W codziennym życiu niektóre osoby doświadczają wypadania wypełnień dentystycznych wkrótce po zabiegu. Co jest tego przyczyną? Eksperci przypisują to głównie słabym ściankom ubytków, poważnej próchnicy i nieodpowiedniemu uszczelnieniu materiału wypełniającego. Wymaga to zwrócenia uwagi, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu tego problemu. Szczegółowe informacje na ten temat przedstawiono poniżej.
1. Słabe ścianki ubytku. Pacjenci mogą doświadczać pękania struktury zęba lub uwięzienia pokarmu z powodu cienkich ścianek, które nie są w stanie wytrzymać nacisku. Dodatkowo szkliwo bez podkładu zębiny (ubytki obejmujące wyłącznie szkliwo) osłabia ścianki, zmniejszając ich wytrzymałość na ściskanie.
II. Poważna próchnica z upośledzoną retencją: Poważna próchnica zazwyczaj odnosi się do pozostałych koron lub korzeni. Jeśli chodzi o zdolność retencji, pozostałe korony zazwyczaj zapewniają silniejszą retencję niż pozostałe korzenie. Ogólnie rzecz biorąc, pozostałe korony lub korzenie nie mają normalnej retencji, co sprawia, że są bardzo podatne na poluzowanie lub wypadnięcie uzupełnienia.Klinicznie należy zwrócić uwagę na kwestie retencji przed odbudową pozostałości korony lub korzenia. Powszechnie stosuje się retencję kanału korzeniowego, często polegającą na wprowadzeniu wkładów kanałowych w celu zwiększenia stabilności. III. Złamanie zęba: Złamania występują głównie w zębach martwych. Ze względu na zmniejszoną żywotność zęby te stają się kruche, mniej odporne na nacisk i podatne na złamania. Środki zapobiegawcze obejmują zmniejszenie sił zgryzowych; w celu zapobiegania złamaniom można również zastosować techniki odbudowy koron licówek.
IV. Pęknięcie materiału odbudowującego: Pęknięcie materiału odbudowującego występuje często w zębach, w których guzki są w ścisłym kontakcie z wypełnieniem, ponieważ zęby te są narażone na większy nacisk żucia niż inne. Stan ten jest medycznie określany jako urazowe zgryzanie. Najczęstszym objawem urazu na poziomie korony jest pęknięcie korony, szczególnie w ubytkach międzyzębowych, prowadzące do pęknięcia korony i materiału odbudowującego po jednej stronie. Klinicznie do odbudowy często stosuje się techniki koron metalowych.
V. Niewystarczające uszczelnienie wypełnienia: Objawia się niedoskonałym uszczelnieniem między wypełnieniem a ściankami ubytku, często spowodowanym uwięzionymi pęcherzykami powietrza lub pustkami. Zazwyczaj występuje to na brzegach lub w okolicy szyjki zęba. Przyczyny obejmują niewystarczający nacisk podczas wypełniania lub zbyt rzadką konsystencję materiału wypełniającego.Zapobieganie powstawaniu pęcherzyków powietrza lub pustych przestrzeni polega na: doborze odpowiednich narzędzi do wypełniania amalgamatem oraz stosowaniu płytek formujących w przypadku ubytków klasy II. Narzędzia należy prowadzić w kierunku policzkowo-językowym, aby dokładnie wypełnić wszystkie brzegi i narożniki ubytku, eliminując w ten sposób powstawanie pustych przestrzeni.Ponadto wszystkie materiały o konsystencji pasty należy wymieszać do uzyskania konsystencji ciasta. Ze względu na ich słabą płynność, do każdej pasty należy przygotować małe waciki, aby ułatwić jej zagęszczenie podczas wypełniania. Po umieszczeniu wymieszanej pasty w ubytku należy natychmiast użyć odpowiedniego wacika, aby ją zagęścić, aż do całkowitego wypełnienia ubytku.Jeśli ząb wygląda na dobrze wypełniony, ale mikroskopia elektronowa ujawnia szczeliny o wielkości 10-20 mikrometrów, oznacza to obecność pęcherzyków powietrza lub pustych przestrzeni, co świadczy o niedoskonałym wypełnieniu. Takie niedoskonałe wypełnienie jest przyczyną próchnicy wtórnej. Dlatego też zapobieganie próchnicy wtórnej wymaga uzyskania szczelnego wypełnienia. Ponadto utrzymanie suchości ubytku ma również kluczowe znaczenie dla uzyskania szczelnego wypełnienia.
VI. Rozpuszczanie materiałów wypełniających brzegi ubytku: Odnosi się to do rozpuszczania materiałów podkładowych — takich jak pasta tlenku cynku i eugenolu lub cement fosforanowo-cynkowy — przylegających do brzegów ubytku, szczególnie w otworze lub szyjce ubytków klasy II. Ślina może rozpuszczać te materiały, tworząc szczeliny, które prowadzą do próchnicy. W praktyce sprawdzenie obecności resztek materiału podkładowego w otworze ubytku po przygotowaniu jest proste.Usuwanie materiałów wyściółkowych z otworu ubytku wykonuje się zazwyczaj za pomocą kirety.
VII. Zanieczyszczenie ubytku śliną: Niektóre materiały wypełniające, takie jak cement fosforanowo-cynkowy, miękną i rozpuszczają się w kontakcie z wilgocią, co może powodować słabą przyczepność między materiałem a strukturą zęba. Zapobieganie zanieczyszczeniu śliną często osiąga się poprzez techniki izolacji śliny, uzupełnione osuszaniem ubytku za pomocą pistoletu powietrznego.