Według najnowszych danych epidemiologicznych z Chin ogólna częstość występowania padaczki w tym kraju wynosi 7,0 na tysiąc, a roczna zapadalność wynosi 28,8 na 100 000. Częstość występowania aktywnej padaczki wynosi 4,6%.Na podstawie tych danych szacuje się, że około 9 milionów osób w Chinach cierpi na padaczkę, a 5–6 milionów to pacjenci z aktywną padaczką. Ponadto każdego roku diagnozuje się około 400 000 nowych przypadków. W Chinach padaczka stała się drugim najczęstszym zaburzeniem neurologicznym po bólach głowy.【Wykład naukowy】Opieka nad osobami cierpiącymi na padaczkę zaczyna się od dokładnego zrozumienia naukowego!
Czy padaczka jest zaraźliwa? Oczywiście, że nie, ale błędne przekonania, strach i dyskryminacja związane z padaczką mają wysoce „zaraźliwy” charakter!
Padaczka jest chorobą znaną od dawna. W czasach przednowoczesnych spektakularne objawy napadów nadawały jej aurę zjawisk nadprzyrodzonych. Raport Światowej Organizacji Zdrowia dotyczący padaczki wielokrotnie podkreślał, że padaczka jest chorobą piętnowaną, a osoby nią dotknięte często spotykają się z dyskryminacją, a nawet naruszaniem lub odmawianiem im podstawowych praw.Dlatego walka z padaczką to nie tylko walka z samą chorobą, ale także z negatywnymi emocjami, błędnymi przekonaniami, a nawet dyskryminacją.
W rzeczywistości padaczka jest po prostu powszechną chorobą przewlekłą, której nie należy się bać. Około dwie trzecie pacjentów może kontrolować napady padaczkowe za pomocą leków przeciwpadaczkowych, co pozwala im pracować i żyć jak wszyscy inni.
Padaczka nie jest chorobą zakaźną; jest to nieprawidłowe objawy spowodowane pewnymi czynnikami podstawowymi. Naszym zadaniem jest wspieranie pacjentów w odważnym stawianiu czoła swojej chorobie, poprawianiu jakości życia i ułatwianiu im ponownej integracji ze społeczeństwem.【Wykład naukowy】Związek między padaczką, snem i zaburzeniami snu?
Sen stanowi istotny element codziennego życia. Wśród pacjentów z padaczką częstość występowania zaburzeń snu jest dwa do trzech razy wyższa niż w populacji ogólnej, co wskazuje, że zaburzenia snu są stosunkowo powszechne w tej grupie.
Padaczka i sen wzajemnie na siebie wpływają i są od siebie zależne. Z jednej strony brak snu może obniżyć próg drgawkowy, zwiększając częstotliwość napadów, z drugiej strony napady padaczkowe mogą zakłócać cykl czuwania i snu oraz architekturę snu, tworząc błędne koło.
Wpływ padaczki na sen
Struktura snu pacjentów z padaczką jest niestabilna, szczególnie u osób z źle kontrolowanymi napadami lub epizodami nocnymi. Polisomnografia ujawnia skrócenie całkowitego czasu snu, wydłużenie latencji snu, fragmentację wzorców snu, zmniejszenie efektywności snu,zwiększoną liczbę przejść między fazami snu, częstsze budzenie się podczas snu, wydłużone okresy snu płytkiego i skrócone okresy snu głębokiego.
Typowe zaburzenia snu u pacjentów z padaczką obejmują lęki nocne, lunatykowanie, dezorientację podczas budzenia się, zaburzenia zachowania podczas snu REM, zespół obturacyjnego bezdechu sennego i zespół niespokojnych nóg.Osoby z padaczką i współistniejącymi zaburzeniami snu często wykazują słabą jakość snu w nocy lub nieodpowiednią regenerację fizyczną po śnie. Objawia się to sennością w ciągu dnia, zaburzeniami zachowania, nieuwagą i nadpobudliwością, co ma znaczący wpływ na codzienne funkcjonowanie i wyniki w nauce.
Którzy pacjenci z padaczką są bardziej podatni na zaburzenia snu? Badania wskazują, że osoby z częstymi nocnymi napadami, osoby leczone wieloma lekami przeciwpadaczkowymi lub z padaczką lekooporną oraz osoby z towarzyszącymi opóźnieniami rozwojowymi lub niepełnosprawnością intelektualną są bardziej narażone na zaburzenia snu.Ponadto niektóre leki przeciwpadaczkowe (takie jak benzodiazepiny, fenytoina i fenobarbital) mogą wpływać na architekturę snu, najczęściej powodując senność w ciągu dnia i hipersomnię. Jednak wpływ leków przeciwpadaczkowych na strukturę snu jest różny u poszczególnych osób.Niektóre leki przeciwpadaczkowe, takie jak walproinian sodu, karbamazepina i lamotrygina, mają niewielki lub żaden wpływ na sen.Niektóre rodzaje padaczki lub zespoły są ściśle związane z wzorcami snu. Na przykład łagodna padaczka dziecięca z wyładowaniami centralno-skroniowymi — najczęstszy zespół padaczkowy związany z wiekiem u dzieci — objawia się głównie krótko po zaśnięciu lub po przebudzeniu. Brak snu lub późne zasypianie mogą wywołać napady padaczkowe u tych dzieci.U dzieci z autosomalną dominującą nocną padaczką płata czołowego napady występują głównie podczas snu nocnego i mogą powtarzać się wielokrotnie, poważnie zakłócając architekturę i jakość snu.
Padaczka i sen są często ściśle powiązane i wzajemnie na siebie oddziałują. Dlatego leczenie padaczki obejmuje nie tylko aktywne kontrolowanie napadów, ale także poprawę jakości snu i kształtowanie zdrowych nawyków związanych ze snem, co z kolei pomaga w kontrolowaniu napadów.W związku z tym pacjenci z padaczką powinni zapewnić sobie odpowiednią ilość snu, unikać późnego zasypiania i ustalić stałą rutynę przed snem, aby zapobiec czynnikom wywołującym napady. Należy również zwrócić uwagę na pozycję podczas snu: zaleca się pozycję na plecach lub na boku, natomiast należy unikać pozycji na brzuchu, szczególnie w przypadku osób z częstymi napadami nocnymi, aby zapobiec wypadkom, takim jak uduszenie.Kiedy pacjenci z padaczką doświadczają zaburzeń snu, może to obniżyć próg napadów i potencjalnie zwiększyć ich częstotliwość. Dlatego należy zidentyfikować przyczyny zaburzeń snu i aktywnie je leczyć. Ponadto przy wyborze leków przeciwpadaczkowych należy wziąć pod uwagę ich wpływ na sen, preferując leki o minimalnym wpływie na zaburzenia snu.【Wykład naukowy】Dlaczego pacjenci z padaczką wymagają regularnego monitorowania EEG?
Napady padaczkowe są wynikiem nieprawidłowych wyładowań neuronowych. Elektroencefalografia (EEG) jest najbardziej bezpośrednią i wygodną metodą oceny aktywności elektrycznej mózgu, stanowiącą najważniejsze narzędzie diagnostyczne do potwierdzania napadów padaczkowych i określania ich rodzajów.
Na podstawie wywiadu medycznego, badania fizykalnego, EEG i wyników badania MRI głowy można ustalić wstępną diagnozę padaczki. Jednak w przypadku pacjentów, u których istnieje silne kliniczne podejrzenie padaczki, ale wyniki EEG są prawidłowe, zaleca się powtórzenie badania EEG. Może to wymagać wydłużenia czasu rejestracji w celu uchwycenia aktywności podczas snu lub napadów, co pomoże w postawieniu ostatecznej diagnozy.
Powtórne badania EEG są również niezbędne podczas leczenia padaczki w celu oceny odpowiedzi na leczenie i ustalenia dalszego postępowania. W przypadku pacjentów rozważających zmniejszenie dawki i/lub odstawienie leku, prawidłowy wynik powtórnego badania EEG jest kluczową podstawą do podjęcia decyzji o kontynuowaniu leczenia (z wyjątkiem niektórych zespołów padaczkowych związanych z wiekiem). Jeśli podczas zmniejszania dawki wystąpią nawroty napadów, należy przerwać zmniejszanie dawki.Pacjenci, którzy zaprzestali przyjmowania leków, ale wkrótce potem doświadczyli podejrzewanych napadów, zazwyczaj wymagają powtórzenia badania EEG.
Jak często należy powtarzać badania EEG?
Nie ma absolutnej normy. W przypadku pacjentów, u których napady są dobrze kontrolowane dzięki leczeniu lekami przeciwpadaczkowymi, zaleca się powtarzanie badań EEG co 3 do 6 miesięcy. Należy to oczywiście rozpatrywać w połączeniu z konkretnym stanem pacjenta, dostępnością opieki medycznej i innymi czynnikami.Zasadniczo zaleca się, aby pacjenci poddawali się co najmniej jednej lub dwóm kontrolom rocznie. Nasza rekomendacja: Regularne monitorowanie EEG podczas leczenia ma kluczowe znaczenie dla diagnozy i leczenia padaczki!【Wykład naukowy】Czy drgawki dziecięce mogą przekształcić się w padaczkę?
Drgawki gorączkowe są najczęstszą przyczyną napadów padaczkowych u dzieci i zazwyczaj mają korzystne rokowanie. Jeśli epizody są krótkie, powrót do zdrowia szybki i występują rzadko, znaczne uszkodzenie mózgu jest rzadkością — niektórzy uważają je nawet za nieistotne, mające minimalny wpływ na przyszłą inteligencję, zdolność uczenia się lub zachowanie dziecka.Jednakże, jeśli napad wiąże się ze znacznym niedotlenieniem (widocznym w postaci sinicy twarzy i warg), przedłużonym czasem trwania (ogólnie uznanym za ponad 3 minuty) lub nawracającymi epizodami, może spowodować pewne uszkodzenia mózgu. Trudno jest ocenić i przewidzieć, czy dojdzie do uszkodzenia, jak poważne będzie ono i jaki będzie miało wpływ na pacjenta w przyszłości. Niewielka część przypadków padaczki wywołanej drgawkami gorączkowymi może wiązać się z upośledzeniem intelektualnym.