Pacjent informuje chirurga o obszarach, które chce zmniejszyć, oraz o pożądanym efekcie. Chirurg zazwyczaj wykonuje zdjęcia rentgenowskie lub nawet badanie MRI przed zabiegiem, aby dokładnie zrozumieć budowę kości pacjenta. Na podstawie indywidualnych cech chirurg przedstawia zalecenia i określa metodę zabiegu modelowania kości.
2. Znieczulenie
Możliwe są znieczulenie miejscowe lub ogólne. Chociaż obie metody pozwalają na wykonanie zabiegu chirurgicznego, znieczulenie miejscowe pozwala pacjentom odczuwać wibracje narzędzi podczas nacięcia i zabiegu, co może wywoływać niepokój. W związku z tym osobom, które chcą pozostać całkowicie nieświadome procesu chirurgicznego, zaleca się znieczulenie ogólne.
3. Nacięcie
Nacięcie wykonuje się wewnątrz jamy ustnej w pobliżu kąta żuchwy lub kości jarzmowej. Skóra i mięśnie są odsuwane od wnętrza jamy ustnej, oddzielając mięsień od okostnej, aby odsłonić obszar kości przeznaczony do zabiegu chirurgicznego.Wcześniej stosowano techniki nacięć zewnątrzustnych, ale obecnie zostały one wycofane. Ponieważ większość naczyń krwionośnych i nerwów znajduje się na styku mięśni i skóry, podejście wewnątrzustne zapewnia dodatkową warstwę mięśni między narzędziami chirurgicznymi a nerwami, zwiększając bezpieczeństwo.
4. Hemostaza
Skuteczna hemostaza nie tylko chroni chirurga podczas zabiegu, ale ma również kluczowe znaczenie w zapobieganiu powstawaniu krwiaków pooperacyjnych. Oprócz kontrolowania krwawienia podczas oddzielania mięśnia od okostnej, po resekcji w zabiegach osteotomii na powierzchnie kości nakłada się wosk kostny. Służy to dwóm celom: wspomaganiu hemostazy i ułatwianiu naturalnego gojenia się kości.
5. Podejście chirurgiczne
Należy wybrać odpowiednią technikę chirurgiczną w oparciu o indywidualne wymagania. Co najważniejsze, wszelkie fragmenty kości, które uległy przemieszczeniu podczas zabiegu, należy dokładnie wypłukać roztworem soli fizjologicznej. Jeśli takie cząsteczki przylgną do miejsca nacięcia, mogą ponownie przyczepić się do mięśnia podczas gojenia, prowadząc do trwałego wrastania kości.
6. Postępowanie z mięśniem żwaczem
Po operacji, w miarę zmian w strukturze kostnej podtrzymującej mięsień żwacz, chirurg będzie postępował z mięśniem zgodnie z jego przerostem.W przypadku znacznego przerostu mięśni można wykonać częściowe usunięcie tylnej części, aby dostosować je do nowej struktury szkieletowej. W przypadku umiarkowanego przerostu nie jest wymagana dodatkowa interwencja, ponieważ pooperacyjna atrofia mięśni w naturalny sposób dostosuje się do zmienionej struktury.
7. Szycie i drenaż
Rurki drenażowe wprowadza się jednocześnie z zamknięciem rany, aby wyeliminować gromadzenie się krwiaka. Zazwyczaj usuwa się je drugiego dnia po operacji.
8. Odpowiedni bandaż uciskowy
Bandaż uciskowy służy zarówno do kontrolowania krwawienia, jak i wspomagania modelowania konturu twarzy.W tym okresie chirurdzy podają odpowiednie antybiotyki, aby zapobiec zakażeniu rany. Czasami w celu zmniejszenia obrzęku można podać niewielkie dawki kortykosteroidów.
Ważna uwaga: Zabiegi modelowania kości muszą być wykonywane w akredytowanych szpitalach! Zgodnie z przepisami Ministerstwa Zdrowia modelowanie kości jest klasyfikowane jako zabieg chirurgiczny kategorii II. Wymaga ono zgody specjalistów z wojewódzkiego oddziału zdrowia i musi być przeprowadzane w szpitalach publicznych trzeciego stopnia referencyjności, wyposażonych w solidne oddziały anestezjologiczne, sale pooperacyjne i kompleksowe zaplecze medyczne.