„Doktorze, ja też mam grupę krwi A! Proszę natychmiast przetoczyć krew mojemu synowi!” Sceny, w których krewni oddają sobie krew po wypadkach, wydają się powszechne w serialach telewizyjnych. Jednak ostatnio post na Weibo, w którym stwierdzono, że „krewni w linii prostej nie mogą oddawać sobie krwi, ponieważ transfuzje mogą powodować powikłania, a śmiertelność wynosi 90%”, wywołał gorącą debatę w Internecie.Czy krewni nie mogą więc oddawać krwi? A czy może to nawet grozić śmiercią? Czy twierdzenie to ma podstawy naukowe? Wczoraj nasz reporter skonsultował się z Pan Xiaoliangiem, dyrektorem Oddziału Transfuzji Krwi w Pierwszym Szpitalu w Hangzhou. Dyrektor Pan potwierdził, że krewni w linii prostej rzeczywiście nie mogą oddawać sobie krwi. Chociaż wpis na Weibo ma pewne podstawy naukowe, jego sformułowanie jest nieprecyzyjne i nie należy go interpretować w uproszczeniu jako „90% śmiertelność w przypadku transfuzji krwi między krewnymi w linii prostej”.
Wyjaśnienie eksperta
„Przetoczenia krwi między krewnymi mogą wywołać reakcje immunologiczne, w tym potencjalnie chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD) – jedno z najpoważniejszych powikłań transfuzji”.Dyrektor Pan Xiaoliang przedstawił uproszczoną analogię: transfuzja wprowadza do organizmu biorcy liczne „obce elementy” pochodzące od dawcy. Antygeny krewnych są do siebie podobne, a w połączeniu z osłabionym układem odpornościowym biorcy elementy te mogą pozostać niewykryte.„Intruzi” mogą wówczas wykorzystać okazję, aby „przejąć pozycję gospodarza”, namnażając się i rozprzestrzeniając w organizmie biorcy, a następnie atakując narządy, takie jak szpik kostny.
„Stan ten objawia się zazwyczaj około tygodnia po transfuzji, powodując poważne zaburzenia czynności wątroby, nudności, biegunkę oraz rozległe wysypki lub pęcherze na skórze lub błonach śluzowych.„Dyrektor Pan wyjaśnił, że chociaż częstość występowania jest stosunkowo niska i wynosi 0,1–1%, międzynarodowe dane kliniczne wskazują na wyższą częstość występowania wśród bliższych krewnych. W szczególności ryzyko wzrasta dziesięciokrotnie do dwudziestokrotnie wśród krewnych pierwszego stopnia, takich jak rodzice i potomstwo. Obecnie nie ma skutecznego leczenia, a śmiertelność sięga 90%.
Dlatego najbezpieczniejsza transfuzja krwi powinna odbywać się między bliźniętami jednojajowymi, ponieważ mają one identyczne grupy krwi.
Dlaczego bezpośredni krewni nie powinni oddawać sobie krwi?
Bezpośredni krewni nie powinni oddawać sobie krwi
W zeszłym tygodniu Wang Yujing, funkcjonariusz Biura Bezpieczeństwa Publicznego Wuyi w Jinhua w prowincji Zhejiang, opublikował na swoim osobistym mikroblogu następujący wpis: „Bezpośredni krewni nie powinni oddawać sobie krwi – telewizyjne seriale wprowadziły nas w błąd!”. Scenariusze, w których krewni przetaczają sobie krew w nagłych wypadkach, są powszechne w serialach telewizyjnych.Jednak eksperci wyjaśniają, że zakaz ten wynika z podstawowej wiedzy medycznej. Transfuzje krwi między bliskimi krewnymi wiążą się ze znacznym ryzykiem powikłań związanych z transfuzją, a częstość ich występowania wzrasta wraz z biologicznym pokrewieństwem – osiągając śmiertelność sięgającą nawet 90%. Mężowie nie powinni oddawać krwi swoim żonom, ponieważ może to wywołać chorobę hemolityczną noworodków.
Ten post na Weibo został szybko udostępniony i omówiony przez internautów, uzyskując 30 807 udostępnień i 4510 komentarzy w ciągu kilku dni. Większość internautów przyznała, że widziała transfuzje krwi między krewnymi w serialach, ale nie była świadoma związanego z tym ryzyka; niektórzy mieli nadzieję, że eksperci wyjaśnią prawdę; mniejszość kwestionowała autentyczność postu, domagając się dowodów.
Czy świeższa krew jest zawsze lepsza do transfuzji?
Wyjaśnienie naukowe
Czym jest grupa krwi?
Aby zrozumieć zawiłości związane z oddawaniem krwi, musimy najpierw poznać podstawy klasyfikacji grup krwi.Grupy krwi różnią się w zależności od osoby. Powszechnie stosowany system grup krwi ABO opisuje różne substancje antygenowe obecne w czerwonych krwinkach. Komórki posiadające antygen A są klasyfikowane jako grupa A; komórki posiadające antygen B jako grupa B; komórki wykazujące zarówno antygen A, jak i B jako grupa AB; a komórki pozbawione zarówno antygenu A, jak i B jako grupa O.
Dawno temu ludzie nie wiedzieli, że krew ma różne grupy, co prowadziło do wielu tragicznych zgonów spowodowanych transfuzjami niezgodnej krwi. Dopiero w 1900 roku tajemnica grup krwi została odkryta przez Karla Landsteinera, patologa z Uniwersytetu Wiedeńskiego w Austrii. Od tego momentu transfuzje kliniczne stały się częścią nauki, dzięki czemu krew ludzka mogła spełniać swoją ważną rolę w ratowaniu życia.
Czy mąż może oddać krew swojej żonie?
Czy internetowe twierdzenie, że oddanie krwi przez męża żonie może spowodować chorobę hemolityczną noworodka, jest prawdziwe? Dyrektor Pan wyjaśnia, że zanim mąż odda krew swojej żonie, należy przeprowadzić próbę krzyżową u męża i żony o tej samej grupie krwi. Jeśli wystąpi reakcja, krew męża nie może być użyta; w przeciwnym razie jest to dopuszczalne.
Pary o tej samej grupie krwi ABO mogą nadal mieć inne niezgodności grup krwi. Jeśli żona otrzyma krew męża, może wytworzyć przeciwciała przeciwko antygenom jego grupy krwi. W czasie ciąży przeciwciała te mogą przedostać się przez łożysko do płodu. Jeśli płód odziedziczy ten antygen grupy krwi po ojcu, może wystąpić hemolityczna choroba noworodków.
Dlatego bezdzietne pary powinny nadal unikać takich transfuzji, gdy tylko jest to możliwe.Jeśli nie planuje się posiadania dzieci, pod warunkiem zgodności grup krwi i odpowiedniej jakości krwi, krew męża może być nadal przetaczana żonie.
Czym dokładnie jest „wspólne oddawanie krwi”?
Kiedy krewny wymaga operacji, szpitale mogą zainicjować program „wspólnego oddawania krwi”. Jednak wiele osób błędnie uważa, że wspólne oddawanie krwi oznacza oddawanie krwi specjalnie dla własnego krewnego.
W rzeczywistości różni się to od bezpośrednich transfuzji krwi między członkami najbliższej rodziny, więc nie ma powodu do publicznego niepokoju. Eksperci wyjaśniają, że gdy pacjent wymaga transfuzji, jego rodzina może oddać krew w banku krwi. Bank następnie wymienia równoważną objętość oddanej krwi na krew dla pacjenta, zamiast podawać bezpośrednio krew krewnego.