Baby's zijn nog erg jong en hebben op alle gebieden onderontwikkelde vaardigheden. Ze begrijpen nog niet dat iedereen sterke en zwakke punten heeft. Als een baby tijdens groepsactiviteiten met leeftijdsgenootjes van anderen verliest, zal hij of zij dan ook van nature ongelukkig reageren en zelfs gaan huilen en driftbuien krijgen.
Het niet kunnen omgaan met verlies is aangeboren
Dit onvermogen om met verlies om te gaan is een normaal verschijnsel dat zich tijdens de ontwikkeling van elke baby voordoet. Ongeacht de situatie hopen baby's altijd beter te presteren dan anderen, superieur te zijn en erkenning te krijgen van de mensen om hen heen.
Deze 'onwil om te verliezen' is eigenlijk een ongepaste manier om met tegenslagen en mislukkingen om te gaan. Wanneer ze verslagen worden, kunnen kinderen ofwel vermijdend gedrag vertonen, uitdagingen uit de weg gaan en verklaren dat ze nooit meer zullen meedoen, ofwel prikkelbaar worden, driftbuien krijgen en huilen om hun ouders te laten zien dat ze verdrietig zijn.
1. Het vermijdende kind dat niet met verliezen kan omgaan
Samenvatting van de scène
Op zijn eerste dag in de nieuwe buurt zag de zesjarige Xiao Lei kinderen voetballen in de gemeenschappelijke ruimte. Als nieuwkomer bood hij enthousiast aan om keeper te zijn. Aanvankelijk maakte Xiao Lei verschillende reddingen, danste hij van vreugde en riep hij zijn moeder om te komen kijken.
Maar al snel werd zijn doel doorbroken. Toen hij één schot niet kon redden, kon hij geen enkele meer stoppen. Xiao Lei gooide zijn pet opzij en rende huilend naar zijn moeder, met een verontwaardigde blik op zijn gezicht: "Voetbal is niet leuk! Ik speel niet meer!Laten we naar huis gaan, mama!" Wat moest Xiao Lei's moeder doen?
Succesvolle aanpak
Geconfronteerd met haar duidelijk gefrustreerde en neerslachtige kind, veegde Xiao Lei's moeder zachtjes zijn tranen weg. In plaats van naar huis te rennen, vroeg ze: "Waarom? Had je het net niet leuk?" Xiao Lei voelde zich diep gekrenkt: "Ze pesten me. Ik speel niet meer met ze."
"Is dat zo?" Mama keek Xiao Lei ernstig aan. "Maar mama heeft niet gezien dat ze je pestten. Waren ze echt zo goed? Heb je net niet een paar schoten gered? Je rende heel snel en speelde geweldig!" Xiao Lei antwoordde, niet om onder te doen: "Dus er was geen reden om te verliezen."
Mama glimlachte: "Dat is jammer.Als je nog een keer zou kunnen spelen, hoe zou je dan kunnen voorkomen dat ze scoren?" "Door nog sneller te rennen!" antwoordde Xiao Lei. "Dan ren je de volgende keer gewoon sneller, oké?" Xiao Lei mopperde: "Ik denk het wel!" "Dus, lieverd, wil je nog een keer spelen? Het is niet eerlijk om zo te verliezen!" Xiao Lei knikte. "Ja, deze keer ga ik zeker winnen!"
Casusanalyse
In dit geval ervoer het kind aanzienlijke psychologische frustratie. Wanneer een kind zich gefrustreerd voelt, is gepaste troost absoluut essentieel. Op zulke momenten moet de ouder eerst begrip tonen voor de gevoelens van het kind.
Zodra de emoties van het kind zijn gekalmeerd, leg dan de redenen voor het verlies uit, waarbij u het belang van het volgen van de regels benadrukt en hoe deze beter kunnen worden toegepast. Stimuleer tegelijkertijd actief de interesse van het kind om opnieuw aan het spel deel te nemen.
2. Het angstige kind dat 'niet tegen zijn verlies kan'
Samenvatting van het scenario
Nini, zes jaar oud, leerde schaken van haar vader. Binnen een paar maanden versloeg ze haar grootvader, die al tientallen jaren schaakte. Iedereen prees haar intelligentie.Maar sindsdien is Nini een kind geworden dat 'alleen maar kan winnen, niet verliezen'. Dit doorgaans goedgehumeurde kind barst in tranen uit als ze een spel verliest, mokt en negeert iedereen. Haar grootvader heeft zijn toevlucht genomen tot haar elke keer te laten winnen om haar te sussen.Haar vader maakte zich grote zorgen. Hoe kon dit zo doorgaan? Als ze niet eens één partij kon verliezen, wat zou ze dan als volwassene bereiken?
Succesvolle strategieën
Strategie 1: Laat haar een paar partijen verliezen en win dan op gepaste wijze één partij.
Maak tijd vrij om met haar te spelen. Laat haar eerst een paar keer winnen – ze zal natuurlijk heel blij zijn.Grijp het moment aan om zelf een partij te winnen en leg dan uit: "Je kunt niet altijd winnen met schaken. Winnen komt door vaardigheid. Thuis laat iemand je misschien winnen, maar hoe zit het als je met vriendjes op de kleuterschool speelt? Zullen zij altijd toegeven? Bij elke wedstrijd hoort winnen en verliezen. Niemand zal je voor altijd laten winnen. Als je altijd vertrouwt op anderen die toegeven, is het niet eervol, zelfs als je wint. Anderen kunnen op je neerkijken."
Strategie 2: Grijp het moment en gebruik voorbeelden op een verstandige manier.
Hoewel kinderen nog jong zijn, kunnen ze begrijpen dat winnen en verliezen deel uitmaken van het leven en dat verliezen niet per se slecht is. Ouders kunnen het verhaal van "De oude man en het paard" vertellen – hoe tegenslag kan omslaan in geluk. Breng het in verband met voorbeelden uit het dagelijks leven van het kind om het te helpen begrijpen.
Casusanalyse
Als je te maken hebt met kinderen die niet tegen hun verlies kunnen, moet je ze nooit hun gang laten gaan. Laat ze een paar keer verliezen en laat ze dan hun frustratie uiten zonder in te grijpen. Zo zullen ze beseffen dat driftbuien geen zin hebben. Als het kind later om soortgelijke activiteiten vraagt, zoals "schaken", moeten ouders dat onmiddellijk weigeren en duidelijk zeggen: "Ik vind het niet leuk om met je te spelen omdat je bang bent om te verliezen."
Zo beseft het kind dat zijn ongepaste reacties na een verlies de relaties met anderen kunnen schaden, waardoor het geen vrienden meer heeft en niet meer kan genieten. Voor zulke kinderen is het van cruciaal belang dat ze begrijpen wat de gevolgen zijn als ze niet tegen hun verlies kunnen.