Chłopcy i dziewczęta wchodzący w okres dojrzewania często dzielą to doświadczenie: czując się dorośli, pragną dojrzeć z dnia na dzień.Troska rodziców nie rozgrzewa już serca tak jak kiedyś, a ich nagabywanie wydaje się irytujące. Nauczyciele również wydają się stracić w naszych oczach dawną autorytet, nie potrafiąc zrozumieć niczego, co robimy. Nawet koledzy z klasy, którzy kiedyś byli bliskimi powiernikami, nie dzielą się już wszystkim; mamy głowę pełną zmartwień i nie wiemy, komu się zwierzyć.
Nic dziwnego, że nastolatki wchodzące w tę drugą fazę psychologicznego odstawienia od piersi często lamentują: „Nikt mnie nie rozumie!” „Czuję się taka samotna!”
Polecana lektura: 15 cech pięknych dziewczyn w oczach studentów
Dlaczego nastolatki wchodzące w okres dojrzewania czują się szczególnie samotne? Ponieważ okres dojrzewania jest etapem przejściowym między dzieciństwem a dorosłością.W tym okresie zalew informacji o nas samych i społeczeństwie wymaga ciągłej refleksji, co ostatecznie prowadzi nas do określenia celów życiowych. Na początku tej podróży często pozostajemy niepewni co do naszych aspiracji, możliwości i prawdziwej tożsamości.
Społeczeństwo nagle przypisuje nam wiele ról: musimy być zarówno dziećmi, jak i uczniami; wśród rówieśników szukamy akceptacji i sympatii;chcemy zdobyć szacunek i zaufanie dorosłych. Opanowanie sztuki „odgrywania” tych ról w różnych sytuacjach nie jest dla nas łatwym zadaniem. Jednocześnie jednak pragniemy sprawiać wrażenie niezależnych i dojrzałych. W rezultacie pragniemy prowadzić znaczące dyskusje i wymieniać się poglądami z innymi, ale jednocześnie niechętnie otwieramy nasze serca. Jak zauważył niemiecki psycholog Spranger:Nikt nie spogląda z większą tęsknotą ze swojej samotnej komnaty na świat za oknem niż młodzi ludzie; nikt nie pragnie bardziej, w głębokiej samotności, kontaktu ze światem zewnętrznym i zrozumienia go niż nastolatkowie.
To poczucie samotności jest właśnie przejawem rozwijającej się samoświadomości nastolatków. W miarę jak dorastamy, gromadzimy doświadczenia społeczne i pogłębiamy samoświadomość, stopniowo rozwijamy poczucie znajomości siebie, zyskując pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa. Na tym etapie stajemy się zdolni do samodzielnego myślenia, a jednocześnie czerpiemy radość z interakcji z innymi.