Główne cechy żeń-szenia
Żeń-szeń, znany również jako duch ziemi lub korzeń pałkowy, należy do rodziny araliowatych. Chociaż niewielka część rośnie dziko, większość jest uprawiana. Dzikie odmiany nazywane są dzikim żeń-szeniem górskim lub żeń-szeniem górskim, natomiast okazy uprawiane znane są jako żeń-szeń okrągły.
Wśród dzikiego żeń-szenia powszechnie spotykane odmiany, takie jak przekształcony żeń-szeń górski, żeń-szeń górski wyhodowany z nasion, wykopany żeń-szeń, żeń-szeń z dna stawu i przesadzony żeń-szeń górski, odpowiadają zazwyczaj klasom ósmej lub dziewiątej żeń-szenia górskiego.Ze względu na ich rzadkość i powszechność podróbek, konsumenci powinni przed zakupem zwrócić się do eksperta o potwierdzenie autentyczności.
Ginseng uprawiany jest głównie w trzech północno-wschodnich prowincjach. Większość ginsengu dostępnego w handlu jest uprawiana sztucznie, a jego główne specyfikacje obejmują ginseng suszony na słońcu, ginseng czerwony i ginseng biały.Żeń-szeń suszony na słońcu: Główny korzeń ma kształt cylindryczny lub wrzecionowaty, a jego powierzchnia jest szaro-żółta. W górnej części znajdują się rzadkie, płytkie, nieciągłe poprzeczne prążki i wyraźne podłużne zmarszczki. W dolnej części znajduje się 2–3 korzenie boczne. Korzenie włókniste mają niewyraźne kropki przypominające perły. Tekstura jest twarda, a w korze rozsiane są żółtawo-brązowe kropki żywicy. Posiada delikatny aromat i lekko gorzki, słodki smak.Czerwony żeń-szeń: Produkt z żeń-szenia gotowanego na parze, przypominający surowy żeń-szeń, z widocznymi poprzecznymi prążkami na górnym końcu i 2–3 korzeniami bocznymi. Korzenie włókniste są usuwane, co nadaje mu czerwono-brązowy, półprzezroczysty wygląd z gładką powierzchnią złamania. Biały żeń-szeń: Blado-biała powierzchnia z licznymi nieciągłymi pierścieniowymi pierścieniami na górnym końcu i 2–3 korzeniami bocznymi na dolnym końcu. Widoczne są ślady przetwarzania, a smak jest słodszy.
Żeń-szeń ma słodki, lekko gorzki smak i łagodnie rozgrzewające właściwości. Głęboko uzupełnia energię życiową, wzmacnia płuca i śledzionę, wytwarza płyny, które gaszą pragnienie, oraz poprawia jasność umysłu i spokój ducha. Ze względu na różne metody przetwarzania właściwości lecznicze żeń-szenia są zróżnicowane. Osoby z niedoborem yang powinny stosować czerwony żeń-szeń, natomiast niedobór qi najlepiej leczyć białym żeń-szeniem lub suszonym na słońcu żeń-szeniem.Pacjenci z nadciśnieniem i miażdżycą mogą przyjmować doustnie płynny ekstrakt z żeń-szenia (20 kropli na dawkę, dwa razy dziennie), który okazuje się skuteczny w leczeniu nadciśnienia, dystrofii mięśnia sercowego, miażdżycy tętnic wieńcowych i dusznicy bolesnej. Osoby z hiperlipidemią mogą spożywać 2,5 g proszku z czerwonego żeń-szenia dziennie. Po ciągłym stosowaniu przez 3–24 miesiące następuje znaczne zmniejszenie stężenia wolnych kwasów tłuszczowych i nadtlenków lipidowych.Osoby z neurastenią mogą przyjmować 3% nalewkę z żeń-szenia, 5 ml na dawkę, trzy razy dziennie przez miesiąc. Łagodzi to objawy, takie jak ogólne zmęczenie, bóle głowy i słaby apetyt. Ponadto żeń-szeń wykazuje szczególnie znaczną skuteczność w leczeniu łagodnej cukrzycy i okazuje się skuteczny w przypadku niedokrwistości reumatycznej, gruźliczej lub starczej, która nie reaguje na konwencjonalne środki przeciw niedokrwistości.W połączeniu z chemioterapią lub radioterapią stosowaną w leczeniu nowotworów, żeń-szeń może podwyższać liczbę białych krwinek, poprawiać funkcjonowanie wątroby i wydłużać oczekiwaną długość życia.
Należy podkreślić, że żeń-szeń nie jest panaceum i powinien być przyjmowany wyłącznie pod nadzorem lekarza. Należy zachować ostrożność w zakresie dawkowania, ponieważ nadmierne spożycie może powodować zatrucie. Żeń-szeń można spożywać w postaci proszku (2–3 g dziennie) lub wywaru (3–10 g).
Autentyczność prawdziwego żeń-szenia można sprawdzić przede wszystkim poprzez zbadanie jego kształtu, koloru i smaku.
1 Prawdziwy żeń-szeń
1.1 Żeń-szeń suszony na słońcu (Shengsha Shen) Charakteryzuje się koroną (lu tou) z podstawą w kształcie miski (lu wan) i krótkimi korzeniami bocznymi. Zewnętrzna skórka jest brązowo-żółta z wyraźnymi podłużnymi zmarszczkami i stosunkowo twardą teksturą. Przekrój jest żółtawo-brązowy, z wyraźnymi brązowymi pierścieniami. Kora ma kropki przypominające sezam.
1.2 Czerwony żeń-szeń. Charakteryzuje się pojedynczą koroną korzeniową, długim korzeniem głównym i krótkimi korzeniami bocznymi. Powierzchnia jest czerwono-brązowa i półprzezroczysta, czasami z szaro-żółtymi plamami. Tekstura jest twarda, a przekrój poprzeczny czerwono-brązowy.
1.4 Koreański czerwony żeń-szeń. Często ma podwójne korzenie zwane korzeniami motylkowymi; główny korzeń jest gruby i wydłużony, często ma kształt kwadratowej kolumny. Powierzchnia jest czerwono-brązowa i półprzezroczysta, z wyraźnym poprzecznym pierścieniem zwężenia między korzeniem a korpusem.Badanie mikroskopowe prawdziwych okazów ujawnia kanały żywiczne i skupiska kryształów w wiązkach naczyniowych exarch. 2. Podrobiony żeń-szeń 2.1 Dziki żeń-szeń. Korzeń Portulaca oleracea (rodzina portulakowatych), pozbawiony korony korzeniowej lub miseczki korzeniowej, z wiązkami naczyniowymi exarch zawierającymi skupiska kryształów.
2.2 Chiński żeń-szeń górski. Korzeń Aralia chinensis (Solanaceae), bez korony i miseczki korony, z zewnętrznymi wiązkami naczyniowymi zawierającymi skupiska kryształów.
2.4 Dzika fasola. Korzeń rośliny strączkowej z rodzaju Vigna unguiculata, bez korony korzeniowej lub miseczki korzeniowej, o zapachu przypominającym fasolę, z kanałami żywicznymi w zewnętrznych wiązkach naczyniowych.
2.5 Platycodon. Korzeń z rodzaju Platycodon, z koroną korzeniową i miseczką korzeniową, z poprzecznymi zwężeniami i podłużnymi zmarszczkami.