Nadeszła letnia pora szczytu konsultacji okulistycznych. Wśród grupy dzieci z krótkowzrocznością wyróżniała się jedna dziewczynka. Nie ze względu na urodę, ale na grube okulary. Dwie soczewki przypominały dna szklanych butelek, zasłaniając połowę jej twarzy.Badanie wykazało, że dziewczynka cierpiała na krótkowzroczność powyżej 1000 dioptrii, co klasyfikowało ją jako dziecko z ekstremalną nadwzrocznością. Jej skorygowana ostrość wzroku w prawym oku wynosiła zaledwie 0,3 (około 2 cm², co odpowiada rozmiarowi monety pięciocentowej), podczas gdy lewe oko mogło rozróżnić jedynie liczbę palców trzymających się przed nim.
(Okulary dla osób z ekstremalną krótkowzrocznością)
Rodzi to kilka pytań:
Czy rozumiesz różnicę między wysoką krótkowzrocznością a ekstremalną krótkowzrocznością?
Czy znasz objawy związane z ekstremalną krótkowzrocznością?
Czy znasz potencjalne zagrożenia związane z ekstremalną krótkowzrocznością? Czy może ona prowadzić do ślepoty?
Jakie środki ostrożności należy podjąć w przypadku ekstremalnej krótkowzroczności?
Dzisiaj okulista odpowie na te pytania jedno po drugim.
Wysoka krótkowzroczność oznacza wadę refrakcji ≥ -6,00 D (sześćset stopni lub więcej). Bardzo wysoka krótkowzroczność oznacza wadę refrakcji ≥ -10,00 D (tysiąc stopni lub więcej), która nie tylko wpływa na widzenie, ale także powoduje liczne powikłania.
I. Dno oka w kształcie plamki lamparta
W przypadku bardzo wysokiej krótkowzroczności gałka oczna wydłuża się, przybierając kształt kuli. Wydłużenie to powoduje ścieńczenie dna oka, które staje się gąbczaste i podatne na rozdarcia. W miarę jak siatkówka staje się coraz cieńsza, nabiera wyglądu przypominającego plamkę lamparta (dno oka w kształcie plamki lamparta).
(Dno oka w kształcie lamparta)
II. Mętki
Podczas tego wydłużania się rozciąga się ciało szkliste — pierwotnie bezbarwny, bezwonny żel. Część tego żelu stopniowo ulega upłynnieniu, co nazywa się upłynnieniem ciała szklistego.W przypadku pogorszenia się stanu galaretki i jej zmętnienia (zwyrodnienie i zmętnienie ciała szklistego) w polu widzenia mogą pojawić się ciemne cienie przypominające komary, co określa się mianem „mętów”.
III. Krwotok siatkówkowy
W przypadku ciężkiej krótkowzroczności gałka oczna powiększa się. Ponieważ zewnętrzna ściana gałki ocznej nadal rośnie, ściana wewnętrzna nie nadąża za tym procesem. Może to spowodować pęknięcie naczyń włosowatych, prowadząc do krwotoku siatkówkowego. Powoduje to zniekształcenie widzenia, uczucie, że coś zasłania pole widzenia, a nawet nagłą utratę ostrości widzenia.
IV. Odwarstwienie siatkówki i ślepota
Wraz z postępującym ścieńczeniem siatkówki w przypadku wysokiej krótkowzroczności mogą pojawić się pęknięcia, dziury lub zwyrodnienia (dystrofia siatkówki). Ciężkie przypadki mogą prowadzić do odwarstwienia siatkówki. Powoduje to nie tylko poważne upośledzenie widzenia, ale może również prowadzić do ślepoty.
Podsumowując, zapobieganie krótkowzroczności u dzieci ma ogromne znaczenie. W przypadku osób już dotkniętych tą wadą wzroku niezbędna jest czujność, aby zapobiec postępowi do wysokiej krótkowzroczności lub nawet nadwzroczności.
Najważniejsze wskazówki:
Przepisanie odpowiednich okularów
Dzieci z krótkowzrocznością muszą przejść kompleksowe badania okulistyczne, w tym ocenę stanu siatkówki i długości osiowej, a następnie naukową refrakcję medyczną, aby zapewnić przepisanie odpowiednich okularów.
Unikanie forsownych aktywności
Ponieważ oczy z wysoką krótkowzrocznością są bardziej wrażliwe, należy unikać uprawiania intensywnych sportów, takich jak jazda na rollercoasterze, podnoszenie ciężarów, koszykówka czy nurkowanie. Takie aktywności wiążą się z podwyższonym ryzykiem odwarstwienia siatkówki.
Dbanie o oczy
Należy unikać ciężkiej pracy fizycznej i długotrwałej pracy w bliskiej odległości. Należy przyjąć naukowo uzasadnione nawyki dotyczące korzystania z oczu.
IV. Regularne badania kontrolne.
Regularne badania okulistyczne są niezbędne do monitorowania długości osiowej, zmętnienia ciała szklistego, stanu siatkówki oraz obecności rozdarć lub odwarstwień siatkówki. W przypadku wystąpienia objawów, takich jak pogorszenie wzroku, zniekształcenie widzenia lub zaburzenia pola widzenia, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w celu wczesnego wykrycia, diagnozy i leczenia.