Xiaofeng, świeżo upieczona absolwentka, która dopiero zaczynała pracę, napotkała trudności w poruszaniu się po biurowej polityce.
Zadzwoniła, aby podzielić się tym, że być może ze względu na jej łagodną naturę i brak ostrych krawędzi, w połączeniu z faktem, że była nowa w pracy, co nieuchronnie sprawiało, że była nieco uległa wobec przełożonych, niektórzy współpracownicy mieli do niej pretensje. Nazwali ją „pochlebczynią”, pomimo jej niewielkiego wzrostu.Prawdę mówiąc, Xiaofeng naprawdę stara się dogadać się z każdym i często wydaje się nieco uległa wobec większości osób. Jednak tak wczesne w swojej karierze zawodowej otrzymanie takiej etykietki głęboko ją zasmuciło.W miejscu pracy istnieje kultura pochlebstwa i są rzeczywiście osoby, które ją lubią – zazwyczaj są to osoby, które ślepo podporządkowują się swoim przełożonym i powtarzają ich słowa, nie mając żadnych zasad. Ich słowa i czyny sprawiają, że wydają się być echem swoich szefów, posuwając się nawet do noszenia teczek, przynoszenia posiłków lub podawania wody, wykraczając poza zwykłą uprzejmość, a wszystko to w wyraźnym celu zdobycia przychylności w celu uzyskania podwyżki lub awansu.
Powodem, dla którego niektórzy uciekają się do pochlebstw, jest po prostu to, że inni lubią być schlebiani. Jeśli zdarzy ci się pracować w organizacji charakteryzującej się paternalistycznym zarządzaniem i jednokierunkowym przywództwem, gdzie władza decyzyjna spoczywa wyłącznie w rękach przełożonych i to oni oceniają wszystkie sprawy, podwładni nie mają innego wyboru, jak tylko zabiegać o przychylność.Co więcej, jeśli firma przedkłada kontakty i relacje nad wymierne wskaźniki wydajności przy awansach, podwładni mogą naturalnie przenieść swoją uwagę z podstawowych obowiązków na pochlebstwa jako swoje główne zadanie. Nieuchronnie podważa to tworzenie sprawiedliwego środowiska konkurencyjnego w organizacji.
Dla nowicjuszy, takich jak Xiao Feng, przetrwanie w miejscu pracy wymaga utrzymywania pozytywnych relacji z przełożonym. Ale jak to osiągnąć, nie sprawiając wrażenia pochlebcy?
Zhu Zhu uważa, że wystarczy przestrzegać standardowych zasad etykiety społecznej; nie ma potrzeby gorączkowego zabiegania o uwagę przełożonego przy każdej okazji.Na przykład, składanie życzeń urodzinowych lub okazywanie troski, gdy przełożony jest w złym nastroju, jest właściwe. Należy unikać nadmiernego pochlebstwa w miejscach publicznych lub zbyt oczywistych prób przypodobania się. Zazwyczaj dla przełożonego najważniejsze jest to, czy nowicjusz wykazuje chęć do nauki. Jeśli pracownik podchodzi do zadań z pokorą, aktywnie zadaje pytania, działa z taktem, a nie arogancją, i bez sprzeciwu przyjmuje zadania, może wywrzeć pozytywne wrażenie bez uciekania się do pochlebstw.
Mogą jednak zaistnieć sytuacje, w których podwładny i przełożony nawiązują szczególnie silną relację ze względu na wspólne zainteresowania lub wartości, co prowadzi do szczególnego faworyzowania. W takich przypadkach podwładny nie może nigdy stać się arogancki lub zbyt pewny siebie, wykorzystując szacunek przełożonego do tworzenia osobistych przywilejów w organizacji.Chociaż harmonijne relacje między przełożonymi a podwładnymi są idealne dla pracy, wymagają one ostrożnego postępowania. Nie można pozwolić, aby zaufanie przełożonego przesłoniło relacje z kolegami, aby zazdrośni współpracownicy nie rozpowszechniali plotek o pochlebstwach.
Jeśli zdarzy się, że masz dobre relacje z przełożonym, Zhu Zhu sugeruje wypróbowanie kilku subtelnych podejść. Kiedy powierzono Ci szczególnie satysfakcjonujące zadanie, możesz taktownie zasugerować, że w trosce o spójność zespołu zadanie to powinno zostać podzielone między współpracowników, aby dać innym możliwość wniesienia swojego wkładu. Podczas wykonywania zadania aktywnie pomagaj swoim współpracownikom i dziel się swoją wiedzą i doświadczeniem technicznym. Większość menedżerów doceni takie sugestie, dostosuje się do nich i uszanuje Twoją wielkoduszność.
Na koniec Zhu Zhu dodałby, że przełożeni też są ludźmi i zasługują na troskę i uznanie. Podwładni nie muszą nadmiernie rekompensować. Zarządzanie to samotna rola – podczas gdy wszystkie podręczniki dotyczące przywództwa kładą nacisk na motywowanie, potwierdzanie i nagradzanie pracowników, kto dba o przełożonych?Oczywiście, jeśli podwładni chcą docenić osiągnięcia swoich przełożonych lub wyrazić podziw bez popadania w pochlebstwa, należy stosować kilka zasad: osiągnięcia przełożonego muszą być konkretne i powszechnie uznane; pochwała nie powinna ograniczać się do stwierdzenia „Jesteś genialny!”, ale powinna wyrażać, dlaczego podziwiasz przełożonego, jednocześnie odpowiednio przekazując swoje spostrzeżenia i wnioski.
To właśnie stanowi prawdziwe uznanie.Należy pamiętać, że prawdziwa pochwała nie ma nic wspólnego z pochlebstwem.