Kultywowanie pozytywnych, harmonijnych relacji jest kluczem do sukcesu zawodowego. Aby zachować niezachwianą pozycję w miejscu pracy, staraj się rozwijać następujące umiejętności.
1: Stań się niezbędny
W firmach szefowie faworyzują pracowników, którzy zapewniają natychmiastową wartość i generują dodatkowe korzyści. Eksperci ds. zarządzania zauważają, że awanse lub podwyżki rzadko są przyznawane za samo wypełnianie obowiązków lub osiągnięcia z przeszłości, ale raczej za postrzegany przyszły wkład w organizację.Jako pracownik powinieneś regularnie zadawać sobie pytanie: czy firma poniosłaby stratę, gdybyś został zwolniony? Czy Twoja wartość i potencjał są tak znaczące, że Twój szef nie chciałby Cię zwolnić? Krótko mówiąc, kluczowe znaczenie ma stanie się niezbędnym dla firmy dzięki własnej ciężkiej pracy i rozwijaniu specjalistycznej wiedzy, która nadąża za duchem czasu.
2: Poszukaj wsparcia patronów
Patroni nie muszą zajmować wysokich stanowisk. Mogą po prostu posiadać nieco większe doświadczenie, wiedzę lub umiejętności niż Ty. Mogą to być mentorzy, koledzy, koledzy z klasy, przyjaciele lub osoby, które Cię polecają. Mogą oferować wsparcie materialne, zapewniać możliwości, inspirować nowymi perspektywami lub wpływać na Ciebie poprzez swoje działania i słowa.Dzięki takim mentorom łatwiej się wyróżnić, przyspieszyć drogę do sukcesu i zyskać zabezpieczenie na wypadek popełnienia błędu.
3: Rozwijaj sieć kontaktów
W społeczeństwie osoby, które osiągają sukcesy pomimo mniej imponujących umiejętności technicznych, często zawdzięczają swój awans silnym umiejętnościom interpersonalnym. To samo dotyczy organizacji. Budowanie sieci kontaktów stwarza przestrzeń do samorozwoju, sprzyjając uznaniu, wsparciu i współpracy ze strony innych.Jak zwiększyć swój „kapitał interpersonalny”? W organizacjach często tworzą się „małe kliki” skupione wokół wspólnych zainteresowań, hobby, więzi szkolnych lub regionalnych – staraj się stać się częścią takich grup. Oferuj innym entuzjastyczną pomoc, budując dobrą wolę. Uczciwość, prawość i wiarygodność stanowią podstawę do zdobycia szacunku i podziwu.
4: Unikaj eskalacji konfliktów
Wiele lat temu doświadczony kolega poradził mi, abym pamiętał o czterech słowach podczas składania raportów przełożonym: „Nigdy nie wspominaj o trudnościach”. Legenda głosi, że starożytni posłańcy ryzykowali ścięciem za dostarczanie kolejnych raportów o porażkach na polu bitwy.Menedżerowie codziennie zmagają się ze złożonym środowiskiem wewnętrznym i zewnętrznym, stawiając czoła większym wyzwaniom i presji niż pracownicy. Eskalowanie konfliktów lub przekazywanie złych wiadomości tylko pogarsza ich nastrój i grozi uznaniem Cię za osobę destrukcyjną, kłopotliwą lub niekompetentną.Teoria zachowań organizacyjnych sugeruje, że w obliczu niepowodzeń lub niesprawiedliwego traktowania osoby często przyjmują postawę pasywno-agresywną. Narzekania zazwyczaj wynikają z niezadowolenia, poszukiwania uwagi i współczucia. Chociaż jest to normalny mechanizm „obronny” psychiki, uderza on w sedno wrażliwości szefa. Większość szefów uważa, że „narzekający” i „zrzędliwi” nie tylko wywołują kłopoty, ale także sprzyjają wzajemnej podejrzliwości w organizacji, podważając morale zespołu.Dlatego też, gdy czujesz się przytłoczony skargami, weź pod uwagę zasady szefa: 1. Szef ma zawsze rację; 2. Gdy szef się myli, odwołaj się do zasady nr 1. 6: Umiejętnie prezentuj osiągnięcia i przypisuj sobie zasługi w odpowiednich momentach. Nie obawiaj się krytyki za dążenie do uznania; zamiast tego martw się, że Twoje wysiłki mogą pozostać niezauważone, a Twoje talenty pominięte.Staraj się być „głosem, który się roznosi”, aby przyciągnąć uwagę szefa. Podczas składania raportów najpierw przedstaw wnioski, a dopiero potem rozwijaj je, jeśli pozwala na to czas. Raporty pisemne zawsze podpisuj własnym imieniem i nazwiskiem. Poza szefem znajdź sposoby, aby podzielić się swoimi osiągnięciami z kolegami i podwładnymi — ich poparcie ma większą wagę niż twoje własne. Spotkania służą jako nieocenione kanały komunikacji między kolegami, menedżerami, szefami i klientami, oferując doskonałą okazję do zaprezentowania swoich umiejętności i talentów.
Zasada wzajemności huśtawki
Jak mówi przysłowie, pomaganie innym jest źródłem szczęścia. Interakcje międzyludzkie przypominają jazdę na huśtawce: nie może ona pozostawać w stanie wiecznego przechylenia, z jednym końcem zawsze wysoko, a drugim zawsze nisko. Prawdziwa radość i przyjemność pojawiają się tylko wtedy, gdy wysokości się zmieniają.Ktoś, kto nieustannie odmawia ustępstw, nawet jeśli zyskuje znaczną przewagę, nie znajdzie prawdziwego zadowolenia. Samolubna osoba siedzi na nieruchomej huśtawce, utrzymując podwyższoną pozycję, ale pozbawiając relacje międzyludzkie ich nieodłącznej radości – co jest stratą dla obu stron. Opanowanie zasady wzajemności huśtawki jest nieodzowną sztuką w relacjach w miejscu pracy.
Zasada jeża
Zasada jeża ilustruje to poprzez ciekawe zjawisko: dwa zmęczone jeże przytulają się do siebie, aby ogrzać się w zimnie. Jednak pokryte kolcami nie mogą znaleźć wygodnej pozycji do snu.Odsuwały się od siebie, ale ostry wiatr znów je zbliżał. Po wielokrotnych próbach w końcu znalazły odpowiednią odległość: wystarczająco blisko, aby dzielić ciepło, ale bez dyskomfortu związanego z kolcami. Zasada ta oddaje efekt psychologicznego dystansu w relacjach międzyludzkich. Uczy nas, że bliskość powinna istnieć, ale w granicach – bliskość, która pozostawia przestrzeń, a nie całkowite zjednoczenie.Musimy nauczyć się stosować zasadę jeża: nie wykluczać innych ani nie zbliżać się do nich nadmiernie, zacierając granice. Zamiast tego powinniśmy celowo i odpowiednio zarządzać relacjami.
Zasada platynowa
Sformułowana przez dr Tony'ego Alexandra, jednego z najbardziej wpływowych mówców w Ameryce i autora programów radiowych poświęconych biznesowi, zasada platynowa jest również tematem jego książki „The Platinum Rule”. Jej istota jest następująca: traktuj innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany.Przyjęcie takiego podejścia do relacji międzyludzkich pozwala nam zachować inicjatywę w kontaktach społecznych, zarządzając relacjami z precyzją i determinacją. Efekt pierwszeństwa Zarówno obserwacje w świecie rzeczywistym, jak i eksperymenty z zakresu psychologii społecznej pokazują, że pierwsze wrażenie wywierane podczas pierwszego spotkania pozostawia głęboki ślad. Ludzie instynktownie oceniają innych na podstawie tego pierwszego wrażenia, a następnie wykorzystują wszystkie kolejne interakcje, aby je zweryfikować lub potwierdzić. Zjawisko to znane jest jako efekt pierwszeństwa.W rzeczywistych interakcjach międzyludzkich wywarcie pozytywnego pierwszego wrażenia odgrywa niedocenianą rolę w zapewnieniu płynnego i skutecznego przebiegu pracy. Zły początek może rzucić cień, którego nie da się rozproszyć nawet dziesięciokrotnym wysiłkiem. Dlatego w praktycznej pracy musimy starać się wywrzeć jak najlepsze pierwsze wrażenie.