Naukowcy zajmujący się badaniem kreatywności często porównują ją do sztuki alchemików polegającej na zamianie ołowiu w złoto. Radzą rodzicom: jeśli nie możecie zapewnić swoim dzieciom samorodków złota, nauczcie je sztuki alchemii!
Jak pielęgnować kreatywność dziecka (Public Health Network)
Kreatywność rzeczywiście ma moc przekształcania tego, co zwyczajne, w coś niezwykłego.W trakcie ewolucji człowieka pojawiły się niezliczone „wynalazki”, które są konkretnym przejawem tej twórczej siły.
„Kreatywność” jest szczególnie przydatna w przyszłym życiu. Wraz z postępem informatyki „zapamiętywanie” traci na znaczeniu; najważniejsze jest rozwiązywanie problemów przy użyciu innowacyjnych koncepcji i podejść.
Dlatego też pielęgnowanie „kreatywności” dzieci będzie głównym celem przyszłej edukacji, a wychowanie rodzinne nie jest tu wyjątkiem.Badania naukowe wskazują, że tkanki ludzkiego ciała rozwijają się od urodzenia do dorosłości. Proces ten polega na ciągłej wymianie starych komórek na nowe. Jednak mózg różni się od innych struktur ciała: chociaż jego waga wzrasta wraz z wiekiem, liczba komórek mózgowych pozostaje stała od urodzenia i nie wzrasta. W miarę dojrzewania organizmu komórki mózgowe rozbudowują liczne synapsy i mielinizują włókna nerwowe – proces ten nazywany jest mielinizacją.Obszary odpowiedzialne za ruch i czucie ulegają mielinizacji wcześniej, podczas gdy obszary odpowiedzialne za myślenie wyższego rzędu rozwijają mielinę później. Obwody neuronowe tworzą połączone sieci między komórkami mózgowymi; dobrze zorganizowane obwody poprawiają zdolności poznawcze.
Rozwój tych funkcji rozpoczyna się w okresie płodowym, a większość dojrzewania następuje około trzeciego roku życia, głównie poprzez udoskonalenie ścieżek neuronowych. Rozwój ten jest w dużej mierze zakończony w czwartym lub piątym roku szkoły podstawowej. W związku z tym okres przed osiągnięciem tego wieku stanowi złoty etap rozwoju intelektualnego, który eksperci podkreślają jako kluczowy dla rozwijania kreatywności.
Wychowanie bardziej inteligentnego pokolenia jest aspiracją każdego rodzica.
Jednak eksperymenty naukowe wskazują, że na IQ znaczący wpływ ma genetyka, a wysiłki nabyte mają jedynie niewielki wpływ. Na szczęście kreatywność – równie ważna jak IQ – jest wysoce plastyczna. Można osiągnąć zadowalające wyniki poprzez trening, a raz rozwinięta kreatywność nie zanika.
Czym właściwie jest kreatywność?
Kreatywność jest w pewnym stopniu powiązana z IQ, choć nie w sposób absolutny. Ogólnie rzecz biorąc, osoby o wysokim IQ niekoniecznie charakteryzują się wysoką kreatywnością; z drugiej strony osoby o silnej kreatywności zazwyczaj wymagają co najmniej przeciętnej inteligencji.
Oprócz „intelektu” kreatywność obejmuje pięć istotnych zdolności: spostrzegawczość, zdolność adaptacji, oryginalność, wytrwałość i płynność.
Kiedy rodzice zmieniają aranżację sypialni dziecka, a dziecko natychmiast bezbłędnie rozpoznaje każdą zmianę, świadczy to o wyjątkowej spostrzegawczości.
Kiedy nauczyciel pyta: „Do czego służy filiżanka?”, dziecko, które w określonym czasie udzieli najwięcej odpowiedzi, wykazuje się ponadprzeciętną płynnością.
Zdolność adaptacji odnosi się do zdolności dziecka do postrzegania problemów z wielu perspektyw.Na przykład, jeśli zapytamy: „Co byś pił, gdybyś był spragniony na pustyni?”, dziecko A odpowie „gotowaną wodę”, „napój gazowany” lub „kawę”, a dziecko B zasugeruje „sok z kaktusa”, co oznacza, że dziecko B wykazuje większą zdolność adaptacji niż dziecko A.
Oryginalność polega na tworzeniu nowych perspektyw o praktycznej skuteczności. Wszyscy wynalazcy wykazują się wyjątkową oryginalnością.
Wyrafinowanie oznacza zdolność do skrupulatnego, szczegółowego myślenia. Na przykład nałożenie warstwy wosku na papierową łódkę zapobiega uszkodzeniom spowodowanym wodą – ta „dodatkowa warstwa wosku” stanowi przykład wyrafinowanego myślenia.

Jeśli chodzi o wyrafinowanie, oznacza ono zdolność do bardziej złożonego i skrupulatnego myślenia. Na przykład zrozumienie, że należy nałożyć warstwę wosku na papierową łódkę, aby zapobiec uszkodzeniom spowodowanym wodą – ta rozważna decyzja o „dodatkowej warstwie wosku” jest przykładem wyrafinowania.