Aby wyjaśnić, czy glutaminian sodu jest szkodliwy,
musimy najpierw zrozumieć
jego pochodzenie. Na początku XX wieku
japoński chemik Kikunae Ikeda
zauważył charakterystyczny smak podczas picia bulionu rybnego i zupy z wodorostów.> zauważył charakterystyczny smak. > Kierowany zarówno ciekawością kulinarną, jak i naukową dokładnością, > przeprowadził szereg eksperymentów > i w końcu udało mu się wyodrębnić kwas glutaminowy — > źródło tego pysznego smaku — z wodorostów. > Odkrył również, > że gdy substancja ta łączy się z jonami sodu, > tworzy kryształy, > które są niezwykle wygodne w przechowywaniu. > Opierając się na tych podstawowych badaniach, >>Ikeda zaczął przygotowywać swój wielki ruch.
W 1909 roku
przeszedł na masową produkcję glutaminianu sodu z niedrogiej pszenicy,
nadając mu nazwę „Ajinomoto”.
Dzięki jego wiedzy i hojnym inwestycjom w reklamę
Ajinomoto szybko zyskało popularność w Japonii.
Chiny, z ich głębokimi tradycjami kulinarnymi, nie pozostały w tyle.
W latach dwudziestych XX wieku
>Aby przełamać monopol Japonii na produkcję glutaminianu sodu,
Wu Yunchu spędził ponad rok
na przeprowadzaniu wielokrotnych eksperymentów.
Ostatecznie, używając glutenu i kwasu solnego,
udało mu się wyekstrahować glutaminian sodu.
W ten sposób narodził się produkowany w kraju glutaminian sodu Tianchu.
Chińskie podniebienia zostały rozbudzone.
Jednak
dla Chińczyków tamtej epoki
glutaminian sodu Tianchu był uważany za produkt luksusowy. Zwykli ludzie mogli sobie pozwolić na glutaminian sodu dopiero po okresie reform i otwarcia. Zwiększona produkcja zbóż znacznie obniżyła koszty produkcji glutaminianu sodu. Do 1992 roku chiński glutaminian sodu „Lotus” osiągnął roczną produkcję na poziomie 60 000 ton. W 1994 roku>Lotus MSG wyprzedził światowych gigantów, osiągając roczną produkcję na poziomie 100 000 ton,
zajmując drugie miejsce po japońskiej firmie Ajinomoto. Dane wskazują, że
Od 1992 roku do chwili obecnej
Chiny utrzymują pozycję największego producenta glutaminianu sodu na świecie. Jednak złota era MSG
doświadczyła punktu zwrotnego
wraz z pojawieniem się nowoczesnej świadomości żywieniowej. Współcześni konsumenci
priorytetowo traktują ekologiczne, wolne od dodatków produkty spożywcze,
podczas gdy nazwa naukowa MSG – glutaminian sodu –
niesie ze sobą wyraźny zapach produkcji chemicznej,
wywołując niemal wrogą reakcję.
W połączeniu z
niewiarygodnymi ekspertami telewizyjnymi zajmującymi się zdrowiem, wygłaszającymi bzdury,
wzmogło to piętnowanie glutaminianu sodu,
powodując gwałtowny spadek sprzedaży tej przyprawy.
Czy glutaminian sodu jest naprawdę szkodliwy?
W rzeczywistości już w 1987 r.
Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa oraz Światowa Organizacja Zdrowia
ogłosiły MSG wyjątkowo bezpiecznym dodatkiem do żywności,
nie powodującym żadnych skutków ubocznych, podczas posiedzenia Wspólnego Komitetu Ekspertów ds. Dodatków do Żywności.
Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA)
również umieściła MSG na liście „GRAS” (ogólnie uznanych za bezpieczne).
jako właściwy popularyzator nauki,
nie daj się zwieść plotkom. 1. Czy MSG powoduje raka?
Nie!
MSG występuje naturalnie w składnikach takich jak wodorosty.
Osoby rozpowszechniające twierdzenia o raku
mogą śmiało wysłać je pocztą bezpośrednio do wujka Jiu. 2. Czy MSG zabija plemniki?
Nie!
Naukowcy przeprowadzili kiedyś eksperymenty na szczurach. Nawet po spożyciu MSG wszystkie wskaźniki szczurów pozostały w normie.
3. Czy MSG powoduje wypadanie włosów?
Nie!
Jeśli łysiejesz, nie obwiniaj MSG.
4. Czy bulion drobiowy jest lepszy niż MSG?
To naprawdę rozbawiło Wujka.
Czy wiesz, że
Głównym składnikiem bulionu drobiowego nadal jest MSG.
Jak więc należy spożywać MSG?
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
ustalił bezpieczny poziom spożycia
glutaminianu sodu i jego soli:
30 miligramów na kilogram masy ciała.
Dla osoby dorosłej o masie ciała 60 kilogramów
oznacza to nie więcej niż 1,8 grama dziennie.
Kontrola spożycia glutaminianu sodu przypomina kontrolę spożycia soli:>pod warunkiem, że nie spożywa się ich w nadmiernych ilościach
, ponieważ obie substancje zawierają znaczne ilości sodu
. Nadmierne spożycie
może w najlepszym przypadku prowadzić do otyłości
, a w najgorszym – zwiększać ryzyko cukrzycy typu 2, choroby wieńcowej serca
i nadciśnienia tętniczego
. Oprócz monitorowania spożycia
, grupy te powinny również ograniczyć spożycie
>1. Osoby wrażliwe na MSG
Niektóre osoby po spożyciu MSG odczuwają przejściowe objawy,
takie jak bóle głowy, mrowienie,
szybkie bicie serca lub senność.
Jednak obecne badania
nie wykazały jeszcze jednoznacznego związku
między takimi reakcjami a samym MSG.
>2. Osoby z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem lub chorobami nerek
Nadmierne spożycie sodu może powodować zatrzymywanie płynów w organizmie