Podczas rozwoju zębów poważne choroby ogólnoustrojowe, niedobory żywieniowe lub miejscowe infekcje mogą powodować zwyrodnienie lub martwicę komórek tworzących szkliwo. Zakłóca to proces mineralizacji szkliwa, powodując wady szkliwa określane medycznie jako „hipoplazja szkliwa”.
Przyczyny hipoplazji szkliwa są następujące:
1. Choroby przebiegające z wysoką gorączką w okresie niemowlęcym i wczesnym dzieciństwie:
Schorzenia takie jak zapalenie płuc, odra, szkarlatyna, ciężka niestrawność, krzywica, znaczne niedobory żywieniowe oraz niedobory witamin A i D, wapnia lub fosforu mogą powodować zwyrodnienie i martwicę komórek tworzących szkliwo. Uniemożliwia to odkładanie się macierzy szkliwa lub, jeśli już się ona odkłada, utrudnia jej mineralizację, hamując w ten sposób rozwój szkliwa.
II. Choroby matki w czasie ciąży:
Schorzenia takie jak różyczka lub zatrucie ciążowe, na które cierpi matka w czasie ciąży, mogą również zaburzać rozwój szkliwa.
III. Zapalenie korzeni zębów mlecznych:
Nawracające infekcje lub urazy bezpośrednio zakłócają normalny rozwój odpowiednich pączków zębów stałych znajdujących się pod spodem, przerywając tworzenie się szkliwa i powodując hipoplazję. Wada ta powstaje podczas mineralizacji zęba w kości szczęki i jest wykrywana dopiero po wyrżnięciu, dlatego nie odzwierciedla aktualnego stanu zdrowia dziecka.
Dlatego suplementacja witaminami A, D i wapniem na tym etapie jest nieskuteczna w przypadku już hipoplastycznego szkliwa. W związku z tym najważniejsza jest wczesna profilaktyka ukierunkowana na przyczyny leżące u podstaw tego schorzenia. Od stadium embrionalnego do około 7-8 roku życia należy zwracać uwagę na odżywianie matki i niemowlęcia oraz ogólny stan zdrowia.