„Kto powiedział, że serce źdźbła trawy może odpłacić ciepłem trzech wiosen?” W tym przypadku „trzy wiosny” odnoszą się do pory wiosennej. W starożytności wiosna miała wiele eleganckich alternatywnych nazw. Poznajmy teraz te wyrafinowane terminy związane z wiosną poprzez klasyczną poezję!
Trzy wiosny
Starożytni Chińczycy dzielili pierwszy miesiąc kalendarza księżycowego na wczesną wiosnę, drugi miesiąc na środkową wiosnę, a trzeci miesiąc na późną wiosnę, nazywając je łącznie „trzema wiosnami”.
Ban Gu z dynastii Han napisał w swoim utworze „Oda do góry Zhongnan”: „W porze trzech wiosen, o świcie wczesnego lata, powietrze jest rześkie i czyste, rozciągające się na wszystkie osiem stron świata”. Li Bai z dynastii Tang napisał: „Smutek rozstania należy do trzech wiosen, nasze spotkanie nastąpi w dziesiątym miesiącu”. Song Fanghu z dynastii Yuan napisał w swoim utworze „Walczące przepiórki · Wiosenna wycieczka”:„Delikatne piękno trzech miesięcy wiosny, zielone pasmo wysokich zielonych wzgórz”. Wiersz Liu Dabai „Koniec wiosny”: „Chociaż minęły trzy miesiące wiosny, pewne ślady wiosennego uroku muszą pozostać”. Tutaj „trzy wiosny” niezmiennie oznaczają porę wiosenną. Dziewięć wiosen „Rozkoszne i dziwne jak dziewięć wiosen, pachnące i rześkie jak jesienny mróz” – „dziewięć wiosen” w wierszu Ruan Ji również oznacza wiosnę.
Południowe dynastie, cesarz Yuan z Liang, Złota Wieża: Opowieści o zjawiskach nadprzyrodzonych: „Jej kwiaty przypominają morele, z zielonymi słupkami i jadeitowymi pręcikami. Podczas dziewięciu wiosen dziesięć tysięcy akrów rozkwitło, niczym skrzydła feniksów”. Dynastia Ming, Tang Yin, Oda do krainy złotego proszku: „Jadeitowy basen, rzadki, ale wilgotny, ukazuje swój blask przez dziewięć wiosen; rozszczepione drewno dzieli jego blask, a jego światło rozlewa się na tysiąc mil”.W starożytności dziewięćdziesiąt dni wiosny podzielono na trzy dziesięciodniowe okresy, z których każdy nazywano „wiosną”. W ten sposób cała pora roku znana była jako „dziewięć wiosen”.
Młoda wiosna
„Niech pieśni i wino płyną swobodnie w białych godzinach; z młodą wiosną jako towarzyszką możemy powrócić do domu”. Tutaj „młoda wiosna” odnosi się do zielonej roślinności wiosennej, służąc jako synonim samej pory roku.
Wielkie wezwanie z Pieśni Chu: „Młodość wiosny jest akceptowana, jasny dzień świeci”. Wiatr wchodzący w sosnę Liu Ji z dynastii Ming: „Mówią, że młodość wiosny jeszcze nie przeminęła, nieświadomi, że pachnąca ścieżka jest pokryta głębokim mchem”. W obu przypadkach „młodość wiosny” oznacza wiosnę.
Zielony Yang
Wiosenne światło słoneczne jest delikatne i jasne, dlatego wiosna znana jest również pod piękną nazwą „Zielony Yang”.
W wierszu Chen Zi'anga „Refleksje” wers „Słońce rzadko powraca, a dni Qingyang stają się coraz bardziej mgliste” wykorzystuje „Qingyang” właśnie w tym znaczeniu.
Yangchun
W chińskim regionie Jiangnan wiosna jest honorowana epitetami „Yangchun” i „Yangchun March”.
Li Bai napisał piękny wers: „Wiosna wzywa mnie swoją mglistą scenerią”. Poeta z dynastii Tang, Bu Yi, napisał w „Wierszu pijaka”: „Wiosną pogoda jest łagodna, wszystko kwitnie w pełnym blasku, ale jak radzą sobie ludzie?”. Kong Shangren z dynastii Qing zauważył w „Wachlarzu z kwiatami brzoskwini: urocze miejsce”: „Po audiencji w sądzie zapach pozostaje delikatnie na rękawach; zamienia się lekkie szaty i szkarłatne buty. W dziesiątym miesiącu wiosny kwiaty śliwy już rozkwitły szkarłatnymi płatkami”.
Promienne słońce
Wiosna przynosi łagodne bryzy, ciepłe dni i jasne słońce, stąd jej alternatywna nazwa „Promienne słońce”.
Du Fu napisał: „Rywalizując o pokazanie swoich jasnych barw, rzucają ukradkowe spojrzenia w dni promiennego słońca”. Bao Zhao napisał: „W sezonie kwitnienia brzoskwiń i śliw pod promiennym słońcem ich czyste piękno osiąga doskonałość”.
Pachnąca wiosna
Gdy wiosna się ociepla, trawy kiełkują, drzewa kwitną, a rzadkie kwiaty rywalizują o splendor, dzięki czemu wiosna zyskała eleganckie miano „Pachnącej wiosny”.
Chen Zi'ang napisał: „Samotna sosna pasuje do późnych lat, podczas gdy niezliczone drzewa cenią pachnącą wiosnę”. Lu Ji napisał: „Gwałtowne serce i energiczna jesień, wspaniałe szaty i świeża, pachnąca wiosna”.
Wiosna wzrostu
Wiosna nazywana jest również porą wzrostu, kiedy rośliny kiełkują i kwitną.
Qian Qi z dynastii Tang napisał w swoim wierszu „Wiosenne przedmieścia”: „Wschodni wiatr jest posłańcem ciepła, zwiastującym wzrost każdej trawce i kwiatowi”.