Ernstige ondervoeding van de moeder tijdens de zwangerschap, lever- of nieraandoeningen, chronische diarree, vroeggeboorte of meerlingzwangerschappen kunnen allemaal leiden tot onvoldoende vitamine D-voorraden bij de zuigeling, wat resulteert in aangeboren vitamine D-tekort rachitis.
Onvoldoende blootstelling aan de zon
Dehydrocholesterol in de menselijke huid wordt omgezet in vitamine D bij blootstelling aan ultraviolette straling van zonlicht. Factoren zoals luchtvervuiling, hoge gebouwen en langdurige binnenactiviteiten bij zuigelingen kunnen de vitamine D-synthese belemmeren.
Onvoldoende vitamine D-inname via de voeding
Vitamine D komt van nature nauwelijks voor in voedingsmiddelen. Zelfs bij uitsluitend borstvoeding zijn zuigelingen die weinig buiten komen en geen vitamine D-supplementen krijgen, vatbaar voor een tekort.
Verhoogde vitamine D-behoefte
De zuigelingentijd is de periode van snelste groei en ontwikkeling, die samenvalt met de piekincidentie van vitamine D-tekort.Premature baby's en tweelingen maken na de geboorte een snelle groei door, waardoor ze veel vitamine D nodig hebben, maar onvoldoende reserves hebben, waardoor ze vatbaar zijn voor rachitis door vitamine D-tekort.
Invloed van ziekte of medicatie
Maag-darm- en lever-galstoornissen belemmeren de opname en benutting van vitamine D. Langdurig gebruik van anti-epileptica of glucocorticoïden verstoort het vitamine D- en calciummetabolisme, wat leidt tot een tekort.
"Calciumtekort" is in feite "vitamine D-tekort"
Onvoldoende vitamine D in het lichaam verstoort het calcium- en fosformetabolisme, wat leidt tot een chronische systemische voedingsstoornis die wordt gekenmerkt door epifysaire laesies. Deze aandoening, bekend als rachitis door vitamine D-tekort, is een van de meest voorkomende ziekten bij zuigelingen en jonge kinderen in China, die in het hele land voorkomt, met een hogere incidentie in de noordelijke regio's. De aandoening wordt door het grote publiek vaak "calciumtekort" genoemd, maar het is in feite "vitamine D-tekort".
Vroege symptomen van rachitis door vitamine D-tekort
· Prikkelbaarheid, schrikreacties, onrust, overmatig zweten, grote fontanel en kale plek achter op het hoofd;
· Tijdens de actieve fase treden typische epifysaire veranderingen op, zoals een "pingponghoofd" – een gevoel alsof er een pingpongbal in het achterhoofd zit wanneer aan beide kanten van het achterhoofd wordt gedrukt;· Ophoping van botweefsel waardoor 'borstmisvorming', 'kralenribben' en uitpuilende ribben aan de voorzijde van de borstkas, ribben-kraakbeenverbindingen en onderste ribbenranden ontstaan; kyfose met bochel; onderbenen die er bowlegged ('O-vormig') of knock-kneed ('X-vormig') uitzien; en 'armband'-misvormingen aan polsen en enkels;
· Ernstige hypofosfatemie veroorzaakt algemene spierverslapping en verminderde spierspanning, wat zich uit in buikzwakte, opgezette buik en vertraagde motorische ontwikkeling;
· Vitamine D-tekort tast de immuniteit van kinderen verder aan, waardoor ze vatbaarder worden voor longontsteking en diarreeziekten.
De sleutel tot het voorkomen van rachitis door vitamine D-tekort ligt in het wetenschappelijk aanvullen van vitamine D.
De principes voor vitamine D-suppletie zijn vroege start, juiste dosering en volledige behandelingskuur. voldragen pasgeborenen moeten twee weken na de geboorte beginnen met vitamine D-suppletie van 400 IE per dag;Premature baby's, baby's met een laag geboortegewicht en tweelingen moeten een week na de geboorte beginnen met suppletie met 800 IE per dag, waarna de dosis na drie maanden wordt verlaagd tot 400 IE per dag. Beide groepen moeten de suppletie voortzetten tot de leeftijd van twee jaar. Calciumsupplementen zijn over het algemeen niet nodig en zijn alleen voorbehouden aan baby's met onvoldoende melkinname of ondervoeding die passende suppletie met micronutriënten en calcium nodig hebben.
Patiënten met ernstige rachitis door vitamine D-tekort (met aanzienlijke epifysaire misvormingen of functionele beperkingen), gecompliceerde gevallen of patiënten die geen orale medicatie kunnen innemen, kunnen een enkele hoge dosis van 200.000-300.000 IE vitamine D intramusculair toegediend krijgen, waarna na drie maanden wordt overgeschakeld op de profylactische dosis (400 IE vitamine D per dag).De standaard therapeutische dosis voor algemene rachitis is 2000-4000 IE vitamine D per dag via orale toediening, waarna na een maand wordt overgeschakeld op de profylactische dosis. Overmatige vitamine D-suppletie kan toxiciteit veroorzaken. Vitamine D-toxiciteit kan het gevolg zijn van herhaalde behandeling met hoge doses vitamine D voor rachitis gedurende een korte periode, of van overmatige profylactische doses die leiden tot dagelijkse overconsumptie van vitamine D.Vroege tekenen van vitamine D-toxiciteit zijn onder meer verlies van eetlust, misselijkheid, braken, prikkelbaarheid, lichte koorts en gewichtsverlies. Ernstige gevallen kunnen gepaard gaan met convulsies, verhoogde bloeddruk, aritmie, frequent urineren, nocturie en zelfs uitdroging, wat kan leiden tot chronisch nierfalen.