Depresja wymaga natychmiastowego leczenia po jej wykryciu. Nigdy nie lekceważ jej jako zwykłego złego samopoczucia lub drobnej dolegliwości, która ustąpi, gdy powróci radość. Pamiętaj: depresja to nie jest błaha sprawa. W ciężkich przypadkach może stanowić zagrożenie zarówno dla osoby cierpiącej, jak i dla innych. Osoby z poważnymi zaburzeniami depresyjnymi mogą mieć myśli samobójcze, prowadzące do samookaleczeń.Mogą nawet próbować zabrać ze sobą inne osoby, wierząc, że jest to forma wyzwolenia. Objawy depresji 1. Utrata apetytu Osoby cierpiące na depresję często tracą zainteresowanie wszystkim, w tym jedzeniem. Nawet ich ulubione potrawy mogą nie pobudzać apetytu.Osoby cierpiące na ciężką postać choroby mogą nawet nie jeść przez kilka dni, kierowane całkowitym brakiem apetytu i brakiem zainteresowania jedzeniem. Długotrwałe niedożywienie prowadzi do bladości, apatii i postępującej utraty wagi. Pacjentki mogą doświadczać braku miesiączki, ponieważ niewystarczająca ilość składników odżywczych uniemożliwia odpowiednią produkcję krwi. Niewystarczające ukrwienie zaburza przepływ menstruacyjny, ostatecznie zatrzymując miesiączkę.
2. Spowolnione myślenie
Osoby cierpiące na depresję często niechętnie się wypowiadają i rzadziej komunikują się z innymi. Odpowiedzi na pytania mogą być opóźnione, ponieważ pozostają one pogrążone we własnych myślach. Pacjenci mogą wycofać się w milczenie i bezczynność, sprawiając wrażenie sztywnych lub nie reagujących.
3. Zaburzenia snu
Wzorce snu u osób cierpiących na depresję są skrajne: albo nadmierna senność, w której osoba czuje się ciągle zmęczona, niezależnie od tego, ile odpoczywa, albo nocna bezsenność, w której sen jest nieosiągalny. Osoby cierpiące na bezsenność często doświadczają gonitwy myśli, czasami obejmujących myśli samobójcze.
Wewnętrzny głos wydaje się szeptać: „Śmierć kończy cierpienie, śmierć przynosi ukojenie — chodź ze mną”. Myśli samobójcze nie ustępują, a śmierć postrzegana jest jako ostateczna ucieczka.
4. Utrzymujący się obniżony nastrój
Depresja pogrąża osoby w stanie głębokiego przygnębienia. W ciężkich przypadkach mogą one stracić wszelki kontakt z emocjami zewnętrznymi, a jednocześnie nie być w stanie regulować własnych.Tracą zainteresowanie wszystkim, codziennie pogrążając się w smutku, czując się całkowicie bezwartościowi i niekochani.
Ta psychiczna udręka okazuje się bardziej dotkliwa niż ból fizyczny. W rezultacie myśli samobójcze powracają nieustannie, czasami kończąc się próbami samobójczymi. W najcięższych przypadkach działania samobójcze stają się mimowolne; bez nadzoru osoba ta może łatwo dokonać samobójstwa.
Kluczowe kwestie w leczeniu ciężkiej depresji
1. Unikaj alkoholu
Niektórzy uciekają się do picia alkoholu, gdy czują się przygnębieni, wierząc, że łagodzi on smutek. Jednak odurzenie jedynie maskuje problemy i kłopoty. Chociaż można odczuwać chwilową ulgę, problemy pozostają nierozwiązane. Po wytrzeźwieniu trzeba ponownie zmierzyć się z tymi trudnościami, często z jeszcze większym cierpieniem.W końcu emocje te wybuchną. Dlatego jeśli czujesz się przygnębiony, powstrzymaj się od picia. Zamiast tego rozważ wyjście na spacer, aby oczyścić umysł.
2. Uprawiaj umiarkowaną aktywność fizyczną
Aktywność fizyczna jest niezbędna do rozluźnienia mięśni i osiągnięcia lepszego relaksu. Tylko wtedy, gdy całe ciało jest w stanie relaksu, można uniknąć ciągłego napięcia nerwowego.Rozważ spacery wcześnie rano lub po kolacji, zapisanie się na siłownię, aby uprawiać ulubioną aktywność, lub wędrówki po górach.
Oprócz ćwiczeń fizycznych unikaj długotrwałej izolacji w domu. Odkrywaj pobliskie miejsca, jedz posiłki z przyjaciółmi lub angażuj się w wolontariat. Pielęgnuj znaczące relacje, wychodź poza swoją sferę osobistą i naucz się wyrażać i dzielić się swoimi doświadczeniami — przyspiesza to rozproszenie niezadowolenia.