Każdy człowiek ma unikalną budowę ciała. Niektórzy są z natury silni i mają doskonałą kondycję fizyczną, podczas gdy inni mogą mieć od urodzenia delikatniejszą budowę ciała, co sprawia, że są szczególnie podatni na choroby. Nawet minimalny wysiłek fizyczny może sprawić, że będą mieli zadyszkę, co jest bardzo niepożądane. Czy to oznacza, że osoby o słabszej budowie ciała nie mogą poprawić swojej kondycji fizycznej poprzez wytrwałe wysiłki? Jak więc ćwiczenia fizyczne zmieniają organizm?
Poprawa funkcji umysłowych
Magia zaczyna się w mózgu.Po rozpoczęciu ćwiczeń sygnały elektrochemiczne emanują z kory mózgowej, przekazywane przez neurony do połączeń nerwowo-mięśniowych, gdzie spotykają się z włóknami mięśniowymi. Aktywność fizyczna zwiększa przepływ krwi w mózgu, pobudzając komórki mózgowe do pracy na wyższym poziomie. Zwiększa to czujność i jasność umysłu podczas ćwiczeń, poprawiając skupienie i koncentrację.Regularne ćwiczenia wielokrotnie wywołują ten wzrost przepływu krwi w mózgu i stymulację neuronów. Zmiany te poprawiają funkcjonowanie mózgu, chroniąc jednocześnie przed chorobami i spowalniając procesy starzenia, w tym chorobę Alzheimera, Parkinsona, a nawet udar mózgu.Dlatego też, aby spalić tłuszcz, kluczowe znaczenie ma czas trwania ćwiczeń: im dłużej ćwiczysz, tym więcej tłuszczu spalasz. Co więcej, gdy tłuszcz staje się głównym źródłem paliwa, poziom energii w organizmie gwałtownie wzrasta. W ciągu pierwszych 20 minut spalanie 1 mola glikogenu wytwarza 2 mole ATP. Jednak podczas metabolizmu tlenowego z udziałem tłuszczu spalanie 1 mola tłuszczu generuje 120 moli ATP. Dlatego po pewnym czasie ćwiczeń odczuwasz przypływ siły.
Poprawa trawienia w przewodzie pokarmowym
Podczas ćwiczeń, gdy organizm przekierowuje przepływ krwi do mięśni, niektóre układy i funkcje uznane za nieistotne otrzymują zmniejszony dopływ krwi. Obejmuje to funkcje trawienne i absorpcyjne przewodu pokarmowego.
Jednak jelita posiadają bogatą sieć tkanki mięśni gładkich, co prowadzi do zwiększonej aktywności perystaltycznej.
Poprawa metabolizmu wody w nerkach
Podczas ćwiczeń nerki szybciej filtrują krew i wchłaniają większe ilości wody, starając się utrzymać nawodnienie organizmu. Jednocześnie nasila się wydzielanie nadnerczy, uwalniając zwiększone ilości hormonów stresu, w tym adrenaliny. Przyspiesza to tętno, umożliwiając większą wydajność serca w krążeniu krwi w całym organizmie.
Skóra staje się gładsza
Po wysiłku fizycznym organizm wytwarza ciepło, podobnie jak każdy silnik, i wymaga schłodzenia. Proces ten odbywa się za pośrednictwem skóry. Naczynia krwionośne skóry szybko się rozszerzają, zwiększając przepływ krwi do powierzchni. Wraz ze wzrostem temperatury skóry i zwiększeniem się potliwości ciepło jest odprowadzane przez skórę do powietrza wraz z potem, jednocześnie wydalając produkty przemiany materii.
Silniejsze serce
Podczas ćwiczeń zwiększone tętno przyspiesza dostarczanie tlenu do całego organizmu poprzez układ krążenia. Podczas odpoczynku średnia wydajność serca wynosi około 5 litrów na minutę; podczas intensywnej aktywności może ona osiągnąć 30 litrów na minutę, zwiększając elastyczność naczyń krwionośnych serca.Badania znanego maratończyka Clarence'a Demy wykazały, że jego tętnice wieńcowe były większe niż przeciętne, co było wynikiem jego wieloletniego treningu. Ćwiczenia fizyczne stymulują również wzrost nowych naczyń krwionośnych, pomagając zapobiegać podwyższonemu ciśnieniu krwi.
Zwiększona pojemność płuc
Na początku ćwiczeń naczynia krwionośne płuc rozszerzają się, częstotliwość oddechów wzrasta, a oddechy stają się głębsze.Ponieważ liczba pęcherzyków płucnych i objętość płuc pozostają niezmienne, większe pobranie tlenu wymaga mobilizacji większej liczby pęcherzyków. Zazwyczaj wykorzystujemy mniej niż jedną trzecią naszych pęcherzyków płucnych, co daje wydolność wentylacyjną wynoszącą zaledwie 6 litrów na minutę. Podczas intensywnych ćwiczeń zwiększone wykorzystanie pęcherzyków płucnych i przyspieszony oddech szybko zwiększają wydolność wentylacyjną do 120–150 litrów na minutę. Zwiększa to wydolność funkcjonalną płuc.
Zwiększona gęstość kości
Masa kostna osiąga szczyt w wieku dorosłym, a następnie stopniowo spada. Ćwiczenia fizyczne pomagają utrzymać wyższą gęstość szczytową i spowalniają ten spadek.Podczas ćwiczeń stawy i kości przenoszą 5–6-krotność masy ciała, stymulując znaczny rozrost komórek kostnych, a tym samym zwiększając gęstość kości. Ćwiczenia z obciążeniem okazują się szczególnie skuteczne w przeciwdziałaniu osteoporozie.