Bez zasad nie może być porządku. Jeśli ktoś podchodzi do zadań jak bezgłowa mucha, latając bez celu, to logiczne jest, że osiągnie niewielki sukces. Życie wymaga planowania; dobry plan działa jak światło przewodnie dla statku na morzu. Życie bez kierunku może prowadzić tylko do daremności i bezwartościowości.
Rozumiemy, że zaplanowane życie pozwala na spokojną nawigację.Każdy człowiek porusza się po tym świecie według własnego planu, choć niektórzy mają jasną wizję, a inni mniej sprecyzowaną. Co zatem stanowi optymalną strategię życiową dla współczesnego człowieka? Eksperci radzą: poświęć trzydziestkę na budowanie kariery, a czterdziestkę na kształtowanie charakteru. W wieku trzydziestu lat należy w pełni poświęcić się karierze zawodowej. Po doskonaleniu umiejętności i wytrwałości na początkowych etapach życia, właśnie wtedy wkracza się na główną arenę egzystencji.Na tym etapie zarówno możliwości fizyczne, jak i umysłowe osiągają swój szczyt. Poświęcenie dziesięciu lat na budowanie kariery może nadać życiu większy blask.
Po dziesięciu latach wytrwałej pracy, w wieku czterdziestu lat odkrywa się, że cały ten wysiłek nie poszedł na marne. Staje się jasne, gdzie zainwestowano czas: czy to w kontemplację późnych nocy, samotną pracę w odosobnieniu, czy też próby napotkane po drodze, każda z tych rzeczy przynosi swoje owoce.
W wieku czterdziestu lat należy głębiej zastanowić się nad tym, jaką osobą chce się zostać. Po rozpoznaniu swoich możliwości należy rozważyć, jak daleko można się posunąć na tej drodze; po uzyskaniu znacznego zrozumienia i akceptacji swojego charakteru należy zastanowić się, jaki rodzaj osoby przyniesie satysfakcję.
Taka refleksja pozwala rozpoznać przeszłe błędy, oszczędzając przyszłych żalów. Tylko poprzez zrozumienie własnych zasad możesz nawiązywać kontakty z innymi zgodnie z nimi – nie szukając dobra lub zła, ale największego spokoju ducha.
Oczywiście niektórzy obdarzeni naturalnym talentem nie rozpoczynają swoich przedsięwzięć w wieku trzydziestu lat, ani nie zaczynają uczyć się, jak właściwie się zachowywać w wieku czterdziestu lat. Chodzi mi po prostu o to, że jeśli ktoś w wieku trzydziestu lat nie skupił jeszcze swojej energii i czasu na jednym celu, a w wieku czterdziestu lat nadal nie jest świadomy swoich osobistych zasad, jego życie może pozostać na zawsze pogrążone w chaosie.
Wykorzystaj swoją młodość, aby wytyczyć kierunek swojego życia, rozróżniając, kiedy należy podjąć dane przedsięwzięcie. Unikaj dryfowania bez celu, nieświadomy swoich aspiracji. Wyznaczenie jasnego kierunku stanowi znaczący krok w kierunku sukcesu, torując drogę do życia mniej obciążonego zboczeniami z kursu.