W miejscu pracy trzeba nauczyć się jego konwencji; nie można zachowywać się kapryśnie ani wpadać w furię, jak w domu. Dzisiaj przyjrzymy się dziesięciu archetypom nieudolności w miejscu pracy. Do której kategorii należysz?
Typ pierwszy: osoba o wysokim IQ i niskim EQ
Osoby te często posiadają niezwykły talent, ale ubolewają nad tym, że nie potrafią skutecznie wykorzystać swoich umiejętności.Ich brak sukcesów rzadko wynika z braku wymagających mentorów, a raczej z ich własnych działań, które drażnią tych mentorów.
IQ reprezentuje zdolności pionowe, podczas gdy EQ uosabia umiejętności poziome. Rozważmy podstawę i wysokość stożka: podstawa determinuje wysokość. Podstawa odpowiada kompetencjom interpersonalnym i społecznym, a wysokość odzwierciedla talent.Wykorzystanie talentu musi opierać się na tej podstawie. Dostosowanie się do szerszego klimatu przy jednoczesnym kultywowaniu sprzyjającego mikrośrodowiska – proaktywne tworzenie warunków zewnętrznych sprzyjających własnym talentom – jest niezbędne do pełnej realizacji własnego potencjału i ambicji. Bez skóry, gdzie mogą się przyczepić włosy?
Drugi typ: osoba o ograniczonych horyzontach
Na początku mojej kariery spotkałem się z takim przypadkiem.Klient właśnie kupił naszą pralkę i zadzwonił, aby złożyć skargę: „Wasza pralka nie mieści się w mojej łazience”. Wielokrotnie pytałem, w jakim rodzaju nieruchomości mieszka i jaki model pralki posiada (w tym czasie nie przetworzono jeszcze danych sprzedaży z salonu). Pomyślałem sobie, jak to możliwe? Klient stawał się coraz bardziej niecierpliwy, nalegając tylko, abyśmy zapewnili serwis na miejscu, w przeciwnym razie zwróci pralkę, po czym rozłączył się.Towarzyszyłem więc jednemu z naszych techników posprzedażowych do domu klienta, zdeterminowany, aby samemu sprawdzić, w czym tkwi problem. Po przybyciu na miejsce sytuacja była zarówno zabawna, jak i irytująca. Okazało się, że klient kupił naszą półautomatyczną pralkę z dwoma bębnami. Ponieważ kółka tego modelu nie były obrotowe, mogły się toczyć tylko na boki. W rezultacie, jeśli ktoś próbował pchać ją na bok, naprawdę nie dało się jej „wepchnąć” do środka.Nasz technik „przeniósł” więc pralkę do łazienki dla klienta, który stwierdził: „W porządku, wystarczy”. Później poznaliśmy szczegóły dotyczące klienta: był to 45-letni mężczyzna, kierownik sekcji w pewnej organizacji. Nic dziwnego, że dopiero w wieku 45 lat osiągnął stanowisko kierownika sekcji.
Ta anegdota stała się od tego czasu przedmiotem żartów wśród nas.
Refleksja: Jeśli jestem wielkim piecem, czego mam się obawiać, że uparta miedź i matowe żelazo nie dadzą się stopić? Jeśli jestem potężnym morzem lub wielką rzeką, czego mam się obawiać, że substancje toksyczne nie dadzą się powstrzymać?
Trzeci typ: osoba niepewna siebie
Pewność siebie jest źródłem radości. Osoby pewne siebie zachowują pozytywne i optymistyczne nastawienie. Pewność siebie działa na trzech poziomach.
Po pierwsze, pewność siebie to zrozumienie siebie i docenianie siebie. Na wszystkich poziomach ego, jaźni i prawdziwego ja, jesteś najprawdziwszym sobą, tym, który zna cię najlepiej. Konsekwentnie zachowujesz pozytywne nastawienie do swojego wyglądu, osobowości, temperamentu i umiejętności.
Po drugie, pewność siebie to opanowanie w obliczu negatywnych opinii i drwin innych. Osoby pewne siebie nie boją się odrzucenia przez innych; prawdziwa godność nie boi się poniżenia. Dzięki temu osoby pewne siebie potrafią obiektywnie postrzegać i oceniać ludzi oraz wydarzenia wokół siebie. Z kolei osoby niepewne siebie niezmiennie postrzegają konstruktywną krytykę jako atak, pozostając nadwrażliwe i kruche wobec świata zewnętrznego, skłonne do nadmiernych reakcji.
Po trzecie, pewność siebie oznacza optymizm i odwagę w obliczu zmian. Osoby pewne siebie przyjmują wszelkie przemiany jako szanse, postrzegając niepowodzenia jako etapy rozwoju, a trudności jako szkołę kształtującą charakter. Pewność siebie jest jak pieśń.
Czwarty typ: osoby nieznające zasad savoir-vivre'u
W tym roku podczas Nowego Roku odwiedził mnie daleki przyjaciel, którego serdecznie ugościłem w swoim domu.Po jego wyjściu moja żona zauważyła: „Co to za człowiek, ten twój przyjaciel? Przychodzi do czyjegoś domu po raz pierwszy, zwłaszcza w okresie Nowego Roku – nie mówimy tu nawet o wujku dającym dzieciom pieniądze na Nowy Rok (chociaż gdyby nam je zaoferował, z pewnością byśmy ich nie przyjęli) – a przychodzi z pustymi rękami, nie mogąc sobie pozwolić nawet na kilka kilogramów owoców?”. Wiedziałem, że moja żona ma rację; nie chodziło jej o same owoce, ale o to, że nie okazał odpowiedniego szacunku.Wyjaśniłem, że mój przyjaciel jest po prostu ekscentrykiem – nie jest skąpy, ale naprawdę nie zwraca uwagi na takie społeczne konwenanse. Spójrzcie na niego teraz, właśnie znowu stracił pracę. Właśnie dlatego, że wiem, że nie zwraca uwagi na te drobiazgi, zaprosiłem go, aby został. W przeciwnym razie poproszenie kogoś o nocleg w okresie noworocznym byłoby celowym stawianiem go w niezręcznej sytuacji. Po usłyszeniu tego moja żona ustąpiła.
Ale sądzę, że mój przyjaciel ma do czynienia z wieloma ludźmi i nie każdy zrozumie jego styl.
Piąty typ: Ci, którzy lekceważą uczucia innych
A i B byli bliskimi przyjaciółmi mieszkającymi w tym samym mieście. A był redaktorem w gazecie, a B w magazynie. Pewnego dnia A odwiedził B w pracy. B wręczył mu magazyn, mówiąc: „„To nasze najnowsze wydanie – proszę o opinię!”. Nieoczekiwanie A odpowiedział: „Nigdy nie czytam twojego magazynu” i jednym szybkim ruchem odrzucił go na bok. Na oczach wszystkich kolegów z biura B natychmiast zaczerwienił się, czując się całkowicie zawstydzony.
Ponadto spotkałem kiedyś znajomego z internetu, który dodał mnie do QQ po przeczytaniu mojego artykułu.Jego pierwsze słowa brzmiały: „Czy to ty jesteś Wang Ruidong?”. Odpowiedziałem: „Tak, to ja. Dlaczego mnie dodałeś?”. Ku mojemu zaskoczeniu odpowiedział: „Bo jesteś dla mnie przydatny!”. Zaniemówiłem na chwilę.
Osoby takie zawsze działają według własnego kaprysu, kierując się wyłącznie własnym interesem i osobistą satysfakcją, nie biorąc pod uwagę uczuć innych.
Szósty typ: osoby, które nie potrafią znosić porażek
Porażki i niepowodzenia nie są same w sobie przerażające.To, co naprawdę przeraża, to strach przed porażką. Bać się porażki to odrzucać sukces. Porażka pozostawia głęboki ślad. Bez doświadczenia porażki nie może być wielkiego sukcesu. Shi Yuzhu powiedział kiedyś: „Jako ludzie, którzy doświadczyli porażki lub przynajmniej ją przeżyli, powinniśmy nieustannie wyciągać z niej wnioski. W czasach sukcesu nie można się niczego nauczyć. Kiedy wszystko idzie gładko, kiedy odnosi się sukcesy, nie da się uspokoić i właściwie zastanowić. Wnioski wyciągnięte w takich momentach są nieuchronnie powierzchowne. Dopiero w obliczu porażki wyciągnięte wnioski stają się głębokie i prawdziwe”.
Siódmy typ: osoby, które pozostają zamknięte w swojej studni, nie obserwując nieba
Pewnego razu podczas szkolenia marketingowego jeden z uczestników zaangażował trenera w dyskusję na temat tego, kto jest najbardziej utytułowaną postacią w chińskiej branży marketingowej. Uczestnik wymienił mimochodem kilka znanych nazwisk. Ku zaskoczeniu wszystkich trener wyraził znaczną pogardę, a nawet szydził z tych renomowanych ekspertów.
Osoby takie są często pracowite, ale z natury uparte. Albo pracują wytrwale, nie podnosząc głowy, albo stają się egocentryczne, zamknięte we własnym wąskim świecie, ale nadal upojone własną ważnością. Są jak żaby w studni, które nigdy nie patrzą w niebo!
Ósmy typ: osoba zamknięta w sobie
Tego rodzaju osoby zazwyczaj sprawiają wrażenie osób elokwentnych, utrzymujących ciepłe relacje z kolegami.Jednak gdy znajdziesz się z nimi sam na sam, odkryjesz, że wasze relacje są bardzo płytkie. Bramy ich duszy pozostają bowiem szczelnie zamknięte i rzadko kiedy otwierają się dla innych. Osoby te niekoniecznie są wyrachowane; częściej żywią głęboką nieufność lub noszą w sobie rany z przeszłości. Ich zewnętrzna ekstrawersja maskuje więc raczej zewnętrzną, a nie autentyczną, skierowaną do wewnątrz ekstrawersję.Osoby niezdolne do otwarcia swojego serca przed innymi nie tylko nie rozumieją ani nie rozpoznają innych, ale także uniemożliwiają innym zrozumienie lub rozpoznanie ich samych. Takie osoby rzadko mają przyjaciół. Dziewiąty typ: skąpiec W naszych kręgach zawsze są takie osoby. Nawet jeśli mieszkają w tym samym mieście, kiedy dzwonią, pozwolą, aby telefon zadzwonił raz, a następnie się rozłączą – czekając, aż oddzwonisz.Kiedy koledzy idą razem na zakupy, nigdy nie oferują się kupić wody butelkowanej. Nawet jeśli są spragnieni, znoszą pragnienie, czekając, aż inni dokonają zakupu.Jednak gdyby ten facet zaprosił kierownika fabryki lub sprzedawcę na posiłek, natychmiast stałoby się to tematem rozmów w branży. Jego samochody dostawcze do supermarketów były w takim stanie, że działała tylko klakson — wzdrygał się na samą myśl o zakupie nowego pojazdu, nie mówiąc już o płaceniu za naprawy.
Dziesiąty typ: pochlebca
Wiatrowskazy, sprytni manipulatorzy, lizusy, pochlebcy... mówiący każdemu to, co chce usłyszeć, dostosowujący swoje słowa do każdej sytuacji – to wszystko opisy takich osób.