Od dzieciństwa byliśmy w centrum uwagi w domu. W szkole dążyliśmy do bycia najlepszymi w klasie, szukając uznania nauczycieli i instytucji. Po wejściu na rynek pracy staramy się być najwybitniejszymi pracownikami, zdobywając uznanie przełożonych i firmy. Nikt nie chce pozostawać w cieniu; każdy pragnie żyć i pracować z sensem. Dlatego w miejscu pracy — gdzie sukces i porażka są rozstrzygane w sposób najbardziej zdecydowany — postanawiamy być osobami wartościowymi!
Unikaj bycia „drugoplanowym aktorem” w biurze
Zasada „zwycięzca bierze wszystko” staje się coraz bardziej widoczna – od rywalizacji między firmami po dynamikę w miejscu pracy. Istnieje tylko wieczny numer jeden; nie ma honorowego drugiego miejsca. Koledzy często chwalą się: „Jestem najlepszym pracownikiem firmy, wyprzedzam drugie miejsce o X punktów”. W rezultacie nie tylko nie otrzymujesz pochwał, ale twoje osiągnięcia stają się przedmiotem porównań.„Drugoplanowi” są nieustannie pracowici i sumienni, ale ich wkład pozostaje w dużej mierze niezauważony – zwłaszcza przez ich własnych przełożonych. Inni mają zwyczaj przywłaszczać sobie Twoją pracę w swoich raportach, czy to celowo, czy nie. Nawet jeśli pragniesz uznania, statusu i podwyżki, nie nauczywszy się, jak zwrócić na siebie uwagę – zwłaszcza na swoje osiągnięcia – przegrasz zarówno bitwę, jak i wojnę.W odpowiednich momentach odważnie pokazuj swoje osiągnięcia. W biurze odważnie odmawiaj spraw, które utrudniają Ci pracę. W odpowiednich momentach dziel się swoimi spostrzeżeniami i sugestiami z przełożonymi. Regularnie informuj o swoich osiągnięciach za pośrednictwem poczty elektronicznej, aby zbudować historię na potrzeby przyszłych awansów. Unikaj bycia „karteczką samoprzylepną” w biurze. W dzieciństwie byliśmy rozpieszczani posiłkami i ubraniami, ponieważ nasi rodzice byli wystarczająco tolerancyjni.Jednak w miejscu pracy również są tacy „rodzice” – osoby, które z uśmiechem przyjmują każde prośby, instynktownie odkładając swoje zadania, aby pomóc innym, a potem muszą pracować w nadgodzinach, aby nadrobić zaległości. Skoro o tym mowa, być może przypomnisz sobie termin „karteczka samoprzylepna”.Czy rzeczywiście jesteś „karteczką samoprzylepną” w miejscu pracy? Poświęcasz wiele dla zadań innych, nie otrzymując w zamian ani wdzięczności, ani uznania, a za plecami nazywają cię bezużytecznym popychadłem. Frustracje znoszone w biurze można wyładować tylko bezradnie w domu.
Rozwiązanie: Jasno określ swoją rolę, ustalając, co powinieneś, a czego nie powinieneś robić. Kiedy ktoś poprosi cię o pomoc, poproś tę osobę, aby przejrzała swój harmonogram i poinformuj ją, że jesteś równie zajęty.Zrozum, że uznanie w miejscu pracy nigdy nie jest absolutne. Bez względu na to, jak dobrze wykonujesz swoją pracę, niektórzy zawsze znajdą coś do zarzucenia. Zamiast wyczerpywać się bez żadnej nagrody, rozważ przyjęcie roli bezkompromisowego „czarnego charakteru”.
Unikaj bycia „narzekaczem” w biurze
Niektóre osoby wykonują swoje zadania, żywiąc głębokie niezadowolenie, co nieuchronnie sprawia, że ich praca staje się ponurym, kwaśnym obowiązkiem.Chociaż zadania mogą być wykonywane na czas, współpracownicy nieuchronnie spotykają się z Twoim narzekaniem podczas interakcji, co sprawia, że postrzegają Cię jako osobę wiecznie bierną. Współpracownicy uważają Cię za trudnego we współpracy, a przełożeni określają Cię jako osobę destrukcyjną i nadmiernie krytyczną – cierń w boku.W rezultacie awanse i podwyżki trafiają do innych, a Tobie pozostaje tylko „naiwne” narzekanie. Rozwiązanie: Jeśli coś Cię niepokoi, narzekanie nie pomoże. Zamiast tego uporządkuj swoje myśli: określ, co jest nierealne, nad czym za bardzo się zastanawiasz, a jakie problemy można rozwiązać. Znajdź odpowiedni moment, aby omówić to z przełożonym. Często bezpośrednie zajęcie się sprawą ułatwia jej rozwiązanie.Co więcej, wielu problemów nie da się rozwiązać poprzez zmianę firmy. Dlatego nauka spokojnej refleksji jest znacznie skuteczniejsza niż ciągłe narzekanie.
Unikaj bycia „rozjemcą” w biurze
W miejscu pracy starsi pracownicy często odradzają okazywanie zbytniego temperamentu. Jednak kierując własną karierą, zdajesz sobie sprawę, że pewna doza asertywności jest konieczna — choć moment na wyładowanie emocji musi być dobrze przemyślany. Niektóre osoby nie wykazują jednak żadnej asertywności.Osoby takie pracują sumiennie i posiadają umiejętności oraz talent, ale podczas gdy inni otrzymują awanse, podwyżki i promocje, one same gromadzą tylko dodatkowe obciążenia pracą. Od dawna jesteś niezadowolony z tej sytuacji, ale zamiast odważnie przedstawiać swoje argumenty lub energicznie się bronić, wypowiadasz się tylko pośrednio. Twoje przesłanie albo nie dociera do przełożonych, albo jest po prostu ignorowane. Wszystko dlatego, że jesteś potulny i łagodny jak gołąb.
Rozwiązanie: Wykształć własną opinię na różne tematy; nie zgadzaj się na każdą propozycję. Z czasem takie podejście może być postrzegane jako brak inicjatywy.Z czasem współpracownicy naturalnie przestaną konsultować z Tobą swoje pomysły, zamiast tego przydzielając Ci dodatkowe zadania. Przygotuj się dokładnie do każdej sprawy: zrozum optymalne podejście, uporządkuj swoje myśli, a kiedy nadejdzie czas, aby zabrać głos, odważnie wyraź swoją opinię. Nawet jeśli się mylisz, nie ma to większego znaczenia – kto oczekuje, że ktoś będzie nieomylny?
Unikaj bycia „wszystkowiedzącym” w biurze
Pewność siebie w miejscu pracy jest godna pochwały, ale wiele osób o wysokich kompetencjach sprawia wrażenie aroganckich. Takie zachowanie nie wynika wyłącznie z braku pewności siebie — graniczy ono z nadmierną pewnością siebie. Chociaż osoby te mogą osiągać doskonałe wyniki zawodowe, często patrzą z góry na współpracowników, przyjmując konfrontacyjną postawę, która powoduje konflikty z wszystkimi.Ich zachowanie staje się nadmiernie aroganckie, często ingerują w sprawy innych. Współpracownicy nieuchronnie „nie lubią i unikają” takich osób, lekceważąc ich dobre pomysły i osiągnięcia. Ostatecznym rezultatem jest los, w którym „talent jest zazdrościany przez niebiosa, ale pozostaje niedoceniony”.
Rozwiązanie: Unikaj wyróżniania się w każdej sytuacji. Zasada „pracuj z rozmachem, żyj skromnie” niezmiennie sprawdza się w miejscu pracy.Podziel się połową zasług z innymi; przekaż część swoich umiejętności. Ludzie nie są tak małostkowi, jak się wydaje; raczej docenią Twoją hojność i będą Cię później wspierać, ułatwiając Ci pracę. Zmniejsz swoje ambicje, ponieważ nikt nie pozostaje wiecznym zwycięzcą. Jeśli inni Cię prześcigną, zabraknie Ci słów.