Czy można spożywać kiełkujący czosnek? Poniżej odpowiadamy na pytanie, czy kiełkujący czosnek jest jadalny.
I. Czy kiełkujący czosnek jest bezpieczny do spożycia?
Kiedy rośliny napotykają niekorzystne warunki środowiskowe podczas wzrostu, niektóre z nich mogą tymczasowo zatrzymać rozwój — zjawisko to nazywa się spoczynkiem.
Po osiągnięciu dojrzałości warzywa, takie jak cebulki, bulwy i kłącza, gromadzą znaczne ilości składników odżywczych.
Ich protoplazma ulega zmianom, aktywność metaboliczna spada, wzrost ustaje, transpiracja wody zmniejsza się, oddychanie zwalnia, a wszystkie procesy życiowe przechodzą w stan względnego spoczynku, aby zwiększyć odporność na niekorzystne warunki.
Gdy warzywa w okresie spoczynku wychodzą ze stanu spoczynku i napotykają odpowiednie warunki wzrostu, kiełkują. Powoduje to zmniejszenie masy bulw i pogorszenie ich jakości.
Na przykład, gdy ziemniaki kiełkują po okresie spoczynku, nie tylko powierzchnia bulwy marszczy się, ale także powstaje alkaloid, który jest szkodliwy dla zdrowia ludzkiego po spożyciu.
Ząbki czosnku stają się puste w środku i wysychają po kiełkowaniu. Po zbiorach nasiona czosnku zazwyczaj przechodzą okres spoczynku trwający 2–3 miesiące.
Po okresie spoczynku, w sprzyjających temperaturach, ząbki czosnku szybko kiełkują i rozwijają liście, wyczerpując składniki odżywcze z łodygi. Powoduje to więdnięcie i wysychanie cebulki, co znacznie obniża jej wartość jadalną i może prowadzić do gnicia.
Dlatego też, chociaż kiełkujące ząbki czosnku pozostają jadalne, ich wartość odżywcza jest znacznie obniżona.
Uwaga redaktora:
Czosnek przechowywany w pomieszczeniu w chłodnym, dobrze wentylowanym miejscu można spożywać po wykiełkowaniu. Jednak czosnek przechowywany w świetle słonecznym po wykiełkowaniu pokrywa się zieloną powłoką, co wskazuje na tworzenie się alkaloidów. Zaleca się unikanie spożywania takiego czosnku.
II. Metody przechowywania czosnku
Istnieje kilka technik przechowywania, w tym przechowywanie w wiszących workach, przechowywanie w chłodni, przechowywanie w wentylowanym pomieszczeniu i przechowywanie w piwnicy.
W przypadku użytku domowego najprostszą i najbardziej praktyczną metodą jest przechowywanie w formie wiszącej lub w lodówce.
W przypadku przechowywania w formie wiszącej należy umieścić suszony czosnek w plastikowej torbie, szczelnie zawiązać otwór i umieścić w chłodnym, dobrze wentylowanym miejscu.
Czosnek przechodzi długi okres spoczynku fizjologicznego w okresie zimowym; niskie temperatury i suche warunki sprzyjają przedłużeniu okresu przechowywania.
Przechowywanie w lodówce polega na umieszczeniu czosnku w torebce w szufladzie lodówki, aby odtworzyć chłodne, suche środowisko, co wydłuża okres przydatności do spożycia.
Alternatywnie można obrać czosnek, umieścić poszczególne ząbki w słoiku z szeroką szyjką, zalać olejem sałatkowym i przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu. Zapobiega to kiełkowaniu i pozwala na długotrwałe przechowywanie.
III. Korzyści zdrowotne wynikające ze spożywania czosnku
1. Związki siarki zawarte w czosnku mają silne właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, hamując i eliminując różne bakterie, grzyby i wirusy.
Uwaga redaktora: Obecnie uznaje się je za najsilniejszy naturalny środek przeciwbakteryjny występujący w roślinach.
2. Pierwiastki takie jak german i selen zawarte w czosnku hamują wzrost komórek nowotworowych i rakowych. Populacje o najniższej zachorowalności na raka wykazują najwyższy poziom selenu we krwi.
3. Czosnek skutecznie hamuje i eliminuje bakterie i wirusy powodujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak Helicobacter pylori. Oczyszcza przewód pokarmowy z toksycznych substancji, stymuluje błonę śluzową żołądka i jelit, poprawia apetyt i przyspiesza trawienie.
4. Czosnek wspomaga wydzielanie insuliny, zwiększa wychwyt glukozy przez komórki tkankowe, poprawia tolerancję glukozy i szybko obniża poziom cukru we krwi.
Eliminuje również patogeny wywołujące cukrzycę poprzez infekcję, skutecznie zapobiegając tej chorobie i lecząc ją.