İşyerinde Kıskançlık: Acı Çeken Kişi Sizsiniz
Encyclopedic
PRE
NEXT
Hayat nadiren planlandığı gibi gider; çok az kişi sürekli sorunsuz bir hayat sürer. "Her şeyin mükemmel gitmesi" kavramı, iyi niyetli bir duygu olarak kalır.
İş yerinde, her birimiz aksilikler, başarısızlıklar ve cazip tekliflerle karşılaşırız. Memnuniyeti geliştirmek, bizi gereksiz sıkıntılardan ve üzüntülerden kurtarabilir.
Eski bir atasözü çok yerinde bir şekilde şöyle der: Bir insanın ömrü sadece otuz altı bin gündür; binlerce konağa sahip olsanız da, uyumak için üç fitlik bir alan yeterlidir. Düşündüğümüzde, bu sözün derin bir gerçeği yansıttığı görülür.
Daha az arzu ve daha fazla memnuniyetle, hayatımız sürekli güneş ışığıyla yıkanacak, kalbimiz nazik esintilerle sonsuza kadar ferahlayacak!
İkincisi, yaygın insan zihniyeti
Sevinç nedenleri çok çeşitlidir, ancak hoşnutsuzluk genellikle tek bir kaynaktan kaynaklanır: kendine çok yüksek beklentiler koymak. İş yerinde, bazıları "büyük sorumluluklar, büyüklüğe mahkum olanlara verilir" diye inanır ve bu nedenle yüksek hedefler koyar ve "yüksek hırslar" besler.Gerçekte, bu tür hırsların ve yüksek ideallerin çoğu kişisel koşullar ve yeteneklerden kopuktur. Bu da kaçınılmaz olarak sürekli bir hoşnutsuzluk yaratır.
Bu nedenle, iş yerinde daha gerçekçi bir bakış açısı benimsemek, yani "sıradan insanın zihniyetini" benimsemek daha akıllıca olacaktır. Ulaşılabilir hedefler belirleyin veya isteklerinizi gerçek kapasitenizle uyumlu hale getirin. Bu, her başarımızda umut bulmamızı ve başarının sevincini tatmamızı sağlar.Zamanla, neşeli bir mizaç doğal olarak kök salacaktır. "The Ordinary Man" şarkısının çok yerinde bir şekilde ifade ettiği gibi: "Sen ve ben, bu fani dünyada yaşayan sıradan insanlarız." Bu hayatta, "sıradan varlığımızı" "sıradan bir zihniyet" ile görmeliyiz. Üçüncüsü, algılanan rakipleri en aza indirin. İş yerinde, birçok kişi bilinçli veya bilinçsiz olarak meslektaşlarını profesyonel "rakipler" olarak görür ve kendilerini sürekli bir rekabet gerilimi içinde tutar.
Gerçekte, işyerinde hayal edildiğinden çok daha az düşman vardır ve başkalarını sürekli olarak rakip olarak görmek için pek bir neden yoktur. Sakin bir zihniyet benimseyerek, başkalarını "rakip" olarak görmekten "müttefik" olarak görmeye geçin ve "uyum her şeyden önemlidir" ilkesini savun. Sonuçta, işbirliği yoluyla elde edilen ilerleme, çatışma yoluyla elde edilenden her zaman daha hızlıdır.
Dahası, kişi kendini başkalarının yaşam biçimlerine veya gidişatlarına uydurmaya çalışmak yerine, kendi güçlü yanlarını fark etmeye odaklanmalıdır. Kişisel bağımsızlığı ve bütünlüğü korumak, başarılı bir yaşamın temelini oluşturur.
Dördüncüsü, başkalarına karşı hoşgörü gösterin.
Bir psikologun gözlemlediği gibi: "Karşılaştırma yapmaya eğilimli kişiler, kendi yetenekleriyle sınırlı olduklarında, genellikle en yakınlarına kendi özlemlerini yansıtırlar – kimisi kocasının başarısını, kimisi oğlunun mükemmelliğini umut eder."
Bu tür "beklentiler" karşılanmadığında, kaçınılmaz olarak derin bir hayal kırıklığı, hatta tam bir umutsuzluk getirir. Her insanın kendi hayatı ve yolu vardır; atasözünde de söylendiği gibi, "Herkesin kendi hırsı vardır." Öyleyse neden kendi fikirlerini başkalarına dayatmaya ısrar edelim? Bu sadece akılsızca değil, aynı zamanda gerçekçi de değildir.
PRE
NEXT