Długotrwała pozycja głowy pochylonej do przodu zwiększa ryzyko spondylozy szyjnej; skakanie na skakance i kopanie lotki pomagają w zapobieganiu tej dolegliwości.Spondyloza szyjna, znana również jako zespół szyjny, jest częstym schorzeniem wynikającym ze zmian patologicznych w kręgach szyjnych i stawach. Zmiany te są wynikiem przewlekłego obciążenia, ostrego urazu lub związanego z wiekiem zwyrodnienia kręgosłupa szyjnego, wpływającego na dyski szyjne i stawy międzykręgowe. Może to prowadzić do wtórnego uszkodzenia naczyń krwionośnych, korzeni nerwowych, rdzenia kręgowego lub nerwów współczulnych, objawiającego się różnymi symptomami.
Spondyloza szyjna dotyka osoby młodsze W przeszłości spondyloza szyjna występowała głównie u osób w średnim wieku i starszych, obecnie coraz częściej dotyka osoby w wieku trzydziestu i czterdziestu lat, a nawet nastolatków. Oprócz ostrych urazów, główną przyczyną występowania tej choroby u młodszych osób jest długotrwały niezdrowy tryb życia, nawyki związane z nauką i praktyki zawodowe.
Długotrwała pozycja głowy wysuniętej do przodu zwiększa ryzyko spondylozy szyjnej
Mięśnie otaczające kości pełnią funkcję szyny dla stawów. Silne mięśnie zapewniają solidne wsparcie i ochronę. Podczas ruchu stawów mięśnie stabilizują kości i rozkładają nacisk generowany przez aktywność.Specjaliści wyjaśniają, że ludzki kręgosłup szyjny tworzy łuk wygięty do przodu, a mięśnie z tyłu szyi działają jak cięciwy łuku. Długotrwała pozycja głowy pochylonej do przodu powoduje napięcie tych cięciw, co powoduje ból w miejscach ich przyczepienia. To miejscowe napięcie zwiększa obciążenie kręgów szyjnych, potencjalnie prowadząc do przekrwienia i obrzęku.Jednocześnie przewlekłe napięcie mięśni może powodować zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego z powodu nierównomiernego rozkładu obciążenia, prowadząc do niestabilności i niewspółosiowości stawów międzykręgowych szyi, co z kolei wywołuje spondylozę szyjną.
Regularne skakanie lub kopanie lotki może pomóc w zapobieganiu spondylozie szyjnej
Podczas tych czynności kręgosłup i kończyny dolne poddawane są ciągłym wibracjom i powtarzającym się uderzeniom. Sprzyja to krążeniu krwi w kościach i poprawia aktywność metaboliczną.Kości ludzkie składają się z okostnej, tkanki kostnej, szpiku kostnego, naczyń krwionośnych, nerwów i innych tkanek. Okostna różnicuje się w osteoblasty, które wydzielają macierz magazynującą sole wapnia. Tkanka kostna składa się głównie z osteoblastów i zgromadzonych wokół nich soli wapnia.Podczas takich aktywności jak skakanie na skakance lub kopanie lotki powtarzające się uderzenia między kośćmi stymulują różnicowanie osteoblastów, zachowując i magazynując jony wapnia, aby zapobiec ich utracie. Ten stały bodziec ciśnienia dynamicznego ułatwia przebudowę i rekonstrukcję kości, zwiększając liczbę i gęstość nowo utworzonych beleczek ułożonych wzdłuż linii naprężeń.Skakanie i kopanie lotki sprzyjają naprawie, wzrostowi i rozwojowi zmian kostnych, zwiększając wytrzymałość kości.
Czynności te tworzą nowe ośrodki pobudzenia w ośrodkowym układzie nerwowym. Ich wykonywanie wymaga wysoce skoordynowanej kontroli nerwowej różnych funkcji — siły, szybkości, zwinności, wytrzymałości i kojarzenia.W związku z tym podczas długotrwałego skakania na skakance i kopania lotki centralny układ nerwowy musi przełączać się między pobudzeniem a hamowaniem z wyjątkową terminowością i precyzją. Pozwala to niektórym ośrodkom pobudzenia w wyższych ośrodkach nerwowych osiągnąć pełne odprężenie i odpoczynek. Skakanie na skakance i kopanie lotki to starożytne chińskie metody ćwiczeń. Szczególnie dla uczniów nie tylko regulują one wyższe ośrodki nerwowe i zwiększają zdolności intelektualne, ale także stanowią doskonałe ćwiczenia zapobiegające lub leczące wczesne stadium spondylozy szyjnej.
Proste nawyki życiowe skutecznie zapobiegające spondylozie szyjnej
1. Po przebudzeniu unikaj podnoszenia ciała z łóżka za pomocą szyi. Może to łatwo spowodować uraz szyi, gdy ciało jest jeszcze sztywne. Zamiast tego użyj siły mięśni tułowia, aby się podnieść.
2. Podczas posiłków świadomie angażuj mięśnie żucia. Podczas picia wody odchyl głowę do tyłu tak daleko, jak to możliwe, aby złagodzić sztywność mięśni szyi.
3. Podczas pracy utrzymuj prawidłową postawę: górną część ciała i głowę trzymaj prosto, pozwalając ramionom się rozluźnić, a głowę podtrzymywać.Dodatkowo, podczas długotrwałej pracy, należy co jakiś czas wstawać i poruszać się. Można wykonywać delikatne ćwiczenia szyi, aby rozluźnić mięśnie ramion. 4. Wybieraj poduszki, które są niższe w środkowej części i wyższe na obu końcach. Zapewnia to doskonałe podparcie szyi podczas snu, umożliwiając jej prawidłowy odpoczynek. Unikaj spania na brzuchu, czytania w pozycji leżącej lub wystawiania szyi na bezpośredni przeciąg.
5. Regularnie uprawiaj aktywność na świeżym powietrzu, aby skutecznie ćwiczyć i rozluźniać wszystkie mięśnie.
6. Spondyloza szyjna często wiąże się z narażeniem na wiatr i zimno lub sezonowymi zmianami klimatu. Chroń się przed zimnem i wilgocią, unikaj przeciągów podczas kąpieli i noś szalik, aby chronić szyję podczas przebywania na zewnątrz w zimie.
Zapobieganie spondylozie szyjnej zaczyna się od świadomej uwagi poświęcanej codziennym nawykom.