Ta metoda subtelnych aluzji była bardzo popularna w latach 80., ale ja uparcie nie potrafiłem jej wtedy zrozumieć. Pewnego dnia otrzymałem zagadkowy list z odwróconym znaczkiem pocztowym. Rozpoznałem jego pismo na kopercie, ale w środku nie było nic poza pustką.Być może nie otrzymawszy odpowiedzi, w końcu przyszedł do mnie, prezentując gruby stos białego papieru. „Teraz nie będziesz miał wymówki, żeby nie odpowiedzieć, bo brakuje ci papieru” – powiedział. 2. Miłość przez skojarzenie Najpierw spotkałem go, a potem ją. Często wieczorami wyprowadzała tego małego psa do parku. Później zaprzyjaźniłem się z nim, a potem także z nią.
Pewnego dnia, gdy odpoczywaliśmy na ławce, pogłaskałem małego psa i powiedziałem: „Powiedz swojej pani, że potrzebujesz męskiego pana, który też się tobą zaopiekuje”.
3. Trzymanie się za ręce i czytanie z dłoni
Prawdę mówiąc, nie wiedziałem nic o pięciu elementach, ale udawałem wędrownego wróżbitę. Chwyciłem ją za rękę i oświadczyłem: „Pozwól mi przeczytać z twojej dłoni”, po czym zacząłem wygadywać bzdury.Następnie wyciągnąłem swoją dłoń, aby mogła ją obejrzeć. „Przyjrzyj się liniom na mojej dłoni i porównaj je ze swoimi” – powiedziałem, kładąc nasze dłonie obok siebie z powagą. 4. Zwrot perły w pudełku W powieściach często opisuje się kochanków, którzy spotykają się dzięki wymianie książek, i nieoczekiwanie znalazłem się w takiej sytuacji. Za każdym razem, gdy mnie odwiedzał, pożyczał książkę i zwracał ją starannie zachowaną.Później włożył do jednej z nich liścik: „Lubię cię”.
5. Wróżenie
Uwielbiam wróżyć z kart do gry, więc niezliczeni przyjaciele zwracali się do mnie, aby uzyskać błogosławieństwo i bogactwo. Jednak uparcie odmawiałem wróżenia jej, mówiąc jedynie: „Twoje przeznaczenie jest z góry ustalone przez niebiosa”. Oczywiście nie była tym zachwycona.Później powiedziałem jej: „Moje przeznaczenie również jest z góry ustalone. Jesteśmy sobie przeznaczeni”. Nie wierzyła w przeznaczenie, ale zaakceptowała moją przepowiednię. 6. Kto jest bardziej głupi Zawsze nazywała mnie niezdarnym, ponieważ podczas tańca ciągle deptałem jej po stopach. Uważałem jednak, że to ona była bardziej niezdarna ode mnie. Jedzenie było znacznie łatwiejsze niż taniec, a mimo to ciągle kopała mnie pod stołem.Teraz, kiedy o tym myślę, wydaje mi się, że to ja byłem głupcem. 7. Odległość i miłość Spotykaliśmy się już od dłuższego czasu, ale żadne z nas nigdy nie wypowiedziało słowa „miłość”, co sprawiało, że nie byłem pewien naszego związku. Pewnego dnia poszliśmy na kolację. Wcześniej zawsze siedzieliśmy naprzeciwko siebie, ale tym razem celowo usiadłem obok niego. Ta subtelna zmiana zbliżyła nas do siebie, a jego uczucia do mnie stały się oczywiste.
Tego dnia był niezwykle ożywiony i gadatliwy. Fizyczna bliskość zdawała się dodawać mu odwagi – położył mi rękę na ramieniu, pochylił się, żeby coś szepnąć, a ja instynktownie schowałam twarz w jego piersi. To, że nasza miłość trwa tak długo, zawdzięczam naprawdę magii odległości.
8. Pięściowa walka
Nazywano ją „wojowniczką”, ponieważ każdy mężczyzna w jej otoczeniu doświadczył jej fizycznej furii. Tylko ja zostałem oszczędzony; traktowała mnie z uprzejmością i była posłuszna każdemu mojemu słowu. Później ludzie przestali nazywać ją „wojowniczką”, ponieważ nagle stała się uprzejma wobec mężczyzn w swoim otoczeniu. Tylko ja pozostałem wyjątkiem, często otrzymując jej „specjalne” traktowanie.
9. Para zastępcza
Traktowała mnie wystarczająco dobrze, ale serce dziewczyny jest trudne do zrozumienia – zawsze miałem wrażenie, że jest jednocześnie blisko i daleko. Później celowo szukałem starej koleżanki z klasy, która towarzyszyłaby mi podczas spacerów, oczywiście kolejnej dziewczyny. Kiedy się pojawiła, udawaliśmy nawet wielką intymność. Przyjęła to spokojnie, ale łzy napłynęły jej do oczu, zanim odwróciła się i uciekła.Natychmiast pobiegłem za nią, chwyciłem ją za ramię i powiedziałem: „Nie gniewaj się. Sprawdzam cię. Teraz już wiem – zrobiłem to, bo cię lubię”. Jej łzy zamieniły się w śmiech. Tak rozpoczęło się nasze zaloty.
10. Siła fotografii
Zakochałem się w niej na drugim roku, ale nie wiedziałem, czy ona czuje to samo.Więc skopiowałem i powiększyłem jej zdjęcie, umieszczając je na biurku. Kiedy przyszła mnie odwiedzić, zaprosiłem ją, aby usiadła przy moim biurku, a następnie wymówiłem się, że muszę umyć jabłko.
Kiedy przeglądała książki i czasopisma na biurku, naturalnie zauważyła swoje zdjęcie pod nimi. Wyglądała na zaskoczoną, ale widziałem, że w rzeczywistości była zachwycona. Pochyliłem się, aby przeprosić: „Przepraszam za to.Po prostu lubiłem to robić. Jeśli ci to przeszkadza, zaraz to zdejmę”. Ale ona szybko powiedziała: „Nie, nie, w porządku! Właściwie to mam lepsze zdjęcie w domu. Przyniosę je jutro!”. 11. Krok po kroku „Dziewczyna zaprosiła mnie do kina” – powiedziałem. Zesztywniała, czekając z niecierpliwością na dalszy ciąg. Następnie zmieniłem temat: „„Ale odmówiłem”. Uśmiechnęła się, wyraźnie się rozluźniając. Wykorzystując ten moment, naciskałem dalej: „Chcę iść tylko z tobą”. Tego samego wieczoru poszliśmy trzymając się za ręce.Zamilkła na chwilę, po czym z przekąsem zarzuciła mi: „Jeśli wiesz, to dlaczego mi ich nie wysłałeś? Czy listonosz jeszcze nie dotarł?”.
Chociaż skarciła mnie za moje zuchwałe uwagi, tego dnia była najszczęśliwsza. Myślała, że w końcu wyciągnęła ze mnie moje prawdziwe uczucia, ale tak naprawdę czułem dokładnie to samo.