W burzliwym okresie Trzech Królestw Liu Bei, jako przedstawiciel prawowitej dynastii Han, cieszył się lojalnością uczonych i sympatią zwykłych ludzi. Czekał na odpowiedni moment, wykazując się wielkodusznością i prawością, wykazując się rozeznaniem w pielęgnowaniu talentów i stosując strategiczne przebiegłości. Jego wyczyny — walka z Lü Bu, opór wobec Cao Cao, zawarcie sojuszu z Sun Quanem i poszukiwanie mądrych rad — są do dziś celebrowane.Od zubożałego potomka królewskiego rodu do regionalnego wodza, od wyplatania słomianych sandałów do dowodzenia armiami w całym kraju – to właśnie głębokie oczekiwania Liu Bei ukształtowały jego legendarne życie. Efekt oczekiwań wobec siebie Efekt oczekiwań wobec siebie, po raz pierwszy zaproponowany przez znanego amerykańskiego psychologa, profesora Rosenthala, odnosi się do zjawiska, w którym jednostki rozwijają głębokie oczekiwania i przekonania na swój temat pod wpływem pewnych autorytetów lub charakterystycznych ideologii.Takie oczekiwania i przekonania mogą wzmocnić pewność siebie w działaniu, podnieść osobiste standardy i ostatecznie doprowadzić do samorealizacji. Efekt oczekiwań wobec siebie składa się z dwóch elementów: (1) poczucia własnej skuteczności, czyli wiary w swoją zdolność do osiągnięcia sukcesu; oraz (2) spełnienia się samospełniających się przepowiedni, wynikających z gorącej wiary danej osoby w realizację swoich aspiracji.W konsekwencji efekt oczekiwań wobec siebie sprzyja pewnemu sposobowi myślenia w działaniu, kultywując niezachwianą intencję, która motywuje do wytrwałości w obliczu przeciwności losu. We współczesnym języku Liu Bei można uznać za mistrza NLP, który doprowadził trening osobistego sukcesu do takiego stopnia perfekcji, że zainspirował grupę ludzi do podążania za nim w dążeniu do realizacji swoich marzeń o osiągnięciach.W szczególności NLP oznacza programowanie neurolingwistyczne (w Hongkongu tłumaczone jest również jako programowanie neurolingwistyczne). Teoria ta zakłada, że nasze postawy, przekonania, wzorce myślowe i działania są „programami nawykowymi”. Stosując określone metody w celu udoskonalenia powtarzających się wzorców naszego myślenia i zachowania – skutecznie ulepszając oprogramowanie mózgu – można osiągnąć samodoskonalenie i rozwój.NLP to technika motywowania umysłu, której celem jest nauczenie osób, jak wykorzystywać wzorce neurolingwistyczne do zmiany swojego stanu fizycznego i psychicznego, a tym samym osiągania ciągłego samodoskonalenia. Oczekiwania Liu Bei wobec samego siebie, zapisane w „Kronikach Trzech Królestw”, wskazują, że był on potomkiem Liu Shenga, księcia Zhongshan, syna cesarza Jinga z dynastii Zachodniej Han.W dzieciństwie stracił ojca, a wraz z matką utrzymywali się z tkania i sprzedaży mat słomianych oraz sandałów. Tak więc, mimo że Liu Bei pochodził z cesarskiej linii, w jego pokoleniu jego rodzina stała się nie do odróżnienia od zwykłych ludzi, codziennie ciężko pracujących, aby zaspokoić głód. Nie można jednak zaprzeczyć, że jego królewskie pochodzenie nie tylko zapewniło mu poparcie społeczne w późniejszych dążeniach do dominacji, ale także utwierdziło go w przekonaniu o wyjątkowym przeznaczeniu.Postrzeganie siebie przez Liu Bei opierało się na dwóch przekonaniach: po pierwsze, niezachwianej wierze w swoje niezwykłe pochodzenie i przeznaczenie do wielkości; po drugie, aspiracji do podjęcia ciężkiej odpowiedzialności za przywrócenie dynastii Han. Jak zapisano w „Kronikach Trzech Królestw”, w domu jego dzieciństwa rosło duże drzewo morwy, którego korona z daleka przypominała baldachim ceremonialnej karocy. Bawiąc się pod nim z młodszym kuzynem, Liu Bei oświadczył: „Pewnego dnia będę jeździł w karocy ozdobionej baldachimami z piór”.Jego wuj Liu Zijing, słysząc to, natychmiast zganił go: „Przestań wygadywać bzdury! Chcesz zrujnować całą naszą rodzinę?”. Pokazuje to, że Liu Bei od najmłodszych lat żywił wielkie ambicje i miał głębokie oczekiwania co do swojej przyszłości.W wieku dwudziestu trzech lat Liu Bei dołączył do Zou Jinga w kampanii przeciwko buntownikom z Żółtych Turbanów, wyróżniając się w bitwie, a następnie zostając mianowanym sędzią Anxi. W wieku trzydziestu lat dołączył do wojny przeciwko Dong Zhuo, dążąc do wyeliminowania zdrajcy dynastii Han i przywrócenia władzy cesarskiej.Później, gdy jego wpływy wzrosły, Liu Bei sprzymierzył się z Tao Qianem, zobowiązując się do spełnienia ostatniej woli swojego patrona: „Przynieś chwałę dworowi, okaż dobroć ludowi i ustanów dziedzictwo władcy”. Następnie piastował urząd gubernatora prowincji Xu. W wieku trzydziestu ośmiu lat cesarz Xian z dynastii Han, Liu Xie, w obliczu nadużywania władzy przez Cao Cao,wydał edykt nakazujący swojemu teściowi, Dong Chengowi, spiskowanie z innymi w celu zamordowania Cao Cao. Po otrzymaniu tajnego dekretu Liu Bei udawał słabość, wykorzystując okazję do ucieczki z obozu Cao i sprzymierzenia się z Yuan Shao, knując spisek mający na celu zjednoczenie regionalnych sił przeciwko Cao. Po klęsce Yuan Shao w bitwie pod Guandu Liu Bei szukał schronienia u Liu Biao, stacjonując swoje wojska w Xinye.Jednak Liu Biao nie powierzył Liu Bei żadnej znaczącej odpowiedzialności, co stało w jawnej sprzeczności z jego własnymi aspiracjami. Podczas biesiady z Liu Biao, Liu Bei zauważył, że jego uda stały się grubsze, gdy korzystał z toalety. Ubolewał przed Liu Biao: „Osobiście walczyłem w niezliczonych kampaniach, nigdy nie zsiadając z siodła podczas mojej kariery wojskowej i nigdy nie nabierając tłuszczu.Teraz, po odłożeniu broni i kilku latach spokojnego życia w prowincji Jing, widzę, jak tłuszcz gromadzi się na moich udach. Tutaj, w prowincji Jing, jestem bezużyteczny; walczyłem przez połowę życia, a moje ideały pozostają niespełnione, a królestwo nadal nie jest spacyfikowane. Nie mogę powstrzymać westchnień i łez smutku”. Pokazuje to, że nawet w obliczu przeciwności losu Liu Bei nadal miał wobec siebie wysokie oczekiwania. Jednak ograniczeni przez trudną rzeczywistość, nie był w stanie ich zrealizować.W wieku pięćdziesięciu dziewięciu lat Liu Bei w końcu zapewnił sobie kontrolę nad prowincjami Jing i Yi, ogłaszając się królem Han. Dwa lata później, po pojawieniu się plotek o śmierci cesarza Xiana, Zhuge Liang, Xu Jing, Huang Quan i inni zwrócili się do Liu Bei z prośbą o wstąpienie na tron cesarski i przywrócenie dynastii Wschodniej Han. W ten sposób w Chengdu Liu Bei został intronizowany, zachowując nazwę dynastii „Han” – królestwo znane później w historii jako Shu Han.Rok później, pod wpływem śmierci Guan Yu, Liu Bei nalegał na rozpoczęcie kampanii przeciwko Wschodniemu Wu. Został jednak skutecznie odparty przez Lu Xuna i wycofał się do zamku Baidi, gdzie zachorował i zmarł.W całym swoim legendarnym i burzliwym życiu Liu Bei nie zdołał zrealizować swoich wielkich ambicji, ale jego głębokie aspiracje przetrwały jako szlachetny duch. ${FDPageBreak}Kompleks dżentelmena Liu Bei Wśród watażków Trzech Królestw Cao Cao słynął z przebiegłości, Sun Quan z kapryśności, a Liu Bei przeszedł do historii dzięki swojej dobroci.Można powiedzieć, że Liu Bei uosabiał konfucjański ideał „dobroci nie znającej wrogów” w swoim osobistym dążeniu do urzeczywistnienia „Drogi Dżentelmena”, tworząc głęboki etos dżentelmena. Przejawiało się to przede wszystkim w kilku aspektach. Po pierwsze, przyjmował talenty bez uprzedzeń, szanując cnotliwych i okazując pokorę wobec zdolnych. Od młodości Liu Bei był znany ze swojego uprzejmego zachowania, lubił przebywać w towarzystwie bohaterów i wędrownych rycerzy, co przyniosło mu podziw wielu osób.Po wkroczeniu do walki o supremację na Centralnych Równinach, jego pokora i wielkoduszność skłoniły Tao Qiana do zrzeczenia się Xuzhou, a Xu Shu pozostał mu wiecznie wdzięczny, co dało początek powiedzeniu „ciało w obozie Cao, serce w królestwie Han”. Ponadto jego stosunek do Zhuge Lianga uosabiał szczytowe osiągnięcie starożytnych chińskich relacji między władcą a ministrem.Po pierwsze, powierzył Zhuge Liangowi ważne obowiązki pomimo jego młodości i braku doświadczenia, opisując ich relację jako „jak ryba w wodzie”. Później, na łożu śmierci w zamku Baidi, powierzył swojego syna opiece Zhuge Lianga, wypowiadając nawet zaskakujące słowa: „Jeśli okażę się niegodny, możesz sam zasiąść na tronie” – stwierdzenie wykraczające poza konwencjonalne normy pan-poddany, które ujawniło jego głębokie zaufanie do mędrca.Po drugie, życzliwość Liu Bei wobec swoich poddanych. Na początku swojej kariery, odpierając bandytów poza równinami, gromadził zboże, aby rozdzielać je wśród ludu. Ludzie wszystkich rang, od żołnierzy w dół, mogli zasiadać przy jego stole i dzielić się jedzeniem z wspólnej miski bez żadnych różnic. Kiedy Liu Ping, urzędnik powiatowy, sprzeciwił się rządom Liu Bei i nakłonił zabójcę do zamordowania go,Nieświadomy spisku, Liu Bei potraktował zabójcę z wielką uprzejmością. Głęboko poruszony zabójca nie był w stanie zabić Liu Bei, wyznał prawdę i odszedł. Kroniki Trzech Królestw dalej chwalą Liu Bei, stwierdzając: „W ten sposób zyskał głębokie zaufanie i podziw mas”. Kiedy Cao Cao ścigał Liu Bei na południe, towarzyszyła mu ludność licząca ponad 100 000 osób, z „tysiącami wozów z zaopatrzeniem, zdolnych do pokonania tylko około dziesięciu li dziennie”.Niektórzy radzili Liu Bei: „Powinieneś przyspieszyć marsz i zabezpieczyć Jiangling. Chociaż masz licznych zwolenników, twoich żołnierzy jest niewielu. Jak możesz stawić czoła siłom Cao Cao, jeśli cię dogonią?”. Liu Bei odpowiedział: „Wielkie przedsięwzięcia muszą opierać się na ludziach. Skoro masy się za mną zgromadziły, jak mógłbym je porzucić?”.W ten sposób Zhuge Liang pochwalił Liu Bei: „Niezwykły talent lorda Liu przewyższa świat. Posiadając ziemie Jing, nikt nie może oprzeć się jego cnotom; to niebo i ludzie decydują o tym, dokąd ktoś zmierza”. „Liu Yu Zhou, potomek rodu królewskiego, posiada talent, który przyćmiewa świat. Uczeni podziwiają go tak, jak woda płynie do morza. Jeśli sprawy nie powiodą się, to jest to wola niebios; jak można podporządkować się komuś innemu?”.Zhang Fu również oświadczył: „Liu Bei budzi zarówno podziw, jak i życzliwość, uosabia odwagę i prawość oraz posiada wielkoduszność połączoną z wielką wizją”. Ponadto Liu Bei wykazał się życzliwą prawością wobec swoich krewnych i współpracowników, przestrzegając szlachetnej zasady, aby nigdy nie wykorzystywać nieszczęścia innych. W prowincji Xu Tao Qian oświadczył na łożu śmierci: „Nikt oprócz Liu Bei nie może zapewnić stabilności tej prowincji”.W rezultacie Mi Zhu poprowadził ludzi, aby powitali Liu Bei jako władcę prowincji Xu, ale Liu Bei odmówił, zamiast tego rekomendując Yuan Shu na to stanowisko. Dopiero po wielokrotnych namowach Chen Denga i Kong Ronga zgodził się przejąć kontrolę. Kiedy Liu Biao zmarł na skutek choroby, jego drugi syn, Liu Cong, przejął stanowisko gubernatora prowincji Jing. Zhuge Liang namawiał Liu Bei, aby schwytał Liu Conga i przejął prowincję Jing.Jednak Liu Bei, nie chcąc podejmować działań, nie tylko powstrzymał się od ataku na prowincję Jing, ale przed wyjazdem udał się do grobu Liu Biao, aby opłakiwać zmarłego i złożyć mu hołd. Później, po wkroczeniu do Syczuanu i przybyciu do Fucheng, Liu Zhang osobiście wyszedł mu na powitanie i spotkali się w bardzo serdecznej atmosferze. W tym czasie Zhang Song, Fa Zheng, Pang Tong i inni sugerowali Liu Bei, aby wykorzystał okazję i schwytał Liu Zhanga, przejmując kontrolę nad Yizhou.Jednak Liu Bei odrzucił ich radę, argumentując, że jako nowicjusz w Shu, którego autorytet nie został jeszcze ugruntowany, pochopne działania byłyby nierozsądne. Jest to przykład tego, jak dżentelmeńska postawa Liu Bei stanowiła decydujący aspekt jego postrzegania siebie. W burzliwej epoce rywalizujących ze sobą watażków taka wielkoduszność i dobroć okazały się tym bardziej niezwykłe.