Gerçek Ölüm
 Encyclopedic 
 PRE       NEXT 
Bir ressam olarak zaten oldukça başarılıydı. Sergileri yurtdışına taşınmış, resimleri birbiri ardına satılmış ve menajeri ona büyük saygı duyuyordu. Yine de yeterince başarılı olmadığını düşünüyordu. En ünlü ressam değildi, eserleri en yüksek fiyatlara satılmıyordu; hedefleri hâlâ uzaktaydı. Hedefi, zamanının en ünlü ressamı olmak ve her tuvalinin en yüksek fiyata satılmasıydı.O gün, menajeriyle düşüncelerini paylaşarak, reklam amaçlı gösterilerle ününü artırabilir mi diye sordu. Menajeri, ressamların film yıldızlarının aksine, genellikle bu tür taktiklere güvenerek ünlerini artıramayacaklarını, ancak bazı yöntemlerin var olduğunu açıkladı. Bunu duyunca, ressam canlandı ve hemen bu yöntemlerin ne olduğunu sordu. Menajeri, ününü artırmak ve resimlerinin değerini yükseltmek için sahte ölüm numarası yapmayı önerdi. Bu, uygulanabilir bir yaklaşım gibi görünüyordu.Sanat dünyası, gerçekten de ölümün yaşamdan daha tercih edilebilir olduğu bir yerdi. Vefat eden ressamlar her zaman daha büyük ün kazanır ve eserleri daha değerli hale gelirdi. Sonuçta, bir sanatçı öldüğünde, üretimi tamamen dururdu; resimlerinin değer kazanması çok doğaldı. Bu plana katıldı. Böylece, menajeriyle birlikte seyahate çıktı ve ardından uzak dağlarda kaldı. Döndüğünde, menajeri ressamın ailesine onun ölümünü bildirdi. Bu trajik haberi duyan aile, kederle doldu.Kısa sürede, trajik ölümünün haberi her yere yayıldı. Bir gecede, resimleri çok nadir hale geldi ve koleksiyoncular onları elde etmek için birbirleriyle yarışmaya başladı. Hem menajer hem de aile, sanatının değerinin artmasıyla zengin oldular. Peki ya o? Dağlarda yalnız kaldı, resim yapamadı, hayatı neşeden yoksun oldu.Günler geçtikçe, bu duruma daha fazla dayanamadı. Diğerleri onun öldüğüne inandıkları için ününün arttığını ve resimlerinin değerli hale geldiğini düşünerek, fark edilmeden eve dönmeye karar verdi. Öyle de yaptı. Ailesi onu görünce çok şaşırdı. Nedenini öğrenince, ona "Ne evde yaşayabilirsin, ne de tekrar resim yapabilirsin" dediler."Burada yeterince uzun kalırsan, insanlar seni keşfedecek. O zaman sadece itibarın mahvolmakla kalmayacak, resimlerin de değersiz hale gelecek. Resim de yapamazsın. Çok fazla resim yaparsan, insanlar şüphelenmeye başlayacak ve sonunda başın belaya girecek." Ailesi onu evde istemiyordu, hatta akrabalık ilişkilerini bile kesmişti, bu da onun kalbini kırdı. Tek seçeneği bir kez daha kaçmaktı.Uzak dağlara dönmek istemiyordu; yalnızlık ölümden beterdi. Şehirde başı eğik yürümek, utanç içinde yaşamak, tanıdıklarından kaçmak zorundaydı. Bir gün, artık dayanamayarak televizyon kanalına sığındı. O gün onu filme aldılar ve akşamüstü hikayesi yayınlandı. Bir gecede herkes onun sahte ölümünü öğrendi.Herkes onu kınadı. O andan itibaren, resimleri tüm değerini yitirdi, itibarı zedelendi, ancak yeniden resim yapabilir ve dünyayla yüzleşebilirdi. Böylece mutluluğu buldu. Daha sonra, öne çıkmaktan pişman olup olmadığı sorulduğunda, "Hiç de değil. Bir ressam olarak, lekelenmiş itibarımı ve değersiz resimlerimi kaldırabilirim, ama resim yapmamayı kaldıramam" diye cevap verdi.Bir ressam için resim yapmamak gerçek ölümdür. Onun sözleri, neden cesurca ortaya çıktığını açıklayarak aniden her şeyi netleştirdi. Bir insan ancak mesleği içinde gerçek anlamda yaşayabilir. Sevdiği şeyi yapamıyorsa veya sevdiği şeyden zevk alamıyorsa, o kişi zaten ölmüştür.
 PRE       NEXT 

rvvrgroup.com©2017-2026 All Rights Reserved