Çocuğunuzun kucaklanmaya ihtiyaç duyduğu 6 an
Encyclopedic
PRE
NEXT
Doğumdan önce, anne karnında bebek, anne vücudunun saran varlığını hisseder. Doğumdan sonra, ebeveynlerin kucaklaması benzer bir yakınlık hissi verir ve çocuğun güvenlik duygusunu geliştirmeye yardımcı olur. Asya'nın en zengin kişisi olan Li Ka-shing, çocukluğunu hatırlayarak bir keresinde derin bir duygu ile şöyle demiştir: "En unutulmaz şey, babamın kucaklamasıdır.Bugüne kadar, istikrarlı ve zarif babamın benimle samimi anlar paylaşırken sık sık duygulanarak beni sıkıca kucaklayıp havaya kaldırdığını canlı bir şekilde hatırlıyorum..." Doğumdan önce, anne karnında bebek anne vücudunun onu saran varlığını hisseder. Doğumdan sonra, ebeveynlerin kucaklaması çocuğun aynı yakınlık hissini deneyimlemesini sağlar ve güvenli bir aidiyet duygusu geliştirmesine yardımcı olur.
Psikoloji, çocukluk döneminde ebeveynlerinin kucaklamasını az alan bireylerde gelişebilen, sevgi, ilgi ve rahatlık için gizli bir özlem olan "cilt açlığı" terimini tanımlar. Bu özlem aşırı derecede yoğunlaştığında, patolojik duygusal bağımlılık olarak ortaya çıkabilir.Tersine, bebeklikten itibaren bol miktarda cilt teması yaşayan çocuklar, yetişkinlikte daha iyi performans gösterme eğilimindedirler; daha fazla duygusal denge, özgüven ve başkalarına karşı bakım kapasitesi sergilerler. Dahası, sarılmak doğal bir stres giderici görevi görür. ABD'deki Emory Üniversitesi'nden yapılan bir araştırma, çocukluk döneminde sık sık sarılmanın, bireylerin yetişkinlikte stresi daha iyi yönetmelerini sağladığını göstermektedir. İtalya'da yapılan bir araştırma, ebeveynleri tarafından düzenli olarak kucaklanan çocukların depresyona daha az yatkın olduklarını ve zorluklarla başa çıkma konusunda daha fazla özgüven sergilediklerini ortaya koymaktadır.Amerikalı psikolog Dr. Harold Fosdick, kucaklamanın çocukların psikolojik dayanıklılığını artırdığını ve daha fazla güç kazandırdığını gözlemlemiştir. Çocuklar özellikle aşağıdaki anlarda ebeveynlerinin sevgisine ihtiyaç duyarlar:
1. Doğumdan hemen sonra. Uluslararası araştırmalar, annelerin yeni doğan bebeklerini ilk bir saat içinde kucaklayarak cilt teması kurmaları gerektiğini göstermektedir. Bu, bebeklerin stres tepkilerini azaltır, ağlamayı en aza indirir, uykuyu teşvik eder ve sağlıklı gelişimi destekler.Ayrı bir araştırma, doğumdan iki aylık olana kadar dokunma terapisi alan bebeklerin, bu tür bir stimülasyon almayanlara göre 7,4 puan daha yüksek Zihinsel Gelişim Endeksi (MDI) sergilediğini göstermektedir.
2. Ağladıkları zaman. Ağlamak, korku, yaralanma, açlık veya hayal kırıklığı gibi karmaşık duyguları gizleyen temel bir insan içgüdüsüdür.Çocukların ifade yetenekleri yeterince gelişmediğinden, ebeveynlerin ağlamalarının gerçek nedenini hızlı ve doğru bir şekilde anlamaları zor olabilir. Bir bebek ağladığında, bakıcılar önce açlık veya kirli bez gibi fizyolojik ihtiyaçları kontrol etmelidir. Daha büyük çocuklar için, ebeveynler onların özel ihtiyaçlarını sormalıdır. Çocuk kendini haksızlığa uğramış hissediyorsa, çömelip onu kucaklamak ona güven ve güvenlik hissi verebilir.
3. Uyanınca. Yetişkinlerin "sabah uyuşukluğu" yaşadığı gibi, çocuklar da uyanınca kendilerini kaybolmuş hissedebilirler, tanıdık çevreleri yabancı gelince bir kayıp hissi yaşayabilirler. Böyle durumlarda ebeveynler, bebeklerini kucağında dolaştırarak etrafı gösterip uyanma uyuşukluğunu çabucak atlatmalarına yardımcı olabilirler.
4. Hayal kırıklığı yaşadıklarında.Bebekler yüksek seslerden korkarsa, yürürken tökezlerse veya küçük çocuklar öğrenme veya sosyal etkileşimlerde başarısızlık yaşarsa, ebeveynlerin kucaklaması en büyük duygusal sığınak görevi görür. Bu, onların hassas kalplerini yatıştırır ve son zamanlarda yaşadıkları tatsızlıkları hızla unutmalarına yardımcı olur. Zamanında teselli edilmezlerse, çocuklar ezici baskıyla tek başlarına yüzleşmek zorunda kalırlar. Zamanla bu, ilgisizlik veya bencillik gibi istenmeyen özelliklerin gelişmesine neden olabilir.
5. Tanıdık olmayan ortamlarla karşılaştıklarında. Yaklaşık altı aylık olduklarında, bebekler yabancı kaygısı geliştirmeye başlar ve tanıdık olmayan insanlara veya ortamlara direnir. Kreşe başlamak üzere olan çocuklar için yeni ortamlar, akranlar ve rutinlerle karşılaşmak bir 'sınav' gibi hissettirebilir. Böyle zamanlarda ebeveynler çocuklarını kucaklamalı ve duruma alışana kadar yetişkinlerin kucağından ayrılmamaları için onları cesaretlendirmelidir.
6. Ayrılıklar sırasında. Modern yaşamın hareketliliği, ister kısa ister uzun süreli olsun, ebeveynler ve çocuklar arasında kaçınılmaz olarak ayrılık dönemlerine yol açar. Ebeveynlerin iş seyahatleri veya bir ebeveynin yılbaşı tatili boyunca çalışması gibi durumlar ayrılığı gerektirir. Psikolojik olarak, ayrılık çocuklar için önemli bir duygusal zorluk oluşturur. Yanlış yönetilirse, ayrılık kaygısını tetikleyebilir ve ileride güven sorunlarına yol açabilir. Ayrılırken, ebeveynler çocuklarına sarılmalıdır.
PRE
NEXT