Jak pracownicy umysłowi powinni odpowiednio argumentować?
Encyclopedic
PRE
NEXT
[Scena pierwsza] Słowna potyczka między współpracownikami
„Bum!” Kolejna pięść uderzyła w stół, głośniej niż poprzednia. Tym razem jednak Zhang Yu odpowiedział. Rzucił się do przodu i zadał mocny cios dokładnie w miejsce, w które chwilę wcześniej uderzył jego współpracownik An Sen.„Oszczędź mi wykładu! Statystyki w propozycji są jasne jak słońce. Czy masz pojęcie, jak ryzykowne jest dokonywanie oceny bez stosowania szablonu?”. „Bzdura! Ale ty też nie używasz zbytnio mózgu – te parametry oceny są tak niskie, że czy w ogóle odzwierciedlają rzeczywistość...?”.
[Analiza ekspercka]Małe spory pomagają wypełnić luki komunikacyjne
Kiedy między współpracownikami pojawiają się nieporozumienia dotyczące konkretnych kwestii związanych z pracą – nie mające na celu celowego poniżania lub umniejszania drugiej strony – takie wymiany zdań nie muszą prowadzić do wrogości. Mogą one natomiast ułatwić dokładną komunikację i rozwiązywanie problemów.Stanowcze stanowisko jednej strony natychmiast przyciąga pełną uwagę i uwagę drugiej strony, zapobiegając załamaniu komunikacji i spowolnieniu koordynacji spowodowanym milczeniem lub kompromisem. Biorąc pod uwagę ich równą pozycję zawodową, wymiana zdań może być burzliwa, ale nigdy nie może przerodzić się w kontakt fizyczny, przekształcając „kłótnię” w „bójkę”.
[Scenariusz drugi] Podwładny konfrontuje się z przełożonym
Zhang Lin podszedł uroczyście do biurka kierownika, podsunął Markowi dokument i zażądał: „Propozycja, którą dodałem podczas spotkania dwa dni temu, została zatwierdzona. Dlaczego nie została uwzględniona w ostatecznym raporcie? Proszę się wytłumaczyć!”. „Po dokładniejszym rozważeniu okazała się nieodpowiednia”. „Czy nieodpowiedniość uzasadnia arbitralne pominięcia? To sprawia, że spotkanie jest stratą czasu dla wszystkich...
[Analiza ekspercka]Bezpośrednie oskarżenia i skargi przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego
Relacje między przełożonymi a podwładnymi nie opierają się na absolutnym posłuszeństwie i nierówności. Kiedy pracownicy i kierownictwo nie zgadzają się ze sobą lub kiedy pracownicy czują się niesprawiedliwie traktowani, dopuszczalne jest wyrażanie zdecydowanych opinii lub niezadowolenia poprzez „kłótnie”.Należy jednak zachować umiar w używaniu języka — unikać nieustannych oskarżeń, a zamiast tego wyjaśnić okoliczności i zbadać przyczyny. Takie podejście faktycznie sprzyja wzajemnemu zrozumieniu i współpracy między przełożonymi a podwładnymi.
[Scenariusz trzeci]Ostra krytyka podwładnych
„Odebranie premii jest zgodne z ustalonymi procedurami. Nie zawieszenie cię w obowiązkach jest już wyrazem łagodności”.
„Dlaczego karzesz tylko jedną osobę, skoro błąd popełnił cały zespół!”
„Cóż, dam ci szansę, abyś wyjaśnił wszystko!” Shen Hong zaczął opowiadać całą historię z oburzeniem. Ran Jie, jego przełożony, słuchał uważnie, nie przerywając, z marszczonymi brwiami...
[Skuteczne przeciwdziałanie] Daj podwładnym możliwość wypowiedzenia się
Jako przełożony nie należy postrzegać skarg lub sprzeciwów podwładnych jako podważania swojej władzy. Należy natomiast dać im możliwość i prawo do wyrażenia swoich obaw. Naucz się słuchać i ponownie oceniać sytuację, podczas gdy oni wyrażają swoje opinie. Jednocześnie zachowaj elastyczność językową i unikaj dyktatorskich stwierdzeń; pozwól podwładnym na przedstawianie wyjaśnień i kontrargumentów.
Kultura chińska kładzie nacisk na utrzymywanie „harmonii we wszystkich sprawach”; nawet gdy ludzie są niezadowoleni, rzadko angażują się w bezpośrednią konfrontację. Od dawna „kłótnia” jest uważana za najgorszy sposób postępowania. Wielu nie ośmiela się kłócić z przełożonymi, nie chce kłócić się z kolegami i gardzi kłótniami z podwładnymi. W tej atmosferze nadmiernej powściągliwości i sztucznie utrzymywanego spokoju w miejscu pracy rzeczywistość stopniowo ulega zniekształceniu.
Zamiast nadmiernie się powstrzymywać, co prowadzi do blokad komunikacyjnych i wzajemnej nieufności, lepiej nauczyć się „kłócić” szczerze i spontanicznie. Pani Wen stwierdza: „O ile nie wiąże się to ze złośliwymi atakami lub szkodzeniem reputacji innych osób, odpowiednie i bezpośrednie wyrażanie niezgodności z czyjąś opinią lub krytyka jego podejścia jest formą kłótni, którą można zrozumieć i która może istnieć z zachowaniem uczciwości”.
PRE
NEXT