Günlük yaşamda, bazı kişiler tedaviden kısa bir süre sonra diş dolgularının yerinden çıktığını fark ederler. Bu durumun nedeni nedir? Uzmanlar bunu öncelikle zayıf çürük duvarları, şiddetli çürük ve dolgu malzemesinin yetersiz sızdırmazlığına bağlamaktadır. Sonuç olarak, bu tür durumların önlenmesi için dikkatli olunması gerekmektedir. Ayrıntılı açıklamalar aşağıda verilmiştir.
1. Zayıf çürük duvarları. Hastalar, basınca dayanamayan ince duvarlar nedeniyle diş yapısında kırılma veya gıda sıkışması yaşayabilir. Ayrıca, altta dentin tabakası bulunmayan diş minesi (sadece diş minesi çürükleri), basınç dayanımını azaltarak duvarları zayıflatır.
II. Tutunma kapasitesi zayıflamış şiddetli çürükler: Şiddetli çürükler genellikle kalıntı taçlar veya kökleri ifade eder. Tutunma kapasitesi açısından, kalıntı taçlar genellikle kalıntı köklerden daha güçlü tutunma sağlar. Genel olarak, kalıntı taçlar veya kökler normal tutunma kapasitesinden yoksundur, bu da onları dolgu gevşemesi veya yerinden çıkmasına karşı oldukça hassas hale getirir.Klinik olarak, kron veya kök kalıntılarını restore etmeden önce tutunma sorunlarına dikkat edilmelidir. Kök kanal tutunması yaygın olarak kullanılır ve genellikle stabiliteyi artırmak için kök kanal postlarının yerleştirilmesini içerir. III. Diş Kırılması: Kırılmalar çoğunlukla canlı olmayan dişlerde meydana gelir. Canlılıklarının azalması nedeniyle, bu dişler kırılgan hale gelir, sıkıştırma kuvvetlerine karşı daha az dirençli olur ve kırılmaya eğilimli hale gelir. Önleyici tedbirler arasında oklüzal kuvvetlerin azaltılması yer alır; kırılmayı önlemek için kabuk kron restorasyon teknikleri de kullanılabilir.
IV. Restoratif Malzeme Kırılması: Restoratif malzeme kırılması genellikle, diğer dişlere göre daha fazla çiğneme basıncına maruz kalan, dolgu ile yakın temas halinde olan dişlerde görülür. Bu durum tıbbi olarak travmatik oklüzyon olarak adlandırılır. Kron seviyesinde travmanın en sık görülen belirtisi, özellikle interproksimal kavitelerde, bir tarafta kron ve restoratif malzemenin kırılmasına yol açan kron kırılmasıdır. Klinik olarak, restorasyon için sıklıkla metal kabuk kron teknikleri kullanılır.
V. Yetersiz Dolgu Sızdırmazlığı: Genellikle hapsolmuş hava kabarcıkları veya boşluklar nedeniyle dolgu ve çürük duvarları arasında kusurlu bir sızdırmazlık olarak ortaya çıkar. Bunlar genellikle dişin kenarlarında veya servikal bölgesinde görülür. Nedenleri arasında yetersiz sıkıştırma basıncı veya dolgu malzemesinin aşırı ince karıştırılması sayılabilir.Hava kabarcıkları veya boşlukların önlenmesi için: amalgam için uygun dolgu aletleri seçilmeli ve Sınıf II çürükler için şekillendirme plakaları kullanılmalıdır. Aletler, tüm çürük kenarlarını ve köşelerini iyice doldurmak için bukkal-lingual yönlerde yönlendirilmeli ve böylece boşluk oluşumu önlenmelidir.Ek olarak, tüm macun benzeri malzemeler hamur kıvamına gelene kadar karıştırılmalıdır. Akışkanlıklarının zayıf olması nedeniyle, dolgu sırasında sıkıştırmayı kolaylaştırmak için her macun için küçük pamuk topları hazırlanmalıdır. Karıştırılan macunu kaviteye yerleştirdikten sonra, kavite tamamen doldurulana kadar ilgili pamuk topunu kullanarak hemen sıkıştırın.Bir diş görsel olarak iyi doldurulmuş görünse bile, elektron mikroskobu altında 10-20 mikrometrelik boşluklar görülebilir ve bu da hava kabarcıkları veya boşlukların varlığını gösterir. Bu, ikincil çürüklerin nedeni olan kusurlu bir dolguyu ifade eder. Bu nedenle, ikincil çürükleri önlemek için sıkı bir dolgu elde etmek gerekir. Ayrıca, sıkı bir dolgu elde etmek için boşluğu kuru tutmak da çok önemlidir.
VI. Marjinal Dolgu Malzemelerinin Çözünmesi: Bu, özellikle II. sınıf çürüklerin ağzında veya boynunda, çürük kenarlarına yapışan astar malzemelerinin (çinko oksit öjenol macunu veya çinko fosfat çimentosu gibi) çözünmesini ifade eder. Tükürük bu malzemeleri çözerek çürümeye yol açan boşluklar oluşturabilir. Uygulamada, hazırlık sonrasında çürük ağzında kalan astar malzemesini kontrol etmek kolaydır.Kavite açıklığından astar malzemelerinin çıkarılması genellikle küret kullanılarak yapılır.
VII. Kavitenin tükürük ile kontaminasyonu: Çinko fosfat çimentosu gibi bazı dolgu malzemeleri, nemle temas ettiğinde yumuşar ve çözünür, bu da malzeme ile diş yapısı arasında zayıf yapışma oluşmasına neden olabilir. Tükürük kontaminasyonunun önlenmesi genellikle tükürük izolasyon teknikleri ile sağlanır ve bu teknikler, hava tabancası ile kavitenin kurutulması ile desteklenir.