saatleri dışında, arabayı özel olarak aile gezileri için kullanabiliyordu.Yönetici Huang, Panyu'da ikamet ederken, şirketi Huadu'da bulunmaktadır ve buradaki park ücretleri şehir merkezine göre daha düşüktür. Ayrıca, şirketi otomotiv sektöründe faaliyet göstermekte ve araba yıkama, onarım veya yakıt kartı gibi avantajlar sunmaktadır. Üstleri tarafından "başvurulan" sübvansiyonlarla birlikte, araç bakım masrafları minimum düzeydedir.
Araç sübvansiyonu sunan şirketler her iki taraf için de avantajlıdır: çalışanlar bir avantaj elde ederken, şirketler önemli filo giderlerinden kaçınır. Çalışanlar için bu, mali yükü hafifletirken, özel arabanın rahatlığı iş verimliliğini artırır. Bu karşılıklı avantaj, kendi aracıyla işe gidip gelmenin neden yeni bir iş yeri trendi olarak ortaya çıktığını açıklıyor.
PRE
NEXT