To, czy dana osoba uzależni się, zależy od bardzo złożonych czynników. Oczywiście bez zewnętrznych pokus ludzie nie mogą się czymś obsesyjnie interesować, a uzależnienie byłoby niemożliwe. Jeśli jednak dana osoba posiada racjonalną, niezależną świadomość i silną samokontrolę, zewnętrzne pokusy będą miały niewielki wpływ.
Postęp społeczny jest nieunikniony, a rosnąca różnorodność jest nieuniknionym trendem. Dlatego kluczem do zapobiegania uzależnieniom jest wzmocnienie własnej odporności na nie.
Jednakże, chociaż czynniki psychologiczne mają znaczący wpływ na podatność na uzależnienia, kształtowanie się psychiki jest procesem długotrwałym. Co więcej, doświadczenia z dzieciństwa zazwyczaj wywierają głęboki wpływ na tę fazę rozwoju. Co najważniejsze, w dzieciństwie kontrola nad naszym życiem nie leży w naszych rękach, ale w rękach naszych rodziców lub innych opiekunów. Zasadniczo kształtowanie naszej psychiki często leży w rękach innych osób.Mówiąc prościej, wczesne wychowanie bezpośrednio determinuje prawdopodobieństwo wystąpienia uzależnienia w późniejszym życiu dziecka. Zgodnie z teorią rozwoju psychologicznego Lacana, okres między 3 a 12 rokiem życia stanowi podstawowy etap kształtowania osobowości, światopoglądu i wartości. W związku z tym ramy poznawcze, które dzieci tworzą w tym wieku, często wywierają wpływ na całe życie. Dlatego też przedział wiekowy 3-12 lat stanowi najbardziej krytyczną fazę w zapobieganiu uzależnieniom.
1. Wiek od 3 do 6 lat to początkowy etap kształtowania się osobowości, kiedy zaczynają się formować charakter i pojęcia społeczne. Dzieci nie mają poczucia dobra i zła i zaczynają naśladować dorosłych. Rodzice powinni przyjąć podejście nieingerencyjne, skupiając się na zainteresowaniach i hobby dziecka, jednocześnie zwracając uwagę na własne słowa, działania i nawyki.
2. Wiek od 6 do 12 lat to okres wstępnego rozwoju osobowości, kiedy dzieci zaczynają rozumieć różnice moralne. Należy położyć nacisk na kultywowanie wartości moralnych i dobrych nawyków.Dzieci mają silną zdolność naśladowania, co sprawia, że rodzice bardzo łatwo stają się dla nich wzorem do naśladowania.
3. W wieku od 12 do 18 lat dzieci powinny wykształcić różne ideały i przekonania. Powinny rozumieć patriotyzm, rozpoznawać swoją przynależność do określonej grupy etnicznej, odczuwać odpowiedzialność wobec rodziny i przyjaciół oraz mieć silne poczucie honoru i wstydu w odniesieniu do swojego narodu i grupy etnicznej. Brak tych pojęć wskazuje na znaczną porażkę wczesnej edukacji.
Jednocześnie w tych fazach rozwoju dzieci mają coraz większy kontakt ze światem zewnętrznym. W związku z tym wskazówki rodziców nabierają ogromnego znaczenia.
Na czym polega skuteczne doradztwo? Jest to złożona kwestia, ale skupienie się na kilku kluczowych kwestiach może znacznie uprościć ten proces.
1. Dzieci nie są niezdolne do myślenia; po prostu mają ograniczone zrozumienie świata i niewiele materiałów, które mogłyby pobudzić ich rozumowanie, stąd ich niewiedza na temat wielu rzeczy;
2. Dzieci mają ogromne zdolności naśladowcze, szczególnie w odzwierciedlaniu zachowań rodziców. Jeśli rodzice praktykują jedną rzecz, a głoszą inną, dzieci niezmiennie uczą się działań, a nie słów. Wewnętrznie przyswoją sobie umiejętność mówienia jednego, a robienia innego, potencjalnie kształtując przekonanie, że taka hipokryzja jest dopuszczalna;
3. Chociaż dzieci mają ograniczoną wiedzę, mają swoje własne, wyraźne osobowości. Należy je szanować, kształcić i prowadzić poprzez wyjaśnienia, a nie kontrolować lub zmuszać.