Umiarkowane ćwiczenia fizyczne mogą zarówno uspokajać umysł i ciało, jak i poprawiać kondycję fizyczną. Jednak brak odpowiedniej rozgrzewki przed ćwiczeniami może prowadzić do niepotrzebnych komplikacji. Na przykład delikatne mięśnie łydek są podatne na bolesność i obrzęki, a nawet naciągnięcia, których konsekwencji nie należy lekceważyć.
Mężczyzna doznaje naciągnięcia łydki po ćwiczeniach
Przez kilka miesięcy po kontuzji ma problemy z utrzymaniem równowagi
Pan Li (pseudonim), mężczyzna po trzydziestce, pomimo napiętego harmonogramu pracy, od czasu do czasu gra w koszykówkę.Kilka miesięcy temu, czując, że od dawna nie ćwiczył, umówił się z przyjaciółmi na grę w koszykówkę. Po powrocie do domu tego wieczoru zauważył ból łydek, przypisując go braku aktywności fizycznej i nie zwracając na to większej uwagi. Następnego popołudnia ponownie zagrał w koszykówkę. Podczas skoku nagle poczuł silny ból w lewej łydce, który sprawił, że prawie nie był w stanie stać. Tej nocy łydka stopniowo puchła. Nałożył lód i spryskał ją miejscowo lekiem, a następnie odpoczywał w domu.
Spodziewał się, że stan stopniowo się poprawi, ale po dwóch miesiącach odpoczynku, mimo że opuchlizna ustąpiła, łydka pozostawała wyraźnie wrażliwa na obciążenie. Kiedy udało mu się stanąć, opierał się głównie na prawej nodze, skacząc, aby zminimalizować ból spowodowany dotykaniem ziemi lewą nogą.
Pan Li zwrócił się o pomoc do Oddziału Rehabilitacji Drugiego Szpitala Afiliowanego Uniwersytetu Medycznego w Kantonie, kampus Panyu.Po dokładnym badaniu i konsultacji lekarz stwierdził, że w nocy, kiedy wystąpił nagły ból łydki, pan Li samodzielnie zdiagnozował naciągnięcie mięśnia. Po zastosowaniu lodu i miejscowych leków w miejscu urazu doszło do zwłóknienia zerwanego włókna mięśniowego. Badanie palpacyjne wykazało wyczuwalne stwardnienie z wyraźną miejscową wrażliwością oraz ograniczone zgięcie grzbietowe kostki, co wskazywało na uraz tkanek miękkich.Ze względu na skłonność pana Li do powstawania bliznowców, w miejscu urazu szybko utworzyła się stwardniała tkanka. Przez ponad dwa miesiące unikał obciążania lewej nogi, co pogorszyło jego stan.
Oddział rehabilitacyjny szpitala zastosował fizjoterapię, w tym terapię średniej częstotliwości, magneto-termoterapię i terapię mikrofalową, a także ręczne techniki rozluźniania miejscowego. Codziennie udzielano również wskazówek dotyczących rehabilitacji. Stwardniały guzek w łydce stopniowo ustępował, napięcie mięśniowe zostało przywrócone, chód stopniowo się normalizował, a pacjent odzyskał zdolność do wznowienia aktywności fizycznej.
Dlaczego doszło do naciągnięcia mięśnia?
Dlaczego gra w koszykówkę doprowadziła do naciągnięcia mięśnia i późniejszych trudności w chodzeniu u pana Li?
Według specjalistów rehabilitacji szpitala naciągnięcia mięśni można podzielić na aktywne i pasywne. Naciągnięcia aktywne wynikają głównie z energicznego, dobrowolnego skurczu mięśni, podczas którego wywierana siła przekracza naturalną wytrzymałość mięśnia.drugie występują, gdy mięsień jest rozciągany ponad swoją naturalną granicę elastyczności podczas wysiłku, co powoduje uraz.
Naciągnięcia mięśni dzieli się na trzy stopnie:
Stopień I: tylko kilka włókien mięśniowych jest rozciągniętych lub zerwaną, a otaczająca je powięź pozostaje nienaruszona. Zerwane włókna są widoczne tylko pod mikroskopem. Podczas ruchu odczuwa się ból, ale ćwiczenia fizyczne są nadal możliwe.Stopień II: Pęka większa liczba włókien mięśniowych, a powięź również może ulec rozdarciu. Osoba może odczuwać wyraźne uczucie pęknięcia. Często wyczuwalna jest niewielka szczelina lub wgłębienie w miejscu połączenia mięśnia ze ścięgnem, a w miejscu rozdarcia może powstać krwiak spowodowany krwawieniem.Stopień III: Dochodzi do całkowitego zerwania mięśnia, potencjalnie w brzuchu mięśnia, ścięgnie lub połączeniu ścięgna z kością. Osoba ta jest w większości przypadków niezdolna do poruszania się i odczuwa silny ból bezpośrednio po urazie, który szybko ustępuje. Ponieważ uszkodzone są również włókna nerwowe, zazwyczaj konieczna jest interwencja chirurgiczna. Co zrobić po naciągnięciu mięśnia? Lekarze zalecają miejscowy odpoczynek po naciągnięciu mięśnia.W przypadku zaczerwienienia, obrzęku lub bólu należy zastosować okłady z lodu, aby zapobiec dalszemu krwawieniu i obrzękowi. Po 24-48 godzinach, gdy miejscowe krwawienie i obrzęk ustąpią, należy przejść na ciepłe okłady, aby pobudzić krążenie krwi, zmniejszyć obrzęk i złagodzić ból. Alternatywnie można udać się do szpitalnego oddziału rehabilitacji na miejscowe zabiegi fizjoterapeutyczne, takie jak terapia średniej częstotliwości, magnetoterapia lub terapia falami krótkimi pod nadzorem lekarza, aby zmniejszyć obrzęk, złagodzić ból i wspomóc lokalną regenerację włókien mięśniowych.
Zapobieganie
Należy pamiętać o następujących kwestiach
Unikanie kontuzji sportowych
Jak miłośnicy sportu mogą zminimalizować ryzyko nadwyrężenia mięśni i innych kontuzji sportowych? Chen Yan, zastępca dyrektora oddziału rehabilitacji w Guangzhou Medical University Second Affiliated Hospital Panyu Campus, udziela następujących porad:
1. Dokładna rozgrzewka przed ćwiczeniami: Odpowiednie przygotowanie nie tylko podnosi temperaturę ciała, zwiększa przepływ krwi w głębokich mięśniach, poprawia reaktywność mięśni i elastyczność stawów, ale także zmniejsza napięcie i presję przed ćwiczeniami.
2. Rozsądne ustalenie intensywności ćwiczeń: Podczas aktywności fizycznej należy oceniać własne odczucia i unikać nadmiernego zmęczenia. Maksymalną intensywność ćwiczeń określa się zazwyczaj jako tętno nieprzekraczające 180 uderzeń na minutę.
3. Postępuj stopniowo, stosując naukowe metody treningowe: wybierz odpowiednie programy ćwiczeń, postępuj krok po kroku zgodnie z indywidualnymi możliwościami i stopniowo poprawiaj kondycję fizyczną oraz zdolność przystosowania się do aktywności fizycznej.
4. Priorytetowo traktuj relaksację po ćwiczeniach: ćwiczenia rozluźniające pomagają przywrócić temperaturę ciała, tętno, oddychanie i reaktywność mięśni do poziomu sprzed ćwiczeń, zapobiegając bólom mięśni i łagodząc stres psychiczny.
5. Zwiększ samoochronę: uważnie obserwuj reakcje organizmu podczas ćwiczeń, aby wcześnie wykryć oznaki kontuzji i podjąć odpowiednie leczenie. Na przykład uporczywy ból mięśni lub dyskomfort w stawach wymagają uwagi.
5. Priorytetem jest samoochrona: należy zwracać szczególną uwagę na reakcje organizmu podczas ćwiczeń, aby szybko rozpoznać wczesne oznaki kontuzji i podjąć odpowiednie leczenie. Na przykład uporczywa bolesność mięśni lub dyskomfort w stawach wymagają konsultacji w renomowanej placówce medycznej, a miejscowa fizjoterapia może złagodzić dolegliwości.